!--Related Posts with thumbnails Scripts and Styles Start-->

2/5/16

ΤΟ ΠΛΟΙΟ ΤΗΣ ΙΩΛΚΟΥ ΚΑΙ ΤΑ ΠΛΟΙΑ ΤΟΥ ΘΗΣΑΥΡΟΥ ΑΠΟΛΛΩΝΙΑΔΑΣ ΛΙΜΝΗΣ


Τον Ιανουάριο του 1958 ο τότε έφορος αρχαιοτήτων στο Αρχαιολογικό Μουσείο του Βόλου Δ.Ρ. Θεοχάρης δημοσίευσε στο έγκυρο αμερικανικό περιοδικό Archeology [1] τα αποτελέσματα μιας δοκιμαστικής ανασκαφής που είχε πραγματοποιήσει τον Ιούλιο και Αύγουστο του 1956 στην Μυκηναϊκή Ιωλκό. 

Μεταξύ των άλλων ευρημάτων της ανασκαφής ήταν κι ένα θραύσμα από πήλινο αγγείο με την πιθανή απεικόνιση της πλώρης (;) ενός κωπήλατου πλοίου που χρονολογήθηκε από την Μεσοελλαδική περίοδο (περίπου 1600 π.Χ.) και το οποίο ο Θεοχάρης έξυπνα το συνδύασε με ένα άλλο θραύσμα με παρόμοια παράσταση, χρησιμοποιώντας μια παχιά γραμμή στο δεύτερο ως υποθετικό τιμόνι, παρατηρούσε δε ότι: «Η αλλαγή από την Μεσοελλαδικήν εις την Υστεροελλαδικήν εποχήν –ή Μυκηναϊκήν, όπως είναι κοινώς γνωστή –ήτο εδώ, όπως και αλλού βαθμιαία, και φαίνονται ότι οφείλεται εις την αυξάνουσα επαφήν με τον Μινωϊκόν πολιτισμόν της Κρήτης. Η επαφή διετηρήθη φυσικά μέσω των πλοίων και δια  τούτο είναι ενδιαφέρον ότι μερικά κομμάτια αγγείου της μεταβατικής αυτής περιόδου – μεταξύ Μέσης και Ύστερης Ελλαδικής –είναι διακοσμημένα με σειρά των πολυκόπων πλοίων. Αυτό είναι αξιοσημείωτος ένδειξις των αναπτυσσομένων ναυτικών επιχειρήσεων της Ιωλκού, η οποία τελικώς οδήγησεν εις την καθέλκυσιν ενός αρίστου πλοίου, της Αργούς»

[2]. Η αποκατάσταση της εικόνας του πρώτου πλοίου από τον Θεοχάρη έγινε δεκτή από πολλούς [3]
Blogger Tricks

29/4/16

Κωνσταντινούπολη… Τότε...Και τώρα

 
Σύγκριση των εικόνων του παρελθόντος με εικόνες του σήμερα

Οι αλλαγές που συντελούνται στην Πόλη είναι διαρκείς και μεγάλες , ξεκινώντας από τις εικόνες γύρω από την Αγιά Σοφιά καταδεικνύεται με σαφήνεια
Κωνσταντινούπολη, μέσα από φωτογραφικό υλικό περασμένων αιώνων.

28/4/16

Περίπατος στα Τείχη της Βασιλεύουσας


Η ιστορία αυτού του μοναδικού τόπου χάνεται στα βάθη του χρόνου και συναντά τον μύθο. Έχω την τύχη και την χαρά, να περπατώ και να περιπλανιέμαι στην αγαπημένη μου Πόλη και ανακαλύπτοντας κάθε πτυχή της, να γίνομαι ένα με αυτήν. Εξάλλου κάθε σπιθαμή της έχει κάτι να σου διηγηθεί. Το ίδιο συμβαίνει και με τα Τείχη της, τα οποία ήταν ανέκαθεν αναπόσπαστο κομμάτι της Κωνσταντινούπολης. Περπατώντας αμέτρητες ώρες γύρω, μέσα και πάνω σε αυτά, τα γνώρισα καλύτερα, τα θαύμασα και ένοιωσα να μου διηγούνται τις χιλιόχρονες ιστορίες τους.

Διάσπαρτα βυζαντινά απομεινάρια

Οι περίπατοι και οι περιηγήσεις στην Πόλη συνεχίζονται δίχως σταματημό και κάθε σοκάκι μοιάζει σαν να προσμένει την παρουσία και τις παρατηρήσεις μου. Έτσι ενώ πολλές φορές ξεκινώ με κάποιες σκέψεις και στόχους στις διαδρομές που επιλέγω, ενδιάμεσα προκύπτουν διαφορετικά πράγματα τα οποία τραβούν την προσοχή μου, καταγράφονται από τον φωτογραφικό φακό μου και δείχνουν τις οπτικές αντιθέσεις στην επιφάνεια της ιστορικής χερσονήσου. Τούτη την φορά επέλεξα να παρουσιάσω φωτογραφικό υλικό από γειτονιές της Πόλης με όσα βυζαντινά απομεινάρια κατόρθωσαν να "επιζήσουν" στην φθορά του χρόνου, την άγνοια των ανθρώπων και την οικοδομική αλλοίωση-καταστροφή.

25/4/16

Τα κύπελλα με τους σκελετούς. Ένας ύμνος για την ζωή, μια προτροπή για την απόλαυση του παρόντος


Ένας ύμνος για την ζωή, μια προτροπή για την απόλαυση του παρόντος

Η επικούρεια φιλοσοφία έχει δώσει στην ανθρωπότητα πολιτιστικό πλούτο με εντυπωσιακά και μοναδικά χαρακτηριστικά. Η επιγραφή στα Οινόανδα είναι η μεγαλύτερη φιλοσοφική επιγραφή στον κόσμο. Το ποίημα του Λουκρήτιου των 7.414 στίχων είναι το μεγαλύτερο φιλοσοφικό ποίημα στον κόσμο. Την πρωτιά κατέχει και η βιβλιοθήκη της Ηράκλειας στους πρόποδες του Βεζούβιου, η αρχαιότερη βιβλιοθήκη του κόσμου. Το επικούρειο επιτάφιο μελοποιημένο επίγραμμα του Σείκιλου προς την Ευτέρπη, είναι το αρχαιότερο σωζόμενο μουσικό κομμάτι.

Άλλη μια αρχαιολογική ανακάλυψη

24/4/16

ΘΗΒΑ ΑΜΦΕΙΟΝ: ΕΝΑ ΧΑΜΕΝΟ ΚΟΜΜΑΤΙ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ


 Η πυραμίδα του Αμφίωνος το ,ταφικό μνημείο Ζήθου και Αμφίωνος, αποτελεί ίσως την πιο ανατρεπτική σύγχρονη αρχαιολογική ανακάλυψη!

Με την ανεύρεση της αποκαλύπτεται ένας κόσμος ξεχασμένος, ένας πολιτισμός που θέτει σε νέα βάση τη θεωρία των πυραμίδων, οδηγώντας έτσι τους Έλληνες στη διεκδίκηση άλλης μίας σημαντικής πρωτιάς. Ο θαυμαστός κόσμος της ελληνικής Ιστορίας επιβεβαιώνει και πάλι το μεγαλείο του!
Η βιβλιογραφία σχετικά με τις πυραμίδες και τα πυραμιδοειδή κτίσματα στον ελληνικό χώρο διευρύνεται τα τελευταία χρόνια μαζί με τα μνημεία που αποκαλύπτονται ή ερευνώνται εκ νέου, ιστορικά, μορφολογικά και λειτουργικά. Ειδικότερα τα πυραμιδοειδή μνημεία της Αργολίδας, για τα οποία θα μιλήσουμε παρακάτω, θεωρήθηκαν φρυκτωρίες (κτίρια στα οποία άναβαν φωτιά για να μεταδώσουν ένα μήνυμα μακριά) ή χώροι στρατωνισμού και, πάντως, ο χρονικός τους προσδιορισμός έγινε, κατ' αρχήν, με εξωγενή ιστορικά κριτήρια, δηλαδή την αυθαίρετη προϋπόθεση (προσέξτε:) ότι πυραμίδες και πυραμιδοειδή κτίσματα στον ελληνικό χώρο ήσαν αδιανόητα πριν από την εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην Αίγυπτο, την «κοιτίδα» των πυραμιδικών κατασκευών!

Η ΑΝΑΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΤΑΦΟΥ ΔΥΟ ΗΡΩΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑΣ
Τα μορφολογικά και χρονολογικά ζητήματα των πυραμίδων του ελλαδικού χώρου τέθηκαν σε νέα βάση με την έρευνα του μνημειακού χώρου του Αμφείου, στη Θήβα της Βοιωτίας.

ΟΙ ΠΥΡΑΜΙΔΕΣ


Η Ύπαρξη και η διατήρηση Πυραμίδων από τους αρχαίους χρόνους είναι ένα θέμα που πρόσφατα έγινε ευρύτερα γνωστό και υπάρχουν πολλά στοιχεία που είναι σχετικά άγνωστα στο ευρύτερο κοινό. Πυραμίδες υπάρχουν σε πολλά μέρη της γης, οι επιστήμονες όμως ερευνούν περισσότερο τις χρονολογίες που έχουν κατασκευαστεί, τον τρόπο και τα υλικά που χρησιμοποίησαν. Δηλαδή σε ποια χώρα κατασκευάστηκε η πρώτη πυραμίδα. Για παράδειγμα, μία ανακάλυψη που έκαναν οι ερευνητές είναι: Το γεγονός ότι η πυραμίδα του Ελληνικού στο Άργος είναι αρχαιότερη από τις Αιγυπτιακές, Ο Παυσανίας μάλιστα αναφέρει ότι είναι ένα ταφικό μνημείο σε ανάμνηση της πρώτης μάχης στην οποία χρησιμοποιήθηκαν ασπίδες!!!
  Υπάρχουν πολλών ειδών πυραμίδες που έχουν βρεθεί, άλλες μεγάλες, άλλες μικρές, άλλες λαξευτές και άλλες όχι. Οι Ελληνικές πυραμίδες είναι κατά κανόνα μικρότερες από τις Αιγυπτιακές (εκτός από μερικές λαξευτές) αλλά παλαιότερες...!...Και δυστυχώς οι περισσότερες είναι σε πολύ κακή κατάσταση, μάρτυρες των όσων έχει περάσει αυτός ο τόπος, εν αντιθέσει των Αιγυπτιακών οι οποίες είναι καλοδιατηρημένες, όπως και οι πυραμίδες της Κίνας και των άλλων χωρών!
   Ακόμα, δεν υπάρχουν σαφή στοιχεία για την χρήση τους ή το τι εξυπηρετούσαν σαν κτίσματα [αν χρησιμοποιήθηκαν ως μνημεία (ταφικά ή οτιδήποτε άλλο) ή ως παρατηρητήρια - φρυκτωρίες (τηλεπικοινωνιακοί πύργοι), όπως πιστεύουν μερικοί ερευνητές]. 

23/4/16

ΠΛΑΤΩΝ -ΚΡΙΤΙΑΣ


ΚΡΙΤΙΑΣ ... Δέχομαι λοιπόν, Τίμαιε. Ζητώ όμως κι εγώ τώρα από σας εκείνο που ζήτησες στην αρχή της ομιλίας σου, δηλαδή να φανούμε ανεκτικοί επειδή θα μιλούσες για πολύ σημαντικά ζητήματα.
Απαιτώ μάλιστα να δείξετε μεγαλύτερη συγκατάβαση σε όσα πρόκειται να σας πω εγώ.
Ξέρεις καλά ότι αυτό που ζητώ θεωρείται κάπως ανάγωγο και αλαζονικό, αλλά πρέπει να το πω.
Ποιος βέβαια συνετός άνθρωπος Θα τολμούσε να πει πως δεν έχουν ειπωθεί με σωστό τρόπο αυτά που είπες; Θα προσπαθήσω όμως να σας αποδείξω ότι αυτά που θα σας πω πρέπει να τ' ακούσετε με περισσότερη ανεκτικότητα, επειδή είναι δυσκολότερα.
 Είναι ευκολότερο, Τίμαιε, να φαίνεται κανείς ότι μιλάει ικανοποιητικά στους ανθρώπους σχετικά με τους θεούς, παρά να κάνει το ίδιο σε μας σχετικά με τους θνητούς, επειδή η έλλειψη πείρας και η ολοκληρωτική άγνοια όσων τον ακούνε για το αν είναι έτσι τα πράγματα δίνει μεγάλη ευχέρεια σ' εκείνον που πρόκειται να πει κάτι σχετικά μ' αυτά. Και ξέρετε σε ποιο συμπέρασμα φτάσαμε σχετικά με τους θεούς.
Για να εξηγήσω όμως σαφέστερα τι εννοώ, προσέξτε τι θα πω παρακάτω.

ΠΛΑΤΩΝ :ΤΙΜΑΙΟΣ -Περί Ατλαντίδος και Φύσεως


Ο Τίμαιος είναι ένα μυθ-ιστόρημα για τον κόσμο.Η χρονικότητα των συμβάντων, η γραμμική εξέλιξη της δράσης είναι δεσμευτικός άξονας γύρω από τον οποίο οργανώνεται η έκθεση των φιλοσοφικών θέσεων .

22/4/16

ΚΡΙΤΙΑΣ -Οι Αθηναίοι κατά την αρχαιότητα νικούν τους εισβολείς από την Ατλαντίδα


Στο έργο αυτό αναπτύσσονται οι κοσμολογικές απόψεις του Πλάτωνα και περιγράφεται η δημιουργία του σύμπαντος. Στην αρχή του διαλόγου ο Σωκράτης συνόψισε τις απόψεις του περί ιδανικής πολιτείας και εξέφρασε την επιθυμία του να αναπτυχθούν από τους συνομιλητές του, τον Τίμαιο, τον Κριτία και τον Ερμοκράτη, τα προσδοκώμενα κατορθώματά της στον πόλεμο. Πρώτος πήρε τον λόγο ο Κριτίας, που άρχισε να διηγείται όσα είχε ακούσει από τον παππού του σχετικά με την επιτυχημένη απόκρουση της εισβολής των κατοίκων της Ατλαντίδας από τους  Αθηναίους, ιστορία που μετέφερε στην Αθήνα ο Σόλωνας μετά την επιστροφή του από την Αίγυπτο.
Μτφρ. Β. Κάλφας 1995.

Τα επιτεύγματα της πόλης σας ήταν πολλά και μεγάλα· είναι γραμμένα εδώ κι εμείς συνεχίζουμε να τα θαυμάζουμε. Υπάρχει όμως ένα που τα ξεπερνά όλα σε μεγαλείο και αρετή. Τα αρχεία μας αναφέρουν ότι η πόλη σας αναχαίτισε κάποτε μια μεγάλη δύναμη που είχε επιτεθεί με αλαζονεία εναντίον όλης της Ευρώπης και της Ασίας ξεκινώντας απ' έξω, από τον Ατλαντικό ωκεανό.

17/4/16

Το εν Δελφοίς Έψιλον

ΑΠΟΔΟΣΗ ΑΡΧΑΙΟΓΝΩΜΩΝ  ΕΠΑΝΩ ΣΕ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΛΟΥΚΑ ΧΑΠΣΗ

ΕΠΑΜ. ΠΑΝΤΕΛΕΜΙΔΗΣ

Τρείς φορές τοποθετήθηκε ένα Ε (ΕΨΙΛΟΝ) στήν κορυφή τού Αετώματος τού Ναού τού Απόλλωνος στούς Δελφούς, κατάντικρυ σέ όποιον πλησίαζε τήν κεντρική, ανατολική Πύλη του, πάντοτε συνοδευόμενο από τό ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ στήν κάτω αριστερή γωνία καί τό ΜΗΔΕΝ ΑΓΑΝ στήν κάτω δεξιά τού ιδίου Αετώματος. Ήταν γνωστά σάν ”Δελφικά παραγγέλματα”, τό δε Ε τό ”προεδρεύον” αυτών.

Τό παλαιότερο από αυτά (τά Ε) ήταν ξύλινο κι αναφέρεται σάν ”Ε τών Σοφών ”, γιατί αφιερώθηκε από τόν Σόλωνα κατά μία εκδοχή, κατά δε άλλη από όλους μαζί τούς τότε αναγνωρισμένους Σοφούς. Όταν αυτό εφθάρη, οι Αθηναίοι ανέθεσαν στό Ναό τό δεύτερο, τό οποίο ήταν χάλκινο. Σέ αντικατάσταση καί αυτού, η Λιβία Δρουσέλλα, σύζυγος τού Αυγούστου, αφιέρωσε τό τρίτο καί τελευταίο, από καθαρό χρυσό.

ΤΡΙΑΙΧΜΟ ΚΑΙ ΔΕΛΦΙΚΟ ΕΨΙΛΟΝ


«Από Κνωσού Μινωΐου»


Η Αίθουσα του Θρόνου στην Κνωσό μοιάζει να είναι η καρδιά του Μινωικού κόσμου, το κέντρο των Κρητικών Μυστηρίων, η Κρύπτη των Ιερών Συμβόλων και η Πηγή κάθε εξουσίας, πολιτικής και θρησκευτικής. Ένας κρυπτογραφημένος κόσμος, μυστηριακός και γεμάτος κώδικες-σύμβολα, που φαίνεται να οδηγούν και στην Ουσία του Μινωικού Πολιτισμού.

Ο άνθρωπος που κάθεται στο Θρόνο της Κνωσού, το Θρόνο του Φεγγαριού, όπως σημειογραφείται με τα ίδια τα σύμβολα που τον προσδιορίζουν, είναι η ζωντανή Πηγή, απ’ όπου εκπορεύεται η γνώση και το τελετουργικό των απόκρυφων μυστηρίων.

Η ΓΑΙΑ, Η ΚΡΙΣΑ ΚΑΙ ΤΟ «Ε»

 
«Κρήτες από Κνωσού Μινωΐου (…) αγγέλλουσι»

ΚΕΙΜΕΝΑ: +ΝΙΚΟΣ ΖΕΡΒΟΝΙΚΟΛΑΚΗΣ
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΟΡΕΣΤΗΣ ΖΕΡΒΟΝΙΚΟΛΑΚΗΣ 


 Ο Απόλλωνας είναι ο χρησμοδότης Θεός των Δελφών, και οι «Κρήτες από Κνωσού Μινωΐου είναι οι Ιεροφάντες «οργιαστές», που «αγγέλλουν» τους χρησμούς στους ανθρώπους, δηλαδή τους χρησμολάβους, που προσφεύγουν στο Χρηστήριο του Παρνασσού.

Για το γράμμα «Έψιλον» (Ε), που θα κοσμήσει το ανατολικό αέτωμα του Ναού του Απόλλωνα κάνει