!--Related Posts with thumbnails Scripts and Styles Start-->
ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΥΡΩΠΗ ΕΛΛΑΣ ΑΤΤΙΚΗ ΘΕΣΣΑΛΙΑ ΘΡΑΚΗ ΚΟΣΜΟΣ ΚΡΗΤΗ ΚΥΠΡΟΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ Μ. ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΥΡΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ ΣΤΕΡΕΑ ΕΛΛΑΣ ΧΕΡΣ ΑΙΜΟΥ ΙΣΤ. ΠΡΟΣΩΠΑ ΔΙΑΦΟΡΑ ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ ΡΩΜΑΪΚΑ

24/7/14

ΝΙΚΟΠΟΛΗ ΑΚΤΙΟΝ



Η Νικόπολη (πόλη της νίκης), χτίστηκε κατ’ εντολήν του αυτοκράτορα Αύγουστου Οκταβιανού (ή Οκτάβιου), πρώτου αυτοκράτορα της Ρώμης, για να τιμήσει τους θεούς, κυρίως τον " Άκτιο Απόλλωνα" ή, όπως λένε άλλοι, τον Ποσειδώνα (θεός της θάλασσας) και τον Άρη (θεός του πολέμου) για τη νίκη που του έδωσαν κατά του Μάρκου Αντωνίου και της Κλεοπάτρας στη μεγάλη Ναυμαχία του Ακτίου, το 31 π.Χ.


Blogger Tricks

21/7/14

ΣΙΚΕΛΙΚΑ ΝΟΜΙΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΟΛΕΩΣ ΙΜΕΡΑ

 

Στην Ιµέρα συγκεντρώνονταν τα εμπορεύματα που διακινούνταν ανάµεσα στις Ιβηρικές και τις ελληνικές ακτές και προωθούνταν σε άλλες ελληνικές πόλεις . Έτσι η Ιµέρα συγκέντρωσε µεγάλες ποσότητες αργύρου από την Ιβηρική και έκοψε νοµίσµατα από τις αρχές του ΣΤ΄αιώνα , πρώτη ανάµεσα στις ελληνικές πόλεις δυτικά της Αδριατικής .

Η ΤΕΛΕΤΗ ΤΟΥ ΓΑΜΟΥ ΣΤΗΝ ΚΛΑΣΙΚΗ ΑΘΗΝΑ

 

Ο γάμος αποτελούσε τη διαδικασία δημιουργίας της οικογενειακής μονάδας, του οίκου, μέσα από τον οποίο διαβιβαζόταν το δικαίωμα του πολίτη στην αθηναϊκή κοινωνία και εξασφαλιζόταν η αναπαραγωγή νόμιμων παιδιών. Oι γυναίκες στην κλασική Αθήνα παντρεύονταν σε μικρή ηλικία, δηλαδή από δεκαπέντε χρονών και εξής. Αντίθετα, οι άντρες δεν νυμφεύονταν  πριν από την ενηλικίωσή τους -πριν δηλαδή από τα δεκαοχτώ τους χρόνια- ενώ συχνά αυτό συνέβαινε μετά τη στρατιωτική τους θητεία, η οποία διαρκούσε δύο χρόνια, από τα δεκαοχτώ τους μέχρι τα είκοσι τους.     Ήδη από την εποχή του

ΛΕΟΝΤΙΝΟΙ, ΑΠΟΙΚΙΑ ΤΩΝ ΧΑΛΚΙΔΕΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΝΑΞΟ


Το 427 από τον σιτοβολώνα της Μεγάλης Ελλάδας έφτασε ως πρεσβευτής της Πατρίδας του στην Αθήνα ο ρήτορας ΓΟΡΓΙΑΣ για να ζητήσει βοήθεια για την υπεράσπιση της Πατρίδας του, που απειλούνταν από τους γείτονες. Η δύναμη και η ψυχολογική γοητεία του λόγου του είχε τόσο μεγάλη επίδραση, ώστε οι Αθηναίοι αποφάσισαν την Σικελική εκστρατεία.

Η ΠΟΛΗ ΙΜΕΡΑ ΤΩΝ ΣΙΚΕΛΙΩΤΩΝ

Η  ΙΜΕΡΑ
Των σικελιωτων


Ο ΝΑΟΣ ΤΗΣ ΝΙΚΗΣ - ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΜΕΡΑ - ΤΟΠΙΑ ΚΑΙ ΧΩΡΟΙ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΤΗΣ ΙΜΕΡΑΣ- ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΑΝΑΣΚΑΦΕΣ ΣΕ ΚΕΝΟΤΑΦΙΟ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΟΛΕΜΙΣΤΩΝ- Η ΠΟΛΙΣ ΦΡΟΥΡΙΟ ΚΕΦΑΛΙΔΙΟΝ


Η Ιμέρα ήταν ελληνική αποικία στην Σικελία , ιδρύθηκε τον 7ο αιώνα π.Χ. κατά τον δεύτερο ελληνικό αποικισμό. Ευρισκόταν στην βόρεια ακτή του νησιού στις όχθες του ομώνυμου ποταμού.
Η πόλη ιδρύθηκε από Ίωνες αποίκους της Ευβοϊκής Ζάγκλης -ζάγκλον στα αρχαία ελληνικά σημαίνει δρεπάνι -(μετέπειτα Μεσσήνη ) στα μέσα του έβδομου αιώνα π.Χ., περίπου πενήντα χρόνια μετά την ίδρυση των Μυλών  σήμερα Milazzo. Ο Διόδωρος ο Σικελιώτης τοποθετεί την ίδρυση της πόλης 240 χρόνια πριν την καταστροφή της από τους Καρχηδόνιους κάτι που σημαίνει πως ιδρύθηκε το 648π.Χ .
Ενώ η τελευταία είναι μόνο περίπου τριάντα μίλια από τα Στενά της Μεσσήνης ,η νέα αποικία της Ιμέρας που είναι διακόσια, ήταν σχεδόν σε επαφή με τη ζώνη της επιρροής των Καρχηδονίων (Punic).
Ο Θουκυδίδης (VI, 5.1) αναφέρει ότι, μαζί με τη Χαλκίδα και την Ζάγκλη των Χαλκιδέων   συμμετείχε στην ιδρυτική ομάδα μέρος εξόριστων από τις Συρακούσες  , τρεις από αυτούς ήταν οι Σάκων , Ευκλείδης, και  Σίμος. Ως δημόσιος χαρακτήρας του πληθυσμού είναι  το γεγονός ότι η διάλεκτος που ομιλείται είναι η δωρική και περιελάμβανε ιωνικά στοιχεία της Χαλκίδας, ενώ μετά τα γεγονότα ,που είναι  γνωστά σε μας και  μας φέρει πίσω στις αρχές του πέμπτου αιώνα π.Χ. οι φορείς που επικράτησαν τελικά  ήταν καθαρά οι της  Χαλκίδας. 
Για την πρώτη περίοδο της πόλης λίγα είναι γνωστά σήμερα. Από μία αναφορά του Αριστοτέλη φαίνεται πως η πόλη βρέθηκε κάτω από την κυριαρχία του τυράννου του Ακράγαντα, Φάλαρη. Στην συνέχεια ακολούθησε ένα σύντομο διάστημα στο οποίο βρέθηκε κάτω από την κυριαρχία του τυράννου της Ζάγκλης  Σκύθη και ακολούθησε η άνοδος στην εξουσία του τυράννου Τέριλλου .

Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΙΜΕΡΑΣ ΣΙΚΕΛΙΑ 480 π.Χ. Διόδωρου Σικελιώτη


ΣΙΚΕΛΙΑ
480 π.Χ.
Διόδωρου Σικελιώτη
Βιβλιοθήκης Ιστορικής - Βίβλος Ενδεκάτη

ΡΟΜΑΝΤΙΚΗ ΑΝΑΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΜΑΧΗΣ

 Αρκετά περιγράψαμε τα όσα έγιναν στην Ευρώπη, τώρα ας μεταφέρουμε τη διήγησή μας στις πράξεις των άλλων λαών. Οι Καρχηδόνιοι, έχοντας συμφωνήσει με τους Πέρσες να προσπαθήσουν την ίδια εποχή να καταβάλουν τους Έλληνες της Σικελίας, έκαναν μεγάλες προπαρασκευές ως προς τα χρειώδη του πολέμου. Όταν ετοιμάστηκαν τα πάντα όπως έπρεπε, εξέλεξαν στρατηγό τον Αμίλκα, προτιμώντας τον άνθρωπο που εκτιμούσαν περισσότερο. Αυτός, αφού παρέλαβε μεγάλες δυνάμεις πεζικού και ναυτικού, απέπλευσε από την Καρχηδόνα, έχοντας δύναμη πεζικού όχι μικρότερη από τριακόσιες χιλιάδες άντρες και περισσότερα από διακόσια πολεμικά πλοία, χώρια το πλήθος των φορτηγών πλοίων που μετέφεραν τα εφόδια, τα οποία ήταν πάνω από τρεις χιλιάδες. Αυτός λοιπόν, αφού διέσχισε το Λιβυκό πέλαγος, έπεσε σε τρικυμία και έχασε τα πλοία που μετέφεραν τους ιππείς και τα άρματα. Όταν κατέπλευσε στη Σικελία, στο λιμάνι του Πανόρμου είπε ότι είχε τελειώσει με τον πόλεμο, γιατί είχε φοβηθεί πως η θάλασσα θα έσωζε τους Σικελιώτες από τους κινδύνους της μάχης.
Αφού ξεκούρασε για τρεις μέρες τους στρατιώτες και διόρθωσε

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΜΑΧΗΣ ΣΤΗΝ ΙΜΕΡΑ ΤΗΣ ΣΙΚΕΛΙΑΣ 480 π.Χ.


Ὁ δὲ Γέλων μετὰ τὴν νίκην τούς τε ἱππεῖς τοὺς ἀνελόντας τὸν Ἀμίλκαν δωρεαῖς ἐτίμησε καὶ τῶν ἄλλων τοὺς ἠνδραγαθηκότας ἀριστείοις ἐκόσμησε. τῶν δὲ λαφύρων τὰ καλλιστεύοντα παρεφύλαξε...


Η μάχη της Ιμέρας, η οποία ήταν η αιτία για πολλά χρόνια ακόμα να εξαλειφθεί ο κίνδυνος της Ανατολής και της Αφρικής ,απειλή για τη Σικελία και τη Δύση, αναγνωρίστηκε δικαίως για αυτό που ήταν και κατά τη χρονική στιγμή - μια λαμπρή νίκη που συναγωνίστηκε αυτή της Σαλαμίνας.

Μετά τη μάχη του Μαραθώνα και τη μεγάλη προετοιμασία του Ξέρξη, οι Πέρσες εισέβαλλαν στην Ελλάδα (480 π.Χ.). Κατά τον Ηρόδοτο και τον Αριστοτέλη, ο οποίος  θεωρούσε ότι ο συγχρονισμός ήταν καθαρά τυχαίος, η μάχη της Ιμέρας πραγματοποιήθηκε την ίδια ημερομηνία με τη ναυμαχία της Σαλαμίνας. Κατά τον Τίμαιο, ο οποίος είναι η πηγή του Διόδωρου του  Σικελιώτη για την ιστορία της Σικελίας, συνέπεσε με τη μάχη των Θερμοπυλών. Και ο φημισμένος ποιητής Πίνδαρος τους επανέλαβε σε ωδή του. Εν τω μεταξύ στη Δυτική Μεσόγειο, σύμφωνα με τον Διόδωρο Σικελιώτη, οι Καρχηδόνιοι είχαν έρθει σε συμφωνία με τους Πέρσες για να δημιουργήσουν αντιπερισπασμό στους Έλληνες

Το Νησί της θεάς Δήμητρας Θρησκεία και Τελετουργία


Οι Έλληνες από την ηπειρωτική Ελλάδα έφεραν τους μύθους και τις θρησκευτικές πρακτικές στη Σικελία. Ήθελαν να αγιάσουν τις νέες αποικίες και να διατηρήσουν τους δεσμούς με τη μητρόπολη και έχτισαν βωμούς και ναούς. Ο Απόλλωνας, η θεότητα προστάτιδα των εποίκων, έλαβε τις πρώτα θυσίες τους, αλλά και άλλες θεότητες, όπως ο θεός του κρασιού ο Διόνυσος και ο θεοποιημένος ήρωας Ηρακλής, επίσης τιμόντουσαν. Διαπρεπής μεταξύ των θεοτήτων ήταν η Δήμητρα, θεά των σιτηρών, και η κόρη της Περσεφόνη ή Κόρη, των οποίων ιερά είναι διασκορπισμένα στο νησί.

Μεσόμφαλης φιάλη 325 - 275 π.Χ., Σικελιωτών (Ελληνων Σικελίας). Χρυσό, (3,7 x 22,8 εκ., 982,4 g). Βρίσκεται αρχ. Μουσείο της πόλεως Ιμέρα. 

Ονομάζεται μια φιάλη , το είδος του πιάτου φαίνεται από τα παραπάνω ότι χρησιμοποιήθηκε για να χύνουν το υγρό προσφοράς σε ένα βωμό κατά τη διάρκεια θρησκευτικών τελετών. Ο όρος ΦΙΑΛΗ αναφέρεται στην κεντρικό θολωτό κομβίον του, ή ομφαλός .Κατασκευασμένο από δυόμισι κιλά καθαρού χρυσού, αυτή η φιάλη θα έχει επίσης υπάρξει ως ένα δαπανηρό αναθηματικό δώρο και μπορεί να ήταν μέρος ενός θησαυρού, παρόλο που ο ακριβής προέλευσης του είναι άγνωστη.



Γαμικός λέβητας (Βάζο με καπάκι Γάμου) , 225 - 125 π.Χ., Σικελιωτών (Ελλήνων Σικελίας). Τερακότα, χρωστική ουσία, και χρυσός. (57,2 χ 53,3 εκατοστά). Archivio del Dipartimento di Scienze Umanistiche dell'Università di Catania (πρόγραμμα "Κατάνια-Λέτσε»)

Εργαστήρια στην κεντρική πόλη της Σικελίας, την Κεντόριπα [...Ο Θουκυδίδης αναφέρει την Κεντόριπα ως πόλη των Σικελών , εξελληνίστηκε τον 5ο π.Χ. αιώνα. Έγινε σύμμαχος των Αθηναίων κατά τη στιγμή της αποστολής τους κατά των Συρακουσών , και διατήρησε την ανεξαρτησία της σχεδόν χωρίς διακοπή (αν και έπεσε κάτω από την εξουσία του Αγαθοκλή ) μέχρι το πρώτο Καρχηδονιακό πολέμο . Ο Κικέρων περιγράφει, ίσως με κάποια υπερβολή, ως  μακράν η μεγαλύτερη και πλουσιότερη πόλη της Σικελίας, και πως έχει πληθυσμό 10.000 κατοίκους, που ασχολούνται με την καλλιέργεια μιας εκτεταμένης περιοχής....] παράγεται και όχι μόνο εκεί, ένα ξεχωριστό στυλ αγγειοπλαστικής, με λεπτά, παστέλ χρώματα που εφαρμόζονται μετά το ψήσιμο. Αυτά τα εύθραυστα αγγεία δεν προορίζονται για

Το μεγαλύτερο αρχαίο ναυάγιο με άγκυρες


ΕΝΤΟΠΙΣΤΗΚΕ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΙΑ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΣΟΥΡΠΗΣ

Σιδερένιες άγκυρες τύπου «Υ» που εντοπίστηκαν στην περιοχή του Γλάρου

Πολύ σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονται μισοβυθισμένος προϊστορικός οικισμός και εντυπωσιακό ναυάγιο με πολυάριθμες άγκυρες, έχει φέρει στο φως η έρευνα που πραγματοποιεί το Ινστιτούτο Εναλίων Αρχαιολογικών Ερευνών, σε μια ευρεία ακτίνα του Παγασητικού, που ξεκινάει από την Αμαλιάπολη και φθάνει έως νότια από τον Τηλέγραφο, στη θέση Πριόνια.
Η συγκεκριμένη ενάλια αρχαιολογική έρευνα, που ξεκίνησε

16/7/14

ΤΟ ΓΥΑΛΙ ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ

ΤΟ ΓΥΑΛΙ ΣΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΜΕΣΟΓΕΙΟ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΚΟΥΣ ΧΡΟΝΟΥΣ ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ


ΒΙΝΤΕΟ

Είναι πλέον σαφές ότι η υαλουργεία στην αρχαιότητα είχε φτάσει σε υψηλά επίπεδα. Τα γυάλινα αντικείμενα υψηλής ποιότητας είναι αδιάψευστοι μάρτυρες.
Ας αρχίσουμε με ένα παράδειγμα για να κατανοήσουμε το επίπεδο τέχνης και τεχνικής των ιστορικών χρόνων. Με το πέρασμα των αιώνων η ανυπέρβλητη ελληνική πολιτισμική υπόσταση έφερε αποτελέσματα που και σήμερα ακόμα είναι δυσεξήγητα τουλάχιστον από τους περισσότερους ερευνητές. Η εξελικτική πορεία στην τέχνη των Ελλήνων αποτελεί ακόμα και σήμερα θαύμα για την ανθρώπινη σκέψη .
Ένα από τα υλικά απόδοσης τέχνης και τεχνικής είναι το γυαλί. Φθάνοντας στην λεγόμενη ρωμαϊκή  περίοδο  πολλά πράγματα εξελίχτηκαν λόγο του τεράστιου παρελθόντος που είχε ο ελληνικός πολιτισμός που μπόρεσε σε ένα περιβάλλον περισσότερο σταθερό να κάνει κυριολεκτικά θαύματα. Φυσικά όταν αναφερόμαστε στην ρωμαϊκή περίοδο τέχνης εννοούμε κυριολεχτικά την ελληνική τέχνη  .Πως θα μπορούσε άλλωστε άλλος πολιτισμός να διαδεχτεί την εκπληκτική «ελληνιστική» περίοδο , δεν υπήρχε άλλη δυνατότητα από κανένα άλλο πολιτισμό να διαδεχθεί αυτό το παρελθόν .
Και όταν μιλάμε για την ελληνικό πολιτισμό στην τέχνη θα μπορούσαμε να δούμε το παρακάτω παράδειγμα .Πέρα από οποιαδήποτε περιγραφή η εικόνα διηγείται…