-->

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

15/6/18

Η ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ, Η ΕΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΟΣΕΛΗΝΟΙ ΑΡΚΑΔΕΣ


Η ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ, Η ΕΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΟΣΕΛΗΝΟΙ ΑΡΚΑΔΕΣ
ΕΙΔΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ 


                                                              Κοσμά Μιλτ. Μαρκάτου, καθηγητού ΤΕΙ

    Προέλευση και έλευση της σελήνης (επιστημονική θέση): Η επιστήμη καταφεύγει στην αστείρευτην Ελληνικήν Μιθολογίαν (την βίβλον του σύμπαντος – κατά την Λεξαριθμικήν θεωρίαν), δια να λύσει το μυστήριον προελεύσεως και ελεύσεως (δορυφοροποιήσεως) της σελήνης. Εγκαταλείποντας την μέχρι πρόσφατα δεσπόζουσαν θεωρίαν περί αποσπάσεως αυτής εκ της γης, εισάγει την προϋπαρξη ενός αγνώστου πλανήτου, μεγέθους τού άρεως, (πλανήτης Άρης) ο οποίος, ευρεθείς στο διάστημα μεταξύ γης και άρεως 4,5 δισεκατομμύρια έτη πριν (ομοίως χρονολογείται και η δημιουργία του ηλιακού συστήματος), και κινούμενος σε ελλειπτικήν τροχιάν, συγκρούσθηκε με την νεαράν τότε γην. Τα εκτοξευθέντα κομμάτια εκ της βίαιης συγκρούσεως (ανήκοντα και στα δύο σώματα), κινούμενα σε κυκλικήν τροχιάν, υπό την επίδραση της γήινης έλξεως, συνενώθηκαν βαθμιαίως και απετέλεσαν τον μοναδικόν, ιδιότυπον και μυστηριώδη δορυφόρον της γης.



14/6/18

Από το 6.600 π.Χ. οι πρώτοι γεωργοί στον Αλμυρό


 Νέα ανασκαφικά ευρήματα στα Ζερέλια

«Νέα ανασκαφικά ευρήματα δείχνουν ότι η πρώτη κατοίκηση γεωργών στη θέση «Μαγούλα» στα Ζερέλια Αλμυρού πραγματοποιήθηκε γύρω στο 6.600 π.Χ. και είναι από τις παλιότερες της νεολιθικής εποχής σε όλη τη Θεσσαλία» τόνισε η αναπληρώτρια καθηγήτρια αρχαιολογίας στο ΙΑΚΑ του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας μέχρι και το 2016, νυν συνταξιούχος, και υπεύθυνη του ανασκαφικού έργου από πλευράς Πανεπιστημίου Θεσσαλίας κ. Αντίκλεια Μουνδρέα-Αγραφιώτη.



Ολονύχτια παράσταση στον Ναό του Απόλλωνα κάτω από την πανσέληνο



«Όλος ο χώρος είναι ιερός, όπου κι αν πατήσεις νιώθεις την ενέργειά του» επισημαίνει η διεθνώς αναγνωρισμένη χορογράφος Αποστολία Παπαδαμάκη για τον Ναό του Επικούριου Απόλλωνα, ο οποίος θα φιλοξενήσει για πρώτη φορά στη μακραίωνη ιστορία του μια ολονύχτια παράσταση...


13/6/18

Διόδωρος Σικελιώτης - Ιστορικά : Τόμος 01 έως 05



Ο Διόδωρος Σικελιώτης ο αρχαίος Έλληνας ιστορικός και συγγραφέας γεννήθηκε στον Αγύριον (Agira) της Σικελίας γύρω στο 80 π.Χ. και πέθανε γύρω στο 20 π.Χ. Το Αγύριον ήταν η πρώτη ελληνική πόλη της Σικελίας που έκοψε χάλκινα νομίσματα στον ελληνικό τρόπο  . Οι περισσότερες πληροφορίες που έχουμε γι' αυτόν προέρχονται από το ίδιο το έργο του, την «Ιστορική Βιβλιοθήκη» , το οποίο έγραψε κατόπιν παραγγελίας της Ρώμης όπως μας πληροφορεί στην εισαγωγή του:


«Αφορμή δε προς την επιβολή ταύτην εχρησάμεθα μάλιστα μεν τη προς πραγματεία επιθυμία... έπειτα και τη εν Ρώμη χορηγία των προς την υποκείμενη υπόθεσιν ανηκόντων».

Επίσης υπάρχει μια αναφορά του Ιερωνύμου, ότι ο Διόδωρος ήταν "επιφανής συγγραφεύς της Ελληνικής Ιστορίας".Ο Διόδωρος πρέπει να έγραψε την ιστορία του μεταξύ του 60 και 30 π.Χ., αφού η αρχική ημερομηνία των αφηγήσεών του είναι η 180η Ολυμπιάδα (59-60 π.Χ.), όταν επισκέφτηκε την Αίγυπτο και έγινε μάρτυρας ενός επεισοδίου λιντσαρίσματος ενός Ρωμαίου, επειδή εκείνος σκότωσε μια γάτα που ήταν ιερό ζώο για τους Αιγυπτίους. Το νεότερο γεγονός που αναφέρει είναι η εκδίωξη των Ταυρομένιων από την χώρα τους και η εγκατάσταση εκεί Ρωμαίων αποίκων, από τον Καίσαρα Οκταβιανό, που χρονολογείται στο 36 π.Χ., σύμφωνα με τον Αππιανό.
Ο Διόδωρος αναφέρει ότι του χρειάστηκαν 30 χρόνια για την ολοκλήρωση του έργου του και, σε συνδυασμό με την απουσία οποιασδήποτε αναφοράς στο έργο του για την μετατροπή της Αιγύπτου σε ρωμαϊκή επαρχία (30 π.Χ.), συμπεραίνουμε ότι τελείωσε τη συγγραφή λίγο πριν από εκείνο το χρονικό σημείο. Στα 30 αυτά χρόνια έκανε μακρινά ταξίδια για να μελετήσει επί τόπου τους διάφορους λαούς και για αναζήτηση πληροφοριών



ΔΙΟΔΩΡΟΥ ΤΟΥ ΣΙΚΕΛΙΩΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ τα ΛΕΙΨΑΝΑ



ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ τα ΛΕΙΨΑΝΑ - ΕΛΛΗΝΙΚΑ -ΛΑΤΙΝΙΚΑ 



ΛΕΞΙΚΟΝ των ΑΡΧΑΙΩΝ ΜΥΘΟΛΟΓΙΚΩΝ, ΙΣΤΟΡΙΚΩΝ και ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΩΝ ΚΥΡΙΩΝ ΟΝΟΜΑΤΩΝ


υπό ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΛΟΡΕΝΤΗ  - ΒΙΕΝΝΗ 1837



12/6/18

Ανακάλυψη πρώιμης βυζαντινής εποχής πατητηριών στην Διοκαισάρεια


Αρχαιολόγοι ανακάλυψαν δύο αρχαία πατητήρια σταφυλιών για την παραγωγή κρασιού από τη Βυζαντινή Περίοδο στο Εθνικό Πάρκο Τσιπορί στο σημερινό βόρειο Ισραήλ, όπως ανακοίνωσε η Αρχή Φύσης και Εθνικών Πάρκων της χώρας.



10/6/18

Ένα ολόκληρο Μουσείο οι ανευρεθείσες αρχαιότητες στην Λοκρίδα - ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ




   ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ    

Μία φωτιά στην περιοχή της Λοκρίδας Φθιώτιδας ήταν η αιτία για να βρεθούν οι Πυροσβέστες μπροστά σε έναν αμύθητο αρχαιολογικό θησαυρό που ένας 57χρονος έκρυβε μέσα στα πουρνάρια.
Η Πυροσβεστική Υπηρεσία βρέθηκε στην περιοχή για την κατάσβεση πυρκαγιάς και βρήκαν πολλά αρχαία αντικείμενα, μερικά από τα οποία είχαν υποστεί ζημιές από τη φωτιά.
 
ΕΙΝΑΙ ΚΥΡΙΟΣ ΤΟΥ 5ου πΧ. ΑΙΏΝΑ 

  Η είδηση είναι από προχθές. Δείτε όμως τις φωτογραφίες των αντικειμένων,ένα όλόκληρο μουσείο...!



8/6/18

Η ιδέα της πεφωτισμένης ηγεμονίας στο ανάκτορο των Αιγών

Ανοιχτό πλέον το ανάκτορο στο κοινό


Ανάκτορο των Αιγών - Πανηγυρική ανοιχτή ξενάγηση  ΒΙΝΤΕΟ   

«Εγώ ο ηγεμόνας και ο κόσμος μου συνυπάρχουμε σε αυτό το κτίριο, το ανάκτορο των Αιγών». Με τη φράση αυτή η προϊσταμένη της Εφορείας Αρχαιοτήτων Ημαθίας, αρχαιολόγος, Αγγελική Κοτταρίδη, εξήγησε στο κοινό την ιδέα της πεφωτισμένης ηγεμονίας, μια σύλληψη του Μακεδόνα Βασιλιά Φιλίππου Β’, πατέρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, που τον οδήγησε στη δημιουργία της πόλης και του ανακτόρου.


7/6/18

Ορφική νεκρόβιβλος



Η επιγραφή είναι χαραγμένη πάνω σε χρυσό έλασμα, που βρέθηκε μέσα σε χάλκινη ταφική υδρία του 4ου αι. π.Χ. στα Φάρσαλα της Θεσσαλίας.
Ανήκει σε μια κατηγορία ορφικών επιγραφών με εσχατολογικό περιεχόμενο, που έχουν βρεθεί τόσο στη μητροπολιτική Ελλάδα όσο και στη Μεγάλη Ελλάδα και στη Ρώμη.


Τα 10 σημαντικότερα αγγεία του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου


Το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, το πρώτο ελληνικό Μουσείο, ιδρύθηκε το 1829, αμέσως μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας από την Οθωμανική κυριαρχία και τη δημιουργία του νέου ελληνικού κράτους, ενώ το σημερινό κύριο κτίριο του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου θεμελιώθηκε στις 3 Οκτωβρίου 1866, σε σχέδια των αρχιτεκτόνων E. Ziller και L. Lange. 



6/6/18

«Ο τάφος του Αθλητή»: Τυχαία ανακάλυψη έχει ενθουσιάσει την αρχαιολογική κοινότητα


Ορισμένες φορές, τα πιο εκπληκτικά ευρήματα προκύπτουν από καθαρή τύχη και μια τέτοια περίπτωση αποτελεί και ο ταφικός θάλαμος που ήρθε στο φως σε προάστιο της Ρώμης.

Γεμάτος με αγγεία του ελληνικού πολιτισμού αλλά και οι ταφικές συνήθειες 

Εκτελώντας χωματουργικές εργασίες, το μέλος ενός συνεργείου άνοιξε τυχαία μια τρύπα στην πλευρά του ταφικού θαλάμου, ανακαλύπτοντας το σπουδαίο εύρημα.
«Αν η μηχανή τρυπούσε μόλις τέσσερα εκατοστά πιο αριστερά, δεν θα βρίσκαμε ποτέ τον τάφο», δήλωσε στους δημοσιογράφους ο Francesco Prosperetti, ειδικός επιθεωρητής αρχαιολογίας της Ρώμης.

4/6/18

Ελαιόλαδο της 2ης χιλιετίας σε Κρητομυκηναϊκής μορφής πίθο βρέθηκε στην Σικελία.


Η σχέση της Σικελίας με τους Μινωίτες και τους Μυκηναίους 

Η πρώτη χημική υπογραφή του ελαιόλαδου εντοπίστηκε σε δείγματα από την Μινωική Κρήτη: Κεφαλή της Αφροδίτης (3200-2700 π.Χ.), Χρυσοκάμινο (2300-1900 π.Χ.) και Τουρλωτή (1200 / 1190-1070 π.Χ.).


Ο ΧΩΡΟΣ
Το προϊστορικό χωριό που σήμερα το ονομάζουν  Castelluccio  στην Σικελία πλησίον των Συρακουσών (το Castellucio της Νόρτσια ) είναι ένας από τους σημαντικότερους αρχαιολογικούς χώρους στη Σικελία όπου από το 2200 π.Χ. οι τάφοι έκλειναν με πέτρινες πύλες,  κάτι που  είναι μια συνήθεια πολιτισμού του Αιγαίου, μινωική, μυκηναϊκή και όχι της περιοχής : ένα παράδειγμα μπορεί να δει κάποιος στο μουσείο PAOLO ORSI στις Συρακούσες
Οι ανασκαφές έγιναν πριν από έναν αιώνα από τον Paolo Orsi, άρχισαν να φωτίζουν πολυάριθμους κλειστούς τάφους και τα ερείπια του χωριού, μια ακόμη σειρά ανασκαφών που διεξήχθησαν πριν από 80 χρόνια αποκάλυψαν επίσης την ύπαρξη ιερού στην κορυφή του λόφου.




Τα μυστήρια των Μυκηνών...

Έδωσαν το όνομά τους στον πρώτο μεγάλο ελληνικό πολιτισμό που αναπτύχθηκε στην ηπειρωτική Ελλάδα κατά την ύστερη Εποχή του Χαλκού (1600-1100 π.Χ.).

Ο μυκηναϊκός πολιτισμός επινοήθηκε ως όρος από τους αρχαιολόγους, που τον εμπνεύστηκαν από το σημαντικότερο κέντρο της εποχής, τις πολύχρυσες Μυκήνες, όπως τις παραδίδει ο Όμηρος, μιλώντας για την ηγεμονική δύναμη ανάμεσα σε όλους τους Έλληνες.



3/6/18

Η συναρπαστική ιστορία των ανασκαφών στην Αρχαία Αγορά της πόλεως των Αθηνών

Από το 1931 εκατοντάδες μελετητές, εργαζόμενοι, ειδικοί και μαθητές έχουν συμμετάσχει σ' ένα από τα πιο παραγωγικά αρχαιολογικά έργα σε όλη τη Μεσόγειο 

Οι ανασκαφές στην Αθηναϊκή Αγορά από την Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα ξεκίνησαν το 1931 υπό την επίβλεψη του T. Leslie Shear.
Η συστηματική ανασκαφή αυτού του σημαντικού χώρου ανατέθηκε από το Ελληνικό Κράτος στην Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών, που ιδρύθηκε στην Αθήνα το 1881.
Οι διαπραγματεύσεις ξεκίνησαν το 1925, αμέσως μετά το ψήφισμα του ελληνικού κοινοβουλίου να μην αναλάβει το ίδιο το έργο, κυρίως λόγω του τεράστιου κόστους για την απαλλοτρίωση.
Η εν λόγω περιοχή κάλυπτε περίπου 24 στρέμματα που ήταν κατειλημμένα από 365 σύγχρονα σπίτια, τα οποία έπρεπε να αγοραστούν και να κατεδαφιστούν.

Η δυτική πλευρά της Αγοράς στην έναρξη των ανασκαφών του Πρώτου Τομέα, 19 Ιουνίου 1931. Πηγή: www.lifo.gr

Ο Edward Capps, πρόεδρος της Διευθύνουσας Επιτροπής του Αμερικανικού Σχολείου, ήταν το καθοδηγητικό πνεύμα πίσω από το έργο και ο T. L. Shear διορίστηκε διευθυντής.


1/6/18

Δοιδάλσας ή Δοιδάλσης ή Δαίδαλος



Ο Δοιδάλσας ή Δοιδάλσης είναι γλύπτης από τη Βιθυνία που έδρασε στα μέσα του 3ου αι. π.Χ. και πιθανόν φιλοτέχνησε το λατρευτικό άγαλμα του Διός Στρατίου στη Νικομήδεια της Βιθυνίας. Το μόνο βέβαιο έργο του όμως είναι ένα άγαλμα Αφροδίτης Λουόμενης, το οποίο τον έκανε διάσημο. Πιστεύεται πως ήταν μέλος της σχολής του Λυσίππου και επίσημος γλύπτης της αυλής του βασιλιά της Βιθυνίας, Νικομήδη Α΄ (279-255 π.Χ.).



Ελευσίνια ...


Σε μια μικρή έκθεση στο Μουσείο Ακρόπολης για τα Ελευσίνια Μυστήρια Ιερά Οδός, κυκεώνας, αγέλαστος πέτρα, κρατώντας βάκχους με κλαδιά μυρτιάς, μικρά εκθέματα και η Φεύγουσα Κόρη, συνθέτουν ένα μικρό, αλλά συγκινητικό σκίτσο τού τι μπορεί να ήταν τα κατεξοχήν Μυστήρια τns αρχαιότητας. 


Το ιερό τns Δήμητρας στην Ελευσίνα ήταν ένα από τα σημαντικότερα θρησκευτικά κέντρα του αρχαίου κόσμου καθώς εκεί ετελούντο για αιώνες τα κατεξοχήν Μυστήρια τns αρχαιότητας. Το πέπλο μυστικότητας που κάλυπτε το ακριβές περιεχόμενο τouς δεν ανασύρθηκε ποτέ τελείως και αυτός είναι ένας από τους λόγους που εξηγούν τη σαγήνη που ασκούν ακόμη και σήμερα στη συνείδηση των συγχρόνων μας.



31/5/18

Βρέθηκε στο Λούβρο ο γιγαντιαίος δάκτυλος του αγάλματος του Κωνσταντίνου του Μέγα


Το κεφάλι, το χέρι και η σφαίρα από το κολοσσιαίο χάλκινο άγαλμα του Κωνσταντίνου Α' στα μουσεία του Καπιτωλίου στη Ρώμη
Ένας χάλκινος δείκτης ανθρώπινης χειρός στο Λούβρο, που θεωρήθηκε αρχικά ως ένα τυχαίο δάκτυλο, αποκαλύφθηκε ως δείκτης ενός κολοσσιαίου χάλκινου αγάλματος του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου στο «Μουσείο Καπιτωλίνι»  στη Ρώμη.
Το αρχαίο αντικείμενο - αρχικά πιστευόταν ότι ήταν ένα απλό δάχτυλο όμως ταιριάζει απόλυτα με το χέρι του αρχαίου χάλκινου αγάλματος στο μουσείο Capitolini της Ρώμης



Μια "δραματική και εξαιρετική" ανακάλυψη από την έκρηξη του Βεζούβιου το 79 μ.Χ.


Όταν τελικά έπρεπε να πείσει τον εαυτό του να δραπετεύσει, η κατάσταση και το περιβάλλον γύρω  του είχε καταρρεύσει. Η βροχή της τέφρας είχε σπάσει τις στέγες, προκαλώντας την κατάρρευση των σπιτιών . Στο δρομάκι είχαν ήδη πέσει αντικείμενα  σε ύψος δύο μέτρων,ο  φτωχός πρέπει να έχει δοκιμάσει τα πάντα για όλα. Αλλά δεν πήγε μακριά, μερικά βήματα έκανε πίσω του και πρέπει να άκουσε έναν βουβό και τεράστιο θόρυβο. Ποιος ξέρει, ίσως δεν μπορούσε να αντισταθεί στον πειρασμό να γυρίσει και να κοιτάξει. Για μια στιγμή έγινε αυτό και τότε δεν υπήρξε διαφυγή. Το πυρακτωμένο σύννεφο τον περιβάλλει και ένας τεράστιος ογκόλιθος τον χτύπησε  στο άνω μέρος του σώματος, στην προτομή, πιθανότατα παίρνοντας το κεφάλι του μακριά

Ανασκαφείς του αρχαιολογικού χώρου της Πομπηίας ανακοίνωσαν μια δραματική νέα ανακάλυψη, τον σκελετό ενός ανθρώπου που συνθλίβεται από μια τεράστια πέτρα προσπαθώντας να φύγει από την έκρηξη του ηφαιστείου Βεζούβιου το 79 μ.Χ.


Κύπρος -Στο όρος Τρόοδος το 10.000 π.Χ. υπήρχε μόνιμη κατοίκηση !

Κύπρος - 10.000-6.000 π.Χ ... Στα προϊστορικά χρόνια στο Τρόοδος δεν τελούνταν  αποκλειστικά εποχιακές και οριακές δραστηριότητες όπως το κυνήγι, αλλά υπήρχε και μόνιμη παρουσία αγροτών και κτηνοτρόφων από ομάδες που χαρακτηρίζονται, μεταξύ άλλων, από έντονη κινητικότητα και από την κυκλοφορία πρώτων υλών 

Νέα ευρήματα, όπως λίθοι λείανσης, διάφορα λίθινα , στολίδια από πικρόλιθο και οστά ζώων, αποκαλύφθηκαν κατά τη διάρκεια των τελευταίων ανασκαφών σε νεολιθική περιοχή στα βουνά του Τροόδους από ερευνητική ομάδα του τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Α.Π.Θ.



30/5/18

Περπατώντας στην Κωνσταντινούπολη δύο αιώνες πριν




Η ίδρυση της Νέας Ρώμης συνέπεσε με την αναγνώριση του Χριστιανισμού ως επίσημης θρησκείας του Ρωμαϊκού κόσμου και τη μεταφορά του διοικητικού κέντρου από τη Δύση στην Ανατολή.  Η νέα αυτή πόλη που θα γίνει γνωστή με το όνομα Κωνσταντινούπολη θα παραμείνει για χίλια και τόσα χρόνια το κέντρο μιας Αυτοκρατορίας που έμεινε αργότερα γνωστή ως Βυζαντινή Αυτοκρατορία συνεχιστής του αρχαίου Ελληνικού κόσμου και του ρωμαϊκού απ’ όπου και κληρονόμησε την οικουμενική και αυτοκρατορική ταυτότητά της. Σε όλο τον Μεσαίωνα υπήρξε το κυριότερο πολιτικό και οικονομικό κέντρο σε ανατολή και δύση και επηρέασε με τον πολιτισμό της τόσο τα όμορα Ανατολικά Ευρωπαϊκά κράτη αλλά και τη Δύση σε πολύ μεγάλο βαθμό.Για χίλια χιόνια παράμεινε  βράχος αναχαίτισης σε κάθε βάρβαρη επιδρομή και διέσωσε τον Ελληνικό, Ρωμαϊκό και Ευρωπαϊκό πολιτισμό και κράτησε άσβεστη τη χριστιανική φλόγα σε όλη την Ανατολή και τη Δύση.

   ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΣΤΗΝ ΒΑΣΙΛΕΥΟΥΣΑ    


Κεράτιος 1870 

29/5/18

Οι επιγραφές των Θεοδοσιανών Τειχών



Γράφει ο Θοδωρής Μπουφίδης,

Έχουν ήδη κυλήσει σχεδόν τεσσεράμιση χρόνια από την πρώτη δημοσίευση των Χαμπεριών και συχνά με ρωτάνε γιατί επέλεξα να γράφω, να αναρτώ και γιατί ακόμα συνεχίζω να το πράττω. Μπορώ να πω οτι το κάνω για κάμποσους λόγους που τις περισσότερες φορές έχουν σχέση κυρίως με την ψυχική μου πλήρωση.
Άλλες φορές κατακλύζομαι από αρχαιοιστορικό οίστρο και διάθεση να καταγράψω την κληρονομιά του ενδόξου παρελθόντος και εφόσον η σημερινή της μορφή βρίσκεται σε ανασφαλή θέση, να “διασωθεί” κάτι από αυτήν έστω φωτογραφικά ή σαν μαρτυρία του παρόντος προς τις επόμενες γενιές και εποχές. Για τούτη την ανάρτηση περιηγήθηκα πάλι στο μήκος των Θεοδοσιανών Τειχών της Πόλης, καταγράφοντας και παραθέτοντας όλες τις επιγραφές που έχουν κατορθώσει να “επιβιώσουν” ως σήμερα.



> Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...