!--Related Posts with thumbnails Scripts and Styles Start-->
ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΥΡΩΠΗ ΕΛΛΑΣ ΑΤΤΙΚΗ ΘΕΣΣΑΛΙΑ ΘΡΑΚΗ ΚΟΣΜΟΣ ΚΡΗΤΗ ΚΥΠΡΟΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ Μ. ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΥΡΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ ΣΤΕΡΕΑ ΕΛΛΑΣ ΧΕΡΣ ΑΙΜΟΥ ΙΣΤ. ΠΡΟΣΩΠΑ ΔΙΑΦΟΡΑ ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ ΡΩΜΑΪΚΑ

ΠΛΗΚΤΡΟΛΟΓΗΣΕ

Φόρτωση...

27/5/15

Περί Σπονδών και Βωμών των Ελλήνων στην αρχαιότητα.


ΜΙΑ ΜΕΛΕΤΗ  ΤΟΥ ΤΕΛΕΤΟΥΡΓΙΚΟΥ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΕΟΡΤΑΣΜΩΝ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΕΛΕΤΩΝ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ ΕΚΤΙΘΕΤΑΙ ΕΔΩ ΜΙΑ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΩΝ ΥΛΙΚΩΝ ΠΟΥ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝΤΟ,  ΤΟΝ ΣΥΜΒΟΛΙΚΟ ΤΟΥΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ  , ΤΩΝ ΚΙΝΗΣΕΩΝ , ΤΗΣ ΤΕΛΕΤΟΥΡΓΙΑΣ , ΤΩΝ ΥΜΝΩΝ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΑ ΤΗΝ ΥΠΑΡΧΟΥΣΑ ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΑ ΣΕ ΜΙΑ ΤΕΤΟΙΑ ΤΕΛΕΤΗ


Η Σπονδή, η έκχυση δηλαδή των Σπονδικών υγρών στον Βωμό, στην Πυρά, στο έδαφος, στη θάλασσα, στους ποταμούς, στις λίμνες, στα δένδρα, είναι αναπόσπαστη Ιερή πράξη της Ελληνικής Λατρείας.
Blogger Tricks

26/5/15

Ψώνια στην Αγορά στην αρχαία Αθήνα



Η Αγορά της αρχαίας Αθήνας ήταν χωρισμένη σε διάφορα τμήματα, που ονομάζονταν «κύκλοι». Κάθε τμήμα είχε επίσης μια ονομασία σχετική με το είδος που πουλιόταν σ’ αυτό. Ένας Αθηναίος νοικοκύρης ρωτούσε, ας πούμε, έναν φίλο του, που τον συναντούσε το πρωί στο δρόμο: Πού πηγαίνεις; – Στην αγορά. Στον «Χλωρόν τυρόν».

Αυτό σήμαινε ότι πήγαινε να ψωνίσει χλωρό, ανάλατο τυρί, στο τμήμα των φρέσκων τυριών. Κάθε τμήμα ή μάλλον, κάθε «κύκλος»της αγοράς, είχε και ένα ειδικό σήμα, σκαλισμένο πάνω σε μάρμαρο και τοποθετημένο σε εμφανές μέρος, ώστε αυτός που πήγαινε για πρώτη φορά εκεί, ο ξένος δηλαδή, να ξέρει ποια κατεύθυνση έπρεπε να ακολουθήσει, για να βρει εύκολα αυτό που ήθελε να αγοράσει.


Η αγορά ήταν στολισμένη με θαυμάσια αγάλματα ηρώων, φιλοσόφων, ποιητών, καθώς και με διάφορες σκηνές από την καθημερινή ζωή. Τα αγάλματα αυτά ήταν φιλοτεχνημένα από εξαίρετους γλύπτες, αγαπημένους κατά το πλείστον, του αθηναϊκού λαού. Όπου και να στεκόταν κανείς, έβλεπε

23/5/15

Ο Παλαμήδης & το Ζατρίκιον

Και το Ζατρίκιον ,το Αρχαίο Ελληνικό παιχνίδι Σκακιού

Αμφορέας του 5ου αιώνα π.χ. που απεικονίζει τον Αχιλλέα και τον Αίαντα να παίζουν ένα επιτραπέζιο παιχνίδι.

Ο Παλαμήδης, σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, ήταν γιος του Ναύπλιου και της Κλυμένης (ή της Ησιόνης ή της Φιλύρας, αδελφός του Οίακα και του Ναυσιδέμοντα από όπου και οι σχετικοί όροι για την ναυσιπλοΐα. Φημιζόταν για την σοφία και την επινοητικότητά του και λέγεται πως είχε επινοήσει μερικά από τα γράμματα, του ελληνικού αλφαβήτου. Θεωρείται επίσης εφευρέτης της ναυτιλίας, των φάρων των μέτρων και των σταθμών, των νομισμάτων, καθώς και της διαίρεσης του χρόνου σε ώρες, ημέρες και μήνες, αλλά και παιχνιδιών (επιτραπέζιων και στρατηγημάτων). Τα παιχνίδια αυτά ονομάζονται και του Παλαμήδους ή αθύρματα ή πεσσοί ή πεττοί, κύβοι κ.α. Κατά άλλη άποψη ο Παλαμήδης δεν είναι ο εφευρέτης των αρχαίων πεττών, πεσσών και κυβειών, αλλά αυτός ο οποίος μεθοδικά κατέγραψε και παρουσίασε τα αθύρματα τα οποία προϋπήρχαν χιλιάδες χρόνια πριν και τα παρουσίασε συνολικά ως ενιαία φιλοσοφική στρατηγική δομή σε πολεμικές εφαρμογές. Το ότι προϋπήρχαν τα αρχαία ελληνικά αθύρματα είναι αυτονόητο γιατί γνωρίζουμε τις εκστρατείες του

21/5/15

Οι μετακινήσεις των Ελλήνων στην Υπομυκηναϊκή και Γεωμετρική περίοδο.


Προς τη δημιουργία της πόλεως-κράτους- Η Αθήνα και η Σπάρτη

 NIKOΛAOΣ KAΛTΣAΣ

Την κατάρρευση και τον αφανισμό των μυκηναϊκών βασιλείων κατά τα τέλη του 12ου αι. π.Χ. ακολουθεί στον ελληνικό κόσμο μια περίοδος περίπου τεσσάρων αιώνων, κατά την οποία σημαντικά γεγονότα διαμορφώνουν μια νέα κατάσταση πραγμάτων, η οποία εισάγει στους ιστορικούς χρόνους. Σημαντικότερο φαινόμενο από το 1125 έως το 800 π.Χ. είναι οι μετακινήσεις πληθυσμών, που ζούσαν έως τότε στην περιφέρεια του μυκηναϊκού κόσμου, προς τις περιοχές των άλλοτε ακμαζόντων βασιλείων.
Οι μεταναστεύσεις αυτές κάλυψαν όλη την ηπειρωτική Ελλάδα, τα παράλια της Μικράς Ασίας και την Κύπρο. Ήδη από το 1200 π.Χ. στο Mεσογειακό χώρο παρατηρούνται μεγάλες μεταναστεύσεις, οι οποίες θα σηματοδοτήσουν το τέλος της Εποχής του Χαλκού και την αρχή της Εποχής του Σιδήρου. Στις μετακινήσεις αυτές έλαβαν μέρος τουλάχιστον περί τα δεκαπέντε από τα τριάντα δύο γνωστά ελληνικά φύλα.

19/5/15

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΟ ΣΤΗΝ ΛΑΚΕΔΑΙΜΟΝΑ


 
ΤΟ ΣΙ∆ΕΡΕΝΙΟ ΝΟΜΙΣΜΑ ΤΩΝ ΛΑΚΕ∆ΑΙΜΟΝΙΩΝ- ΠΛΟΥΤΟΣ ΚΑΙ Ι∆ΙΟΚΤΗΣΙΑ

Μία αγροτική οικονοµία

Είναι γεγονός ότι ο χαρακτήρας της σπαρτιατικής οικονοµίας ήταν κατ’ εξοχήν αγροτικός. Ακρογωνιαίος λίθος της οικονοµίας της ήταν το µέγεθος και η ποιότητα των αγροτικών γαιών. Μεταξύ του 9ου και του 7ου αιώνα π.Χ. οι Σπαρτιάτες κέρδισαν τον έλεγχο του συνόλου του εδάφους όχι µόνον της Λακωνίας, αλλά και της γειτονικής Μεσσηνίας. Τη γονιµότητα της Μεσσηνίας εξήραν οι αρχαίοι συγγραφείς.

 Ο Τυρταίος κάνει λόγο για τη «Μεσσηνία, καλή για όργωµα και για σπορά». Ο Ευριπίδης περιγράφοντας την περιοχή λέει ότι «παράγει πλουσιοπάροχα, υδρεύεται από αµέτρητα ρεύµατα και στολίζεται από πλούσιους βοσκότοπους για αγελάδες και πρόβατα». Το µεγαλύτερο τµήµα της αχανούς αυτής έκτασης ήταν ιδιωτικό και ανήκε στους πολίτες της Σπάρτης, τους «Σπαρτιάτες».


Πηγές στην Αθήνα της κλασικής εποχής αντιµετώπιζαν την ιδιοκτησία των Σπαρτιατών µε φθόνο. Σύµφωνα µε τον ψευδό-πλατωνικό διάλογο, Αλκιβιάδης Ι, «ούτε ένα από τα κτήµατα µας δεν µπορούσε να συγκριθεί µε τα δικά τους σε έκταση και υπεροχή ούτε σε αριθµό δούλων, που προέρχονταν κυρίως από την τάξη των ειλώτων, ούτε σε άλογα ούτε σε οποιοδήποτε άλλο ζώο που βόσκει στη Μεσσηνία».

17/5/15

Η ΑΡΧΑΙΑ ΛΥΡΙΚΗ ΠΟΙΗΣΗ



Στη νεώτερη Ευρώπη λυρικό ποίημα δε σημαίνει τίποτε άλλο παρά ένα, ποίημα σύντομο, με στίχους μελωδικούς, που εκφράζει, κατά πάσα πιθανότητα, προσωπικές συγκινήσεις. Όμως, για τους Αρχαίους Έλληνες, που απ’ τη δική τους λέξη «λυρικός» κατάγεται ή Αγγλική λέξη «Lyric», η σημασία ήταν πολύ καθαρή. Σήμαινε πώς το ποίημα συνοδευόταν από το παίξιμο της λύρας. Βέβαια πολλά ποιήματα μπορεί να μη συνοδεύονταν από μουσικό όργανο κι άλλα να συνοδεύονταν από αυλό, η λύρα όμως ήταν το όργανο που χρησιμοποιούταν  γενικά και η λυρική ποίηση ήταν σύνθεση για να τραγουδιέται. 

15/5/15

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΑ ΩΣ ΤΗ ΡΩΜΑΪΚΗ ΕΠΟΧΗ


Η ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗΣ ΚΑΙ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΥ ΤΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΣΤΟ ΔΙΑΒΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΕΜΠΛΕΚΕΙ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΑΠΟ ΠΟΛΛΕΣ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΠΗΓΕΣ, ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΤΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ, ΕΡΓΟ ΤΗΣ ΟΠΟΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝ ΜΕΡΕΙ Η ΑΝΑΠΛΑΣΗ ΤΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ ΤΟΥ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΠΟΥ ΦΕΡΝΕΙ ΣΤΗΝ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑ Η ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΗ ΣΚΑΠΑΝΗ. ΑΝΑΜΦΙΒΟΛΑ ΣΕ ΑΡΚΕΤΕΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΟΙ ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ Η ΟΙ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ ΠΟΥ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΦΩΣ ΝΕΩΝ ΕΥΡΗΜΑΤΩΝ ΣΥΧΝΑ ΣΥΓΚΡΟΥΟΝΤΑΙ Η ΑΝΑΠΛΑΘΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΤΟΥΤΟ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΛΥΤΟΣ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΩΝ ΣΥΝΕΙΡΜΩΝ ΤΟΥ, ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΟΤΑΝ ΕΞΕΤΑΖΕΙ ΠΕΡΙΟΔΟΥΣ ΠΟΥ ΕΚΤΕΙΝΟΝΤΑΙ ΠΟΛΥ ΠΕΡΑΝ ΤΩΝ ΠΑΡΟΝΤΩΝ «ΟΡΙΩΝ» ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ.


Χρησιμοποιώντας, λοιπόν, ως υπόβαθρο την παρούσα γνώση μας, θα προσπαθήσουμε να δώσουμε έναν ορισμό της πόλης, απόλυτα αναγκαίο, για τη μεταγενέστερη επεξεργασία τούτης της μελέτης. Πιθανώς η έννοια της λέξης πόλη να μας φαίνεται ξεκάθαρη, αλλά δεν μπορούμε να δώσουμε ένα μοναδικό και με ακρίβεια διατυπωμένο ορισμό της. Τούτο γιατί τα οικονομικά, θρησκευτικά, κοινωνικά, ιδεολογικά και πολιτισμικά κριτήρια της συνύπαρξης των ανθρώπων δεν είναι πάντα ίδια. Ωστόσο, είναι δυνατόν να καταλήξουμε σε μια συμφωνία για ορισμένα από τα χαρακτηριστικά της.

Αρχικά η πόλη είναι ένας μόνιμος οικισμός[1], αντίθετα από τους

11/5/15

Ίωνες ,Αιολείς και Δωριείς στην Μικρά Ασία

Μια σύντομη περιήγηση στον κόσμο των Ελλήνων της Μικράς Ασίας 



Ο Γεωγραφικός χώρος της Μικράς Ασίας
O όρος Μικρά Ασία ορίζεται, αναλόγως της χρονικής περιόδου, με διαφορετικό τρόπο. Αρχικά τον συναντάμε στο έργο του γεωγράφου Κλαύδιου Πτολεμαίου, τον 2ο αι. μ. Χ., οπότε περιλαμβάνει μόνο τα δυτικά και νότια παράλια της Τουρκίας, με εξαίρεση τη νοτιοανατολική της προέκταση προς την αρχαία Συρία. Σε ορισμένες περιπτώσεις χρησιμοποιείται ως συνώνυμος με τον όρο Ανατολία, που όμως είναι ευρύτερος, καθώς περιλαμβάνει και τη Συρία και τη Μεσοποταμία.

Ο γεωγραφικός χώρος της Μικράς Ασίας ορίζεται προς τα δυτικά από το Αιγαίο πέλαγος, προς τα βόρεια από την Προποντίδα και τον Εύξεινο Πόντο, προς τα νότια από τη Μεσόγειο, ενώ στα ανατολικά εκτείνεται ως τον Τίγρη και τον Ευφράτη ή ακόμη ως τα όρη της Αρμενίας.

9/5/15

Ο ΑΛΚΜΑΝ


Ο ΑΛΚΜΑΝΑΣ Ο ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗΣ ΔΙΑΝΟΙΑΣ ΣΠΑΡΤΙΑΤΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΟΣ  ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΑΠΛΟΣ ΕΝΑΣ ΠΟΙΗΤΗΣ 

Ο Αλκμάνας και τι αναφέρει ο περιηγητής Παυσανίας για το μνημείο του αρχαίου αυτού Έλληνα ποιητή, που πολλοί πιστεύουν ότι ήταν ο Στίβεν Χόκινγκ της αρχαιότητας!..

Σύμφωνα με αρχαίες μαρτυρίες ο Αλκμάν ήταν Έλληνας ιωνικής καταγωγής και γεννήθηκε στις Σάρδεις της Λυδίας. Από εκεί πήγε στη Σπάρτη. Υπήρχαν δύο εκδοχές για την έλευσή του εκεί. Κατά την πρώτη διατάχτηκε με κάποιο χρησμό, κατά τη δεύτερη πουλήθηκε δούλος από τις Σάρδεις.
Κατά το λεξικό της Σούδας ήταν Λακεδαιμόνιος, γεννήθηκε στη Μεσσόα και άκμασε κατά την 27η Ολυμπιάδα (672- 668 π.Χ.). Στη Σπάρτη έμεινε μέχρι τα βαθιά γεράματά του και ο Παυσανίας αναφέρει ότι στην τοποθεσία Σέβρικον στα δεξιά της Σπάρτης υπήρχε μνημείο του Αλκμάνα.

Οι αλεξανδρινοί γραμματικοί χώρισαν τα έργα του σε έξι βιβλία, τα οποία περιείχαν ύμνους, παιάνες, υπορχήματα, σκόλια και παρθένεια. Ο Αλκμάν ήταν εκείνος που διαμόρφωσε τη χορική ποίηση σε ιδιαίτερο λογοτεχνικό είδος στην Σπάρτη. Δε συνέθετε μόνο το κείμενο των ποιημάτων του, αλλά καθόριζε και τη μουσική και τις χορευτικές και μιμητικές κινήσεις τους.
Το 1855 ο Γάλλος αιγυπτιολόγος Mariette βρήκε σε τάφο

8/5/15

Ο εκ μαρμάρου πίναξ του Θεόδωρου - Ἰλίου πέρσις κατά Στησίχορον



Μαρμάρινη πλάκα - της εποχής του Αυγούστου, 63 π.Χ.-14 μ.Χ. - βρέθηκε το 1683 στο Fratocchie Osteria delle Bovillae, φυλάσσεται σήμερα στο μουσείο του Καπιτωλίου στην Ρώμη. Είναι γραμμένος στην ελληνική γλώσσα ,δηλαδή οι κάτοικοι στην κεντρική Ιταλική την εποχή αυτή μιλούσαν ελληνικά.

ΠΙΝΑΚΕΣ ΤΗΣ ΙΛΙΟΥ ΠΕΡΣΙΣ

ΚΑΙ  ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

   ΓΙΑ ΤΗΝ  ΔΙΔΑΧΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΡΩΜΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ    ΙΤΑΛΙΚΗΣ ΤΗΝ ΡΩΜΑΪΚΗ ΕΠΟΧΗ       


Την ρωμαϊκή εποχή στην Ιταλική και στην περιοχή της Ρώμης οι σχολές που υπήρχαν μάθαιναν στους νέους στην ελληνική τα Έπη της Ιλιάδας ,της Οδύσσειας και άλλων. Με αυτά γαλουχήθηκαν και αυτές οι γενιές των νέων της εποχής και υπήρξε ο κανόνας της επιμόρφωσης τους. Εκτός των αρχαιολογικών και άλλων αποδείξεων, έχουν βρεθεί αρκετοί πίνακες διαφόρων διαστάσεων φτιαγμένοι σε υλικό από την περιοχή αυτή, κυρίως μάρμαρο και χαραγμένε επάνω τους , με εικονογραφικό τρόπο, τα Έπη και οι ιστορίες του Ομήρου αλλά και άλλων ελληνικών ιστορικών δρώμενων όπως ο Θηβαϊκός κύκλος αλλά και άλλα χιλιάδες ελληνικά ποιήματα και ιστορίες .Εάν οι ρωμαίοι χρησιμοποιούσαν μόνον λατινικά, όλα αυτά τα ευρήματα ,θα ήταν χαραγμένα στην γραφή τους στην λατινική γλώσσα κάτι που φυσικά δεν συνέβη και την ελληνική γλώσσα την βλέπουμε να είναι χαραγμένη και εδώ, σε αυτούς τους πίνακες εκμάθησης ιστορίας.



6/5/15

H μνημειακή τοπογραφία της αρχαίας Σπάρτης


 EΛENH KOYPINOY-ΠIKOYΛA 

O Aθηναίος ιστορικός Θουκυδίδης (470-394 π.X.) στο πρώτο βιβλίο του έργου του για την ιστορία του Πελοποννησιακού πολέμου, παρέχει την παλαιότερη επιγραμματική, αλλά περιεκτική, περιγραφή της Σπάρτης, που ακόμη και σήμερα είναι επίκαιρη: «… Λακαιδαιμονίων γαρ ει η πόλις ερημωθείη, λειφθείη δε τα τε ιερα και της κατασκευής τα εδάφη, πολλήν αν οιμαι απιστίαν της δυνάμεως παρελθόντος πολλού χρόνου τοις επειτα προς το κλέος αυτών είναι (καίτοι Πελοποννήσου των πέντε τας δύο μοίρας νέμονται, της τε ξυμπάσης ηγούνται και των έξω ξυμμάχων πολλών΄ όμως δε ούτε ξυνοικισθείσης πόλεως ούτε ιεροις και κατασκευαίας πολυτελέσι χρησαμένης , κατά κώμας δε τω παλαιω της Ελλάδος τρόπω οικισθείσης, φαίνοιτ΄αν υποδεεστέρα), Αθηνάιων δε το αυτό τουτο παθόντων διπλασίαν αν την δύναμιν εικάζεσθαι από της φανεράς όψεως της πόλεως η έστιν.» (Θουκ. 1.10.2).

Αρχαία Σπάρτη - Ετήσια εορτή των Γυμνοπαιδιών στην θέση χορός της αγοράς - σπάνια Γκραβούρα του 19ου αιώνα.


Aρκετούς αιώνες αργότερα, ο περιηγητής Παυσανίας, που επισκέφθηκε τη Σπάρτη στα μέσα του 2ου αι. μ.X., περιγράφοντάς την, παρότι αναφέρει μόνον τα μάλιστα άξια μνήμης, όπως ο ίδιος δηλώνει, αφιερώνει στην

4/5/15

Οι πίνακες του Πολύγνωτου

από την Λέσχη των Κνιδίων στους Δελφούς

Ο Πολύγνωτος ήταν Έλληνας ζωγράφος στα μέσα του 5ου π.Χ. αιώνα, γιος του Ἀγλαοφῶντα . Ήταν από την Θάσο , αλλά έγινε πολίτης της Αθήνας .Ζωγράφισε την εποχή του Κίμωνα μια παράσταση από την κατάληψη του Ίλιου στους τοίχους στοάς, και ένα άλλο από το γάμο των θυγατέρων του Λεύκιππου. Στην αίθουσα στην είσοδο της Ακρόπολης μερικά άλλα έργα του διασώθηκαν. Το πιο σημαντικό, όμως, από τα έργα του ήταν τοιχογραφίες του σε ένα κτίριο ανεγέρθηκε στους Δελφούς από τους ανθρώπους της Κνίδου. Τα θέματα αυτά ήταν, η επίσκεψη στον Άδη από τον Οδυσσέα και η αναχώρηση των Ελλήνων .


Η ανοπαράσταση κατά την περίοδο 1892/1893 από τον C. Robert στους δύο πίνακες του Πολυγνώτου από τη Λέσχη των Κνιδίων με βάση την περιγραφή του Παυσανία. Αργότερα οι αναπαραστάσεις με τη χρήση αρχαιολογικών πληροφοριών χωρίζουν κάθε ζωγραφική απόδοση σε τρία ξεχωριστά έργα .
Ευτυχώς ο Παυσανίας μας έχει αφήσει μια προσεκτική περιγραφή αυτών των έργων ζωγραφικής, (Παυσ. Χ. 25-31). Ένα ποσοστό στο σχήμα από τα θεμέλια του κτιρίου έχουν ανακτηθεί κατά τη διάρκεια των γαλλικών ανασκαφών στους Δελφούς. Από τα στοιχεία αυτά, μερικοί αρχαιολόγοι έχουν προσπαθήσει να ανακατασκευάσουν τα έργα ζωγραφικής, εκτός φυσικά από τα χρώματα τους. ως εκ τούτου, φαίνεται ότι έργα αυτή τη στιγμή εκτελέστηκαν με σχεδόν ακριβώς το ίδιο σχέδιο, όπως και τα σύγχρονα ανάγλυφα γλυπτικής .

" Σε μια ζωγραφική του Άδη από τον Πολύγνωτο στους

3/5/15

Ο ΟΜΗΡΟΣ

 Όμηρος τήν Ελλάδα έπεπαιδεύκει.
  



Ιστορική αναδρομή και ανάλυση του Ομηρικού ζητήματος
της Αμαλίας Κ. Ηλιάδη


Ο Μεγάλος επικός ποιητής της αρχαίας Ελλάδας,όπου η Χίος, η Σμύρνη και πέντε ακόμα ελληνικές πόλεις υποστήριζαν ότι ήταν οι γενέτειρές του. Ο τυφλός, σύμφωνα με την παράδοση, ραψωδός είναι ο δημιουργός των επικών ποιημάτων Ιλιάδα και Οδύσσεια. Ο Όμηρος δημιούργησε και άλλα έργα.
Αρχαίος Έλληνας επικός ποιητής, ο μεγαλύτερος από τους ποιητές όλων των αιώνων, με τον οποίο αρχίζει η έντεχνη και ευρωπαϊκή λογοτεχνία.
Οι πληροφορίες που έχουμε για τον Όμηρο είναι

Περί της «άλλης» Αργοναυτικής εκστρατείας

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Ελληνική Μυθολογία, η "ιστορία των προ της νυν γενέσεως Ελλήνων" κατά τον Αριστοτέλη, (Ομηρικά έπη, Αργοναυτική εκστρατεία, εκστρατείες Ηρακλέους και Διονύσου, Ατλαντίδα κ.λπ.) αντανακλά μία παγκόσμια σχεδόν εξάπλωση πανάρχαιων Ελλήνων ,οι Πολλαπλές ερμηνείες του ταξιδιού"

"Η Αργοναυτική εκστρατεία είναι ένας από τους δημοφιλέστερους μύθους της ελληνικής αρχαιότητας, που κατέχει την ίδια θέση με τα ομηρικά έπη και τους άθλους του Ηρακλή. Όλοι αυτοί οι μύθοι είναι τόσο αγαπητοί ,που έχουν γίνει κτήμα ακόμη και των μικρών παιδιών, ενώ με τον ένα ή τον άλλο τρόπο αποτελούν τμήμα της καθημερινής μας ζωής. Είναι φυσικό λοιπόν, ο απλός μέσος Έλληνας να οικειοποιηθεί την άποψη μιας "κλασικής" εκδοχής για το πού πήγε το σκάφος της Αργούς ή σε ποια περιοχή εξελίχθηκε αυτή η περιπέτεια. Αλλά για τον ερευνητή δεν ισχύει το ίδιο.

Και έχει ιδιαίτερη σημασία να διερευνήσουμε

1/5/15

Η παράδοση της Σπάρτης: O «Πόλεμος» που συνεχίζεται




Paul Cartledge

 Θα ξεκινήσω με ένα προσωπικό σχόλιο· το 2004 ο δήμος της Σπάρτης μου έκανε τη μεγάλη τιμή να με ανακηρύξει επίτιμο δημότη του. Και αυτό, όπως με πληροφόρησαν, σε αναγνώριση των ακαδημαϊκών, αλλά και των λιγότερο ακαδημαϊκών δημοσιεύσεών μου για τη Σπάρτη σε μια περίοδο άνω των τριάντα ετών. Και επειδή συνέβαλα στην προώθηση της πληρέστερης κατανόησης του ρόλου της αρχαίας Σπάρτης στην παγκόσμια ιστορία τόσο με το συγγραφικό μου έργο όσο και με τις διαλέξεις, τις ανακοινώσεις και τη διδασκαλία μου στο Πανεπιστήμιο του Καίμπριτζ και αλλού. Είμαι πραγματικά πολύ χαρούμενος που «έκανα αυτό που μου αναλογούσε», όπως λέμε εμείς οι Άγγλοι, στον αγώνα για την αρχαία αλλά και τη σύγχρονη Σπάρτη και θα συνεχίσω να το κάνω όσο καλύτερα μπορώ. Για παράδειγμα, το πρόσφατο βιβλίο μου που εκδόθηκε το Σεπτέμβριο του 2006 στη Μεγάλη Βρετανία έχει τον, δίχως ίχνος σεμνότητας, τίτλο, Thermopylae: The Battle that Changed the World (Θερμοπύλαι: Η μάχη που άλλαξε τον κόσμο). Ωστόσο, στο παρόν δοκίμιο ο σκοπός μου είναι μάλλον διαφορετικός.

 Θα προσπαθήσω να θέσω τη δική μου ταπεινή εργασία σε ένα ευρύτερο πλαίσιο, και μάλιστα σε εκείνο μιας ολόκληρης πολιτιστικής κληρονομιάς: αυτής που έχει χαρακτηριστεί από την εκλιπούσα μεγάλη ακαδημαϊκό της Οξφόρδης και του Καίμπριτζ Elizabeth Rawson ως … Η σπαρτιατική κληρονομιά στην ευρωπαϊκή διανόηση – προκειμένου να γίνει κατανοητή η έννοια «ευρωπαϊκός», όπως η ίδια την εννοούσε, θα πρέπει να συμπεριληφθεί στη μελέτη η συνέχεια και η προέκτασή της στη Βόρεια Αμερική.

 Και για να γίνει κατανοητή η έννοια «παράδοση», θα πρέπει να συμπεριληφθούν

27/4/15

Χρονογραφία Ιωάννου Μαλάλα




Ο Ιωάννης Μαλάλας ή Μαλέλας (περ. 491 - 578) ήταν Βυζαντινός χρονογράφος από την Αντιόχεια.Ο Μαλάλας εκπαιδεύτηκε στην Αντιόχεια, όπου ήταν μάλλον νομικός, αλλά μετακόμισε στην Κωνσταντινούπολη την περίοδο του Ιουστινιανού (πιθανώς μετά τη λεηλασία της Αντιόχειας από τους Πέρσες το 540) [Geoffrey Horrocks, Greek: A History of the Language and its Speakers (Longman Linguistics Library, 1997]. Γνωρίζουμε επίσης, από τον ίδιο, ότι ταξίδεψε στη Θεσσαλονίκη και την Πανειάδα [ Thurn, Ioannis Malalae Chronographia, p. 2.]. Έγραψε τη «Χρονογραφία» του σε 18 βιβλία, η αρχή και το τέλος των οποίων έχουν χαθεί. Τα κείμενα που μας σώζονται ξεκινούν με την μυθολογία της αρχαίας Αιγύπτου και τελειώνουν με την εκστρατεία του Μαρκιανού, ανηψιού του Ιουστινιανού, στη βόρεια Αφρική το 563 (πιστεύεται ότι το πλήρες κείμενο σταματούσε στο θάνατο του Ιουστινιανού) [ Thurn, Ioannis Malalae Chronographia, p. 2.].

Πλάτων: περί της «ευλογημένης» Αττικής γης



Κάποτε οι θεοί έβαλαν σε κλήρο τις διάφορες περιοχές όλης της γης και τις μοιράστηκαν μεταξύ τους, χωρίς τσακωμούς. […] Αφού λοιπόν έγινε η διανομή με κλήρο, πήρε καθένας το μερίδιό του και κατοίκησαν στην περιοχή που κέρδισαν. […]

Άλλοι λοιπόν από τους θεούς, αφού πήραν με κλήρο διάφορους τόπους, τους τακτοποίησαν. Στον Ήφαιστο και την Αθηνά, όμως, επειδή είχαν κοινή φύση, σαν αδέλφια από τον ίδιο πατέρα, και είχαν την ίδια κατεύθυνση στη σοφία και τις καλές τέχνες, έτυχε να πέσει στον κλήρο αυτή εδώ η περιοχή, η οποία από τη φύση της τους ταίριαζε και ήταν κατάλληλη για την αρετή και τη φρόνησή τους. […]
Ακόμα, λεγόταν για τη χώρα μας το εξής πιθανό και πιστευτό, ότι δηλαδή τα σύνορά της τότε έφθαναν μέχρι τον Ισθμό, και από το άλλο μέρος της ξηράς μέχρι τον Κιθαιρώνα και την Πάρνηθα, κι ότι κατέβαιναν τα σύνορα μέχρι τον Ασωπό ποταμό έχοντας στα δεξιά την Ωρωπία και στ’ αριστερά τη θάλασσα.

 Αυτός ο τόπος ξεπερνούσε κάθε άλλον στη

26/4/15

Πρωταγόρας: Ο μύθος του Προμηθέα και του Επιμηθέα


Ο Πρωταγόρας είναι διάλογος του Πλάτωνα, που γράφτηκε στην πρώτη σωκρατική περίοδο της συγγραφικής του δραστηριότητας και αναφέρεται στους ηθικούς κινδύνους που ελλοχεύουν για όσους νέους υποστούν την παιδαγωγική επίδραση των σοφιστών. Τόπος του διαλόγου είναι το σπίτι του πλουσίου Αθηναίου Καλλία, ο οποίος φιλοξενούσε τον σοφιστή και φιλόσοφο Πρωταγόρα.

...Μιλάει ο Πρωταγόρας...
Ήταν κάποτε μια εποχή, που υπήρχαν θεοί, αλλά δεν υπήρχαν ζώα καμιάς ράτσας πάνω στη γη. Και όταν ήρθε η ώρα που όρισε και γι’ αυτά η μοίρα να ’ρθουν στον κόσμο, τα πλάθουν οι θεοί μέσα στη γη από ένα μείγμα που έκαναν από χώμα και φωτιά και απ’ ό,τι μπορεί να ενωθεί με χώμα και φωτιά.
Λοιπόν, την ώρα που ήταν να τ’ ανεβάσουν στο φως του ήλιου, έδωσαν εντολή στον Προμηθέα και τον Επιμηθέα να τα φροντίσουν και να τους μοιράσουν αξιοσύνες, τέτοιες που να ταιριάζουν στον καθένα τους.
Τότε ο Επιμηθέας ζητά από τον Προμηθέα τη χάρη, μόνος

ΛΕΞΙΚΟΝ ΤΗΣ ΚΑΘ ΗΜΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΙΑΛΕΚΤΟΥ


ΛΕΞΙΚΟΝ ΤΗΣ ΚΑΘ ΗΜΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΙΑΛΕΚΤΟΥ ΣΚΑΡΛΑΤΟΥ Δ. ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ 1835