!--Related Posts with thumbnails Scripts and Styles Start-->
ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΥΡΩΠΗ ΕΛΛΑΣ ΑΤΤΙΚΗ ΘΕΣΣΑΛΙΑ ΘΡΑΚΗ ΚΟΣΜΟΣ ΚΡΗΤΗ ΚΥΠΡΟΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ Μ. ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΥΡΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ ΣΤΕΡΕΑ ΕΛΛΑΣ ΧΕΡΣ ΑΙΜΟΥ ΙΣΤ. ΠΡΟΣΩΠΑ ΔΙΑΦΟΡΑ ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ ΡΩΜΑΪΚΑ

ΠΛΗΚΤΡΟΛΟΓΗΣΕ

Φόρτωση...

ΠΑΡΑ ΘΙΝ ΑΛΟΣ

ΠΑΡΑ ΘΙΝ ΑΛΟΣ

2/8/15

Μεγάλης έκτασης άγνωστα αρχαία τεχνικά έργα βυθισμένα στα νερά τού Αιγαίου.


Π. Νικολαΐδης. 
Ωκεανογράφος - Βιολόγος

- Πριν από 20.000 χρόνια περίπου ξεκίνησε το τέλος του τελευταίου παγετώνα. Μέχρι πριν από 11.000 χρόνια ακόμα γίνονταν εκτεταμένες τεκτονικές ανακατατάξεις και ανύψωση της θαλάσσιας στάθμης, γεγονότα που έχουν μείνει σε θρύλους κι έτσι από στόμα σε στόμα έφτασαν ως τις μέρες μας οι διάφοροι κατακλυσμοί που αναφέρονται στις μυθολογίες πολλών λαών του πλανήτη.

- Τα τελευταία 20.000 χρόνια η στάθμη της θάλασσας έχει ανέβει περίπου 130 μέτρα. Τότε, ένα μεγάλο μέρος των Κεντρικών Κυκλάδων ήταν ενωμένο μεταξύ του, δηλαδή τα νησιά Άνδρος, Τήνος, Μύκονος, Σύρος, Πάρος, Νάξος, Ίος, Σίκινος, Φολέγανδρος ήταν ένα ενιαίο κομμάτι γης, το οποίο άρχισε να χωρίζεται βαθμιαία, όπως ανέβαιναν τα νερά και τα ψηλότερα μέρη και βουνά απομονώθηκαν και έγιναν νησιά.
Blogger Tricks

31/7/15

Αμφίπολη :Το ψηφιδωτό του τάφου στον λόφο Καστά




Προλογίζει ο  Θεόδωρος Αν.Σπανέλης

Ο κ. Δενδρινός επανέρχεται με μια εξίσου σημαντική εργασία με τίτλο «Το ψηφιδωτό του τάφου στον λόφο Καστά: Το αλγεβρικό θαύμα του Μαιάνδρου , συμπεριλαμβανομένου ενός ακριβή λόγου (αναλογία) ενσωματωμένου σε αυτό και τον μεγαλοπρεπή κύκλο του», στην οποία διερευνά τις αλγεβρικές σχέσεις στο περίφημο ψηφιδωτό του λόφου Καστά, στα βασικά μοτίβα, αλλά και στο σύνολο της κυκλικής ροής που προκύπτει από το σχήμα του πλαισίου.


ΕΔΩ ΘΑ ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΤΟΥ 

Η μαθηματική ακολουθία του κώδικα

Πιο συγκεκριμένα ενώ η προσοχή όλων είναι στραμμένη στην κύρια παράσταση του ψηφιδωτού, δηλαδή της καθόδου στον Άδη, με προπομπό τον Ερμή, ο κ. Δενδρινός την παραβλέπει και εστιάζει την προσοχή μας στην ψηφιδωτή – βοτσαλωτή κορνίζα, στην οποία αναζητεί τις

30/7/15

Δεσποτικό-Η αρχαία Πρεπέσινθος, το μεγαλύτερο ιερό μετά τη Δήλο - Σημαντικά ευρήματα

Δεσποτικό: Οι ανασκαφές αποκαλύπτουν έναν μοναδικό αρχαιολογικό χώρο
Η ολοκλήρωσή του έργου αναστήλωσης και συντήρησης, έχει ως στόχο την οργάνωση και ανάδειξη του Δεσποτικού σε ένα πρότυπο αρχαιολογικό πάρκο στις Κυκλάδες  

 Η αρχαία Πρεπέσινθος

Κάθε χρόνο τα ευρήματα που έρχονται στο φως στο ακατοίκητο νησάκι του Δεσποτικού, δυτικά της Αντιπάρου, επιβεβαιώνουν ότι εκεί χτίστηκε και λειτούργησε ένα μεγάλο και οργανωμένο αρχαϊκό ιερό με φήμη και πλούτο, που έχτισαν οι κάτοικοι της αρχαίας Πάρου μόνο και μόνο για να εδραιώσουν την κυριαρχία τους στο Αιγαίο. Η ακμή του χρονολογείται στον 6ο αιώνα π.Χ., ενώ τα πρωιμότερα ίχνη λατρείας ανάγονται στη γεωμετρική εποχή. Αγαπημένη θεότητα κατά την αρχαϊκή και κλασική περίοδο ήταν ο Απόλλωνας και έπειτα η θεά Εστία με το επίθετο «Ισθμία». Οσο για τα ευρήματα που ήρθαν στο φως

27/7/15

Οι φιλόσοφοι στην Αλεξανδρινή και Ελληνορωμαϊκή εποχή



Κι απ᾽ την θαυμάσια πανελλήνιαν εκστρατεία,
την νικηφόρα, την περίλαμπρη,
την περιλάλητη, την δοξασμένη
ως άλλη δεν δοξάσθηκε καμιά,
την απαράμιλλη: βγήκαμ᾽ εμείς·
ελληνικός καινούργιος κόσμος, μέγας.
Κ. Καβάφης, «Στα 200 π.Χ.»

Αλεξανδρινή ή Ελληνιστική εποχή (323-31 π.Χ.)

 Ιστορικές συνθήκες
Οι κατακτήσεις του Μεγαλέξανδρου προκάλεσαν μεγάλες αλλαγές στον Ελληνισμό.
Ως τότε ο ελληνικός κόσμος παρουσίαζε μιαν ομαλή και ισοζυγιασμένη εικόνα. Υπήρχε ένας πυρήνας, ο ελλαδικός χώρος, ενώ πέρα από τις θάλασσες, στα παράλια της Μεσογείου και του Πόντου, οι αποικισμοί είχαν δημιουργήσει ένα περιφερειακό στεφάνι από ελληνικές εγκαταστάσεις. Ο πυρήνας στήριζε και τροφοδοτούσε την περιφέρεια και η περιφέρεια στήριζε και τροφοδοτούσε τον πυρήνα. Ακόμα, τόσο στον ελλαδικό χώρο όσο και στις περιφερειακές εγκαταστάσεις, οι πληθυσμοί είχαν κοινή γλώσσα, κοινή θρησκεία, ήθη και έθιμα - όλα ελληνικά.
 Πολιτική μονάδα αποτελούσε η πόλη-κράτος και μόνο το πολίτευμα παράλλαζε από τόπο σε τόπο, τόσο στην Ελλάδα όσο και στην περιφέρεια, όπου μάλιστα οι ελληνικές πόλεις στη Μικρασία τύχαινε και να βρεθούν υποταγμένες παλαιότερα στους Πέρσες.

26/7/15

Οι απίστευτοι Έλληνες μεταλλουργοί στην αρχαιότητα !

Με ευρηματικές τεχνικές που δεν είχαμε φανταστεί και με αυστηρές προδιαγραφές, χαραγμένες σε «οδηγίες χρήσης», δούλευαν τα μέταλλα οι πρόγονοί μας

Βλέπεις σε Αρχαιολογικό Μουσείο όπως αυτό του Πειραιά το τεράστιο απομεινάρι από το έμβολο ενός αρχαίου πλοίου και το προσπερνάς μάλλον γρήγορα, γιατί προτιμάς ίσως να θαυμάσεις τα αγάλματα με τις υπέροχες σωματικές λεπτομέρειες που βρίσκονται εκτεθειμένα στον ίδιο χώρο. Δύσκολο να τα συνδέσεις αυτά τα δύο πράγματα. Και εγώ δεν είχα ιδέα για αυτό ώσπου παρακολούθησα μια διάλεξη του κ. Γιώργου Βαρουφάκη για την τεχνολογική εξέλιξη των εμβόλων στα πολεμικά πλοία της κλασικής εποχής και άνοιξαν κάπως τα μάτια μου. Και όποιος άλλος παρακολούθησε τις διαλέξεις που διοργάνωσε η Ελληνική Εταιρεία Μελέτης της Αρχαίας Ελληνικής Τεχνολογίας αυτή τη χρονιά είχε άλλη μία ευκαιρία για να θαυμάσει όχι μόνο την επινοητικότητα των Αρχαίων Ελλήνων αλλά και το πώς οι ανακαλύψεις τους ενσωματώνονταν σε περισσότερες από μία πτυχές της ζωής τους.
Δηλαδή ο προσεκτικός και υποψιασμένος αναγνώστης των αρχαίων κειμένων θα βρει τον απόηχο από τα επιτεύγματα της τεχνολογίας της αντίστοιχης εποχής και στους μύθους και στα έπη και στην καθημερινή ζωή, στο εμπόριο αλλά και στα πολεμικά πλοία. Ενώ ο επισκέπτης των μουσείων θα τα δει αυτά να έχουν εφαρμοστεί στα όσα έχουν σώσει ως σήμερα οι ανασκαφές.

23/7/15

Τα Οινόανδα - Η μεγαλύτερη επιγραφή του αρχαίου Κόσμου είναι ελληνική

 Τα Οινόανδα - Διογένης ὁ Οἰνοανδεύς - Σε αναζήτηση της «Πέτρας του Φιλοσόφου» - Η μεγαλύτερη επιγραφή του αρχαίου Κόσμου είναι ελληνική - Η διευθέτηση της τεράστιας επιγραφής μέσα στην πόλη


Τα Οινόανδα, μια ελληνική πόλη της ορεινής Λυκίας, εντοπίζεται στην ενδοχώρα της Μικράς Ασίας 100χλμ βόρεια του Καστελόριζου. Τα  Οινόανδα λοιπόν που  βρίσκονται στον απομακρυσμένο και άγριο ορεινό όγκο της περιοχής της βόρειας Λυκίας, στην άνω κοιλάδα του ποταμού Ξάνθου ήταν το νοτιότερο από τα μέλη της Τετράπολις με επικεφαλής τα αρχαία Κίβυρα της Λυκίας κατά την Ελληνιστική Περίοδο. Αυτή διαλύθηκε από τον Λικίνιο Μουρήνα το 84 π.Χ., οπότε τα  Οινόανδα   έγιναν μέρος του Κοινού της Λυκίας, όπως άφθονες επιγραφές αποδεικνύουν. 

Η πρώιμη ιστορία του οικισμού είναι ασαφής, παρά μια διερευνητική έρευνα που πραγματοποιήθηκε, από το Bρετανικό Ινστιτούτο Αρχαιολογίας στο 1974-1976.Τα Οινόανδα χτίστηκαν λοιπόν στην κορυφή ενός ψηλού βουνού στην αρχαία επαρχία της Λυκίας , τον 3 αι π.Χ. υπό την επήρεια της Περγάμου . Αντίθετα με τις περισσότερες αρχαίες πόλεις, ένα μεγάλο μέρος των Οινόανδων δεν θάφτηκε κάτω από το χώμα. Σε αυτή την απομακρυσμένη περιοχή της Μικράς Ασίας λοιπόν στην ελληνική πόλη Οινόανδα , οι αρχαιολόγοι έχουν βρει θραύσματα της πιο μεγάλης μαζικής επιγραφής του αρχαίου κόσμου αυτή δε ανάγεται στον δεύτερο αιώνα μ.Χ. και είναι ελληνική. Είναι εκεί όπου ο φιλόσοφος Διογένης ὁ Οἰνοανδεύς χάραξε το έργο του στον τοίχο μιας στοάς, στην Αγορά αυτής της ελληνικής πόλεως.

21/7/15

Μια εξαιρετική αρχαιολογική αποκάλυψη έρχεται στο προσκήνιο και φαίνεται πως αλλάζει τα δεδομένα για τους τάφους της Βεργίνας.

Έχουμε στα χέρια μας τα οστά του Φιλίππου και την ασπίδα του Μεγ. Αλεξάνδρου.!

Σήμερα, 2.300 χρόνια μετά, οι επιστήμονες, με επικεφαλής τον παλαιοανθρωπολόγο Αντώνη Μπαρτσιώκα, ανακάλυψαν μεταξύ άλλων ότι το οστό στο γόνατο του Φιλίππου φέρει ακόμα την οπή από τον τραυματισμό του στην μάχη. Παράλληλα μετά από μελέτη κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι βρήκαν και αντικείμενα της πανοπλίας του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Η νέα επιστημονική εργασία δημοσιεύτηκε στο έγκυρο αμερικανικό επιστημονικό περιοδικό Proceedings of the National Academy of Sciences (PNAS). Μετά από ενδελεχή μελέτη, η επιστημονική αυτή ομάδα από την Ελλάδα και την Ισπανία, υπό τη διεύθυνση του Αντώνη Μπαρτσιώκα και του Juan Luis Arsuaga, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα σκελετικά υπολείμματα του Φιλίππου Β’ όντως βρίσκονται στη Βεργίνα, όχι όμως στον Τάφο Ι, όπως ήταν η γενική άποψη μέχρι σήμερα αλλά στον Τάφο ΙΙ. Αυτή είναι η πρώτη φορά που τα οστά του Τάφου Ι στη Βεργίνα εξετάστηκαν από παλαιοανθρωπολόγους ενδελεχώς με τις πιο σύγχρονες μεθόδους.

Για (ΑΚΌΜΗ ΜΊΑ )πρώτη φορά λοιπόν αποδεικνύεται ότι:
-Ο Φίλιππος Β’ είναι όντως θαμμένος στη Βεργίνα. Πιστοποιήθηκε ότι ένα

19/7/15

Μια οικία της ρωμαϊκής περιόδου στην νήσο Κω.

Η «Ρωμαϊκή» Οικία στην Κω

Η πρώτη οικοδομική φάση της ρωμαϊκής περιόδου οικίας ή «Casa Romana», όπως είναι ευρύτερα (;) γνωστή, ανάγεται στους « ελληνιστικούς» χρόνους (δείγμα της ελληνιστικής τοιχοποιίας φαίνεται ακόμη στην εξωτερική βόρεια πλευρά του κτιρίου), ενώ η ζωή της με διάφορες επισκευές και αναδιαρρυθμίσεις διήρκεσε τουλάχιστον μέχρι τον 3ο αι. μ.X.



18/7/15

Οι Δράκοντες

ΠΕΡΣΕΥΣ ΚΑΙ ΑΝΔΡΟΜΕΔΑ. Ο ΠΕΡΣΕΑΣ ΠΟΥ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΝΑ ΕΡΧΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ ΚΑΙΕΤΟΙΜΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΣΩΣΕΙ ΤΗΝ ΑΝΔΡΟΜΕΔΑ ΑΠΟ ΤΟ ΚΥΤΟΣ. ΔΕΞΙΑ ΕΠΑΝΩ Ο ΕΥΓΝΩΜΩΝ ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΗΣ ΑΝΔΡΟΜΕΔΑΣ 1ο΅ΑΙΩΝ π.Χ

ΜΕΡΟΣ Α΄


Ο δράκος[1], θηλυκό δράκαινα ή δράκισσα , είναι μυθικό ανθρωποφάγο τέρας, με μορφή ερπετού τεράστιων διαστάσεων, με φτερά νυχτερίδας, αγκαθωτή ουρά, με ένα η περισσότερα κεφάλια,  με στόμα που βγάζει φλόγες, με υπερβολικά τονισμένα  κάποια χαρακτηριστικά, όπως κέρατα, μάτια, δόντια, που  διαθέτει τεράστια δύναμη, η οποία εκδηλώνεται με εντυπωσιακό τρόπο. 

Σε αντίθεση με  τη σωματική του δύναμη , το πνευματικό του επίπεδο είναι υπερβολικά χαμηλό. Ίσως, από την αντίθεση αυτή της υπέρμετρης σωματικής δύναμης και του χαμηλού πνευματικού επιπέδου, εκπορεύεται  ένα μήνυμα, παρόμοιο με της νίκης του Δαυίδ επί του Γολιάθ.

 Με άλλα λόγια διαφαίνεται το μήνυμα πως για την επίτευξη ενός στόχου η σωματική υπεροχή και  η μυϊκή δύναμη δεν αρκούν, αν δεν υπάρχει ψυχική δύναμη και ικανότητα, κριτική σκέψη, ορθολογική εκτίμηση των πραγμάτων και λήψη απόφασης, που πρέπει να προσδιορίζεται και χρονικά, για την αντιμετώπιση ενός αντιπάλου ή ενός φαινομένου.

Οι δράκοι αναφέρονται

15/7/15

Ο Παρθενώνας μπορεί να έχει χρησιμεύσει ως θησαυροφυλάκιο της Αθήνας


Ο Παρθενώνας μπορεί να έχει υπηρετήσει ως θησαυροφυλάκιο της Αθήνας και συγκεκριμένα η αποθήκη-Σοφίτα του Παρθενώνα μπορεί να ήταν ο τόπος αποθήκευσης για τεράστια αποθέματα μετρητών στην αρχαία Αθήνα . Νέα έρευνα υποδεικνύει ότι εκατομμύρια ασημένια νομίσματα, τα αποθεματικά των  αρχαίων Αθηνών, είναι αυτά που  κάποτε φυλάσσονταν στη σοφίτα του Παρθενώνα .

Οι ερευνητές, από το Πανεπιστήμιο

7/7/15

Σε αναζήτηση των χαμένων θησαυρών στην Αιολική Θάλασσα στην Μ.Ελλάδα

Εξερεύνηση στον βυθό της Θάλασσας του Αιόλου έχει ξεκινήσει σε μια προσπάθεια να ανακαλυφθούν και να τεκμηριωθούν αρχαία θαλάσσια ναυάγια 
Δύτες φωτίζουν ελληνικά αντικείμενα ενός πλοίου που βυθίστηκε κατά τη διάρκεια των καρχηδονιακών πόλεμων μεταξύ 218-201 π.Χ., στη Μεσόγειο Θάλασσα, στα ανοικτά των νήσων του Αιόλου την Παναρέα , κοντά στην Ιταλία
ΦΩΤΟ ΒΙΝΤΕΟ 
Οι έρευνες άρχισαν από την νήσο Παναρέα που είναι το έβδομο μεγαλύτερο νησί των Αιολίδων νήσων Πιστεύεται ότι οι Έλληνες της Μεγάλης Ελλάδας το ονόμαζαν Ικεσία, το ίδιο όμως υποστηρίζεται και για το γειτονικό νησί που σήμερα ονομάζεται Βασιλούτζο ... και διεξάγονται από

4/7/15

ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΠΟΜΠΗΙΟΣ ΓΝΑΙΟΣ Ο ΜΕΓΑΣ


(106-48 Π.Χ.).
Ρωμαίος στρατιωτικός και πολιτικός. Καταγόταν από αριστοκρατική οικογένεια και ο πατέρας του, Πομπήιος Στράβωνας, είχε διατελέσει διοικητής Σαρδηνίας και ύπατος. Ήταν φιλόδοξος και απέκτησε φήμη με στρατιωτικές επιτυχίες, που δεν οφείλονταν τόσο στις προσωπικές του ικανότητες, και μέσα στο πολιτικό κλίμα που είχαν δημιουργήσει οι εμφύλιοι πόλεμοι στη Ρώμη κατόρθωσε να φτάσει ως τα ανώτατα αξιώματα.

26/6/15

Τεύκρος, ο Έλληνας της Κύπρου



ΚΥΠΡΟΣ- ΜΥΚΗΝΑΪΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ

Ο Τεύκρος, ήταν γιος του Τελαμώνα της Σαλαμίνας και της Ησιόνης, κόρης του Λαομέδοντα και αδελφός του Αίαντα. Έλαβε μέρος στην Τρωική εκστρατεία και τον θεωρούσαν ως τον καλύτερο τοξότη των Ελλήνων στον πόλεμο αυτό. Μετά τον πόλεμο, όμως, ο πατέρας του δεν τον δέχτηκε πίσω, γιατί δεν εκδικήθηκε το θάνατο του αδελφού του και έτσι ο Τεύκρος, εξόριστος πλέον, απέπλευσε στην Κύπρο, όπου και ίδρυσε την πόλη Σαλαμίνα (κοντά στη σημερινή Αμμόχωστο), σε ανάμνηση της πατρίδας του. Ιστορικά επιβεβαιώνεται η ίδρυση της Σαλαμίνας γύρω στα 1100 π.Χ, χρονολογία που δεν απέχει πολύ από το χρόνο επιστροφής των ηρώων της Τροίας, ενισχύοντας έτσι τη μυθολογία.

Ένα μύθο θα σας πω… «Ασκληπιός»

 
Φωτογραφία 1. Ασκληπιείο Τρίκκης

Ο Ασκληπιός ήταν ο θεός της Ιατρικής στην Αρχαία Ελλάδα και αναμφίβολα ο πρώτος Ιατρός του αρχαίου Ελληνικού κόσμου. Σύμφωνα με την παράδοση ήταν γιος ενός θεού, του Απόλλωνα και μιας θνητής, της Κορωνίδας η οποία ήταν κόρη του βασιλιά της Λακέρειας (ευρίσκετο στην Θεσσαλική πεδιάδα) Φλεγύα και εγγονή του βασιλιά της Επιδαύρου Μάλου. 
Υπολογίζεται ως επικρατέστερη χρονολογία γέννησής του το έτος 1240 π.χ. Σύμφωνα με τον Όμηρο γεννήθηκε στη Τρίκκη (σημερινά Τρίκαλα), ενώ σύμφωνα με τον Πίνδαρο στη Λακέρεια πατρίδα της μητέρας του. Για τη γέννηση του Ασκληπιού ο Στράβων γράφει: "Άλλος είναι ο ποταμός Ληθαίος, γύρω από την Τρίκκη, όπου λέγεται ότι γεννήθηκε ο Ασκληπιός".

23/6/15

Κρασί και αμπέλια στο βασίλειο της Πύλου και το ανάκτορο του Νέστορος



 Στη λεκάνη του Αιγαίου το αμπέλι είναι αυτοφυές. Η εποχή της εξημέρωσης του είδους δεν είναι εύκολο να προσδιοριστεί, γιατί με βάση τα τυπικά δείγματα που μπορούμε να έχουμε από τη Βοτανική, δεν γίνεται να ξεχωρίσουμε τις άγριες από τις ήμερες ποικιλίες του. Η Ελληνική λέξη «οίνος» και ο μυκηναϊκός τύπος της Fοίνος [wo-no] που ανήκουν σε ομάδα λέξεων της ίδιας σημασίας, που τις βρίσκουμε σ’ έναν πλατύ κύκλο γλωσσών της Μεσογείου και της Εγγύς Ανατολής. Και η λέξη «άμπελος», που δεν μαρτυρείται άμεσα μυκηναϊκός τύπος της, εκτός από κάποιο κύριο όνομα που είναι παράγωγο της [a-pe-ri-ta-wo : ΑμπελιτάFων] (ΣΣ -άρα προέρχεται από το «άμπελος» ) και το επίθετο [wi-no-qo-so : FοίνοικFς = Οίνοψ] . Το κρασί παριστάνεται μ’ ένα ιδεόγραμμα, που νομίζει κανείς ότι μοιάζει σαν αμπέλι με απλωμένους κλώνους πάνω σε ξύλινη κληματαριά.




Το ιδεόγραμμα του οίνου
Υπάρχει άλλη λέξη στα μυκηναϊκά για το αμπέλι [we-je-we: νιήFes, όνομ. Ενικού *υιεύς] που δεν θα την είχαν αντιληφθεί οι επιστήμονες, αν δεν υπήρχε η μνεία της σε ένα αρχαίο λεξικό [του Ησυχίου (Δ’ αιών μ. Χ.), όπου σημειώνεται το εξής λήμμα: «υιήν την άμπελον» -ονομ. *υιής, αντίστοιχος αρκαδικός ή κυπριακός τύπος του *υιεύς].
Σε πινακίδα της Κνωσού (Gv 863) αναφέρονται αμπέλια [wo-je-we], 420 ρίζες και συκιές 104, και σε κάποια φθαρμένη πινακίδα της Πύλου (Er 880) αναφέρονται 1100 τουλάχιστον αμπέλια [we-je-(we)] και πάλιν μετά από αυτά συκιές.

(υπερ)Πόντιοι Καππαδόκες ανακάλυψαν τον τροχό πριν 17.000 χρόνια!


«Υπάρχει μια φυλή ανθρώπων, μια φυλή θεών…» 

Πίνδαρος (ΣΤ ΄ Ωδή Νεμεονίκου)


Γράφει ο Γιώργος Λεκάκης


Πόντιοι Καππαδόκες ανακάλυψαν τον τροχό πριν 17.000 χρόνια! Η γνωστή φράση «αυτός ανακάλυψε τον τροχό» λέγεται παροιμιωδώς για κάποιον που «ανακαλύπτει» κάτι, που όλοι οι άλλοι το ήξεραν ήδη... Αυτή η διαδικασία παροιμιοποιήσεως της φράσεως αυτής, όχι μόνο έμεινε στον χρόνο να αποδεικνύει πως ο τροχός ήταν ήδη γνωστός, όταν... έγινε γνωστός, αλλά και πως κάθε... δέκα χρόνια ανακαλύπτουμε ότι όλο και χιλιάδες χρόνια πίσω πάει η εφεύρεσίς του...

Την δεκαετία του 1970-80 οι «εγκυκλοπαίδειες» έλεγαν πως «η ρόδα εφευρέθηκε το

Ηδωνίδα Γη-Διονυσιακά δρώμενα.

Ένας ληνός της αρχαίας Δράμας με αναθηματική επιγραφή

Η γέννηση του Διονύσου 
του Βασίλειου Κ. Πασχαλίδη
ΔΡΑΜΙΝΑ ΙΣΤΟΡΙΚΑ
Δράμα 1992.

Ο Διόνυσος δεν ελατρεύετο μόνον στην αρχαία Αθήνα (Διονύσια) αλλά και στην αρχαία Δράμα.
Ήταν προστάτης της αμπέλου και του κρασιού.
Στη Δράμα υπήρχαν, στην αρχαιότητα, όπως και σήμερα, γύρω-γύρω από τον οικισμό απέραντοι και πλούσιοι αμπελώνες και πολλά εργαστήρια για το πάτημα του σταφυλιού και την παραγωγή του κρασιού.
Όλη η ανατολική και βόρεια πλευρά, που ξεκινά

21/6/15

Αριστοτέλης, ο Φιλόσοφος απο τ' Άστρα.


Για την δημιουργία και τη λειτουργία του κόσμου ο Αριστοτέλης θεμελιώνει την δική του επιστημονική άποψη και υποστηρίζει το αιώνιον «γίγνεσθαι». 
Δεν έχουμε το δικαίωμα να σκεφτόμαστε την ύλη χωρίς μορφή, ούτε τη μορφή χωρίς ύλη.Η σχέση ύλης - μορφής είναι άμεση. Η ύλη είναι τόσο αγέννητη όσο και η μορφή. Και τα δύο είναι αιώνια. Ό,τι γεννιέται ήδη υπάρχει μέσα στο «γίγνεσθαι» και αποτελεί την λειτουργία από μία ύλη και μία μορφή να προκύπτει μία νέα ύλη και μία νέα μορφή. Το «γίγνεσθαι» δηλαδή η συμπαντική μηχανή, είναι η μετάβαση από μία δυνατότητα σε μία πραγματικότητα, μέσω της κίνησης.Όμως όλα αυτά είναι αιώνια. Η «κινητική αρχή» δεν άρχισε ποτέ, είναι νόμος που υπάρχει από πάντα και έχει σαν ουσία της την καθαρή ενέργεια. Αυτή η «αρχή» είναι εντελώς άϋλη, απόλυτα καθαρή, ολοτελής και πλήρης στον έλεγχο της λειτουργίας του παντός. Αυτή είναι το απόλυτο Πνεύμα που ορίζει την ιδιότητα του Θεού.
Όμως, τι είναι αυτή η αιώνια ενέργεια της «κινητικής αρχής»; Είναι η καθαρή νόησις του εαυτού της. Ο Συμπαντικός «Νους» καταλαβαίνει τον εαυτό του, όταν η Θεότητα «στοχάζεται τον εαυτό της». Είναι «Νόησις Νοήσεως». Ο Θεός μόνον το θείον μπορεί να σκέφτεται, μόνον δηλαδή τον Εαυτό του. Ο κόσμος μόνον από το θείον προέρχεται και στο θείον ανήκει. Η ζωή κάθε μορφής ύλης είναι ενέργεια του πνεύματος και ο άνθρωπος είναι το μοναδικό έμψυχο ζώον της φύσεως που μετέχει, στο πνεύμα της δημιουργίας, είναι δηλαδή «μέτοχος Θεού».

 Α Ρ Ι Σ Τ Ο Τ Ε Λ Η Σ


Η ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΗΣ ΠΕΛΑΣΓΙΚΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΦΥΛΗΣ ...Κατά τον Αριστοτέλη: «Δεν προήρχοντο

20/6/15

Απολλώνιος ο Ρόδιος «στην πλώρη της Αργούς έβαλε η Αθηνά ένα ξύλο το οποίο μιλούσε ανθρώπινα».



  Μια προσπάθεια αποκρυπτογράφησης της Αργούς 
 Η ΑΠΟΔΟΣΗ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΠΟΥ ΠΑΡΑΤΙΘΕΤΑΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΦΥΣΙΚΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ ΤΕΚΜΗΡΙΩΜΕΝΑ  ΑΛΛΑ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΟΤΕ ΛΟΓΙΚΑ ΑΛΛΟΤΕ ΠΑΡΑΛΟΓΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΙΝΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΑΛΛΟΤΕ ΑΠΟΚΥΗΜΑΤΑ ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΤΕ ΑΚΟΥΜΠΑΝΕ ΚΑΠΟΙΑ ΑΛΗΘΕΙΑ ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ ΟΜΩΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΎΝ ΤΗΝ ΕΥΧΑΡΊΣΤΗΣΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΟΤΑΝ ΣΥΝΑΝΤΑΕΙ ΤΟ ΑΓΝΩΣΤΟ .ΕΑΝ  ΠΕΡΙΜΕΝΑΜΕ  ΒΕΒΑΙΑ ΟΛΑ ΝΑ ΤΑ ΤΕΚΜΗΡΙΩΣΕΙ Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ ...ΜΑΛΛΟΝ ΣΤΟΝ ΜΕΣΑΙΩΝΑ ΚΑΙ ΠΙΟ ΠΙΣΩ... ΘΑ ΒΡΙΣΚΟΤΑΝ Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ

Η αρχαία Ελληνική μυθολογία ίσως δεν αποτελείται από μυθεύματα,  αλλά περιέχει και πραγματικά γεγονότα τα οποία σήμερα, ύστερα από τα τεχνολογικά επιτεύγματα των τελευταίων δεκαετιών, γίνονται ίσως κατανοητά και θα μπορούσαν να παίρνουν τις αληθινές τους διαστάσεις.
Τυπικό παράδειγμα αυτού του τρόπου αποκρυπτογράφησης της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας αποτελεί

Οι Έλληνες είχαν ανακαλύψει το Περού πριν από το 1600 π.Χ.

Ο Δρ Mattievich έγραψε ένα βιβλίο με τίτλο «Ταξίδι στη Μυθολογική Κόλαση», το 2011, στο οποίο περιγράφει το επικό ταξίδι του Οδυσσέως στον Κάτω Κόσμο που κατά τον καθηγητή βρίσκεται στη Νότια Αμερική.

Σπαρτιάτης και δεξιά πολεμιστής  τής περιοχής  Τσαβίν.   -ΦΩΤ:ΑΡΧΑΙΟΓΝΩΜΩΝ
Αυτή η περιγραφή του Ησιόδου φαίνεται να ταιριάζει με τα μυστηριώδη ερείπια του λαβυρίνθου στο Chavin de Huantar στις Περουβιανές Άνδεις, σύμφωνα με τον Δρ Enrico Mattievich, έναν συνταξιούχο καθηγητή φυσικής από το Ομοσπονδιακό Πανεπιστήμιο του Ρίο ντε Τζανέιρο (UFRJ) στη Βραζιλία.

Ο Δρ Mattievich έγραψε ένα βιβλίο με τίτλο «Ταξίδι στη Μυθολογική Κόλαση», το 2011, στο οποίο περιγράφει το επικό ταξίδι του Οδυσσέως στον Κάτω Κόσμο που κατά τον καθηγητή βρίσκεται στη Νότια Αμερική.

Η κοιλάδα με τους χώρους τους παλατιού.