!--Related Posts with thumbnails Scripts and Styles Start-->

4/2/16

Η ενδελέχεια των αντωπών πτηνών στους Έλληνες


Μια διαβολική σύμπτωση συμβαίνει εδώ και 4000 χρόνια στην ζωγραφική απόδοση εννοιών  στην τέχνη των Ελλήνων .
Εάν αυτό που θα δούμε δεν αναδεικνύει μια διαχρονική συνέχεια ,εάν αυτό δεν είναι μία ισχυρή ένδειξη αυτής της συνέχειας τότε θα μπορούσε κάποιος να αναρωτηθεί τι άλλο θα μπορούσε να είναι ;
Γιατί διάλεξαν οι προγονοί μας πριν χιλιάδες χρόνια να συμβολίζουν με τον ίδιο τρόπο ,των αντωπών πτηνών ,έννοιες και ιδέες ,που έχουν διαφορετική εννοιολογική απόδοση .
Blogger Tricks

28/1/16

Τριήρεις Ελλήνων


Η Τριήρη ήταν ταχύτατο αρχαίο κωπήλατο πολεμικό πλοίο, του οποίου ο τύπος εξελίχθηκε στον αρχαίο ελλαδικό χώρο (αρχικά στην Κόρινθο, σύμφωνα με την παράδοση) από τη διήρη, η οποία ήδη κυριαρχούσε στις ελληνικές αποικίες της Μ. Ασίας, στην Κύπρο και τη Φοινίκη. Χαρακτηρίστηκε, από τη γενικευμένη χρήση της, ως μεσογειακή τεχνολογία της εποχής με τρεις σειρές κωπηλατών (ερετών), που στον ελληνικό χώρο κατανέμονταν σε ισάριθμα καταστρώματα (τρίκροτες τριήρεις), αλλά στη Φοινίκη, στην Καρχηδόνα και στην Ιταλική  εμφανίστηκαν επίσης δίκροτες τριήρεις, δηλαδή με δυο καταστρώματα, αλλά 2 κωπηλάτες ανά κουπί στο πάνω, καθώς και μονόκροτες, δηλαδή με ένα κατάστρωμα, αλλά 3 κωπηλάτες ανά κουπί.



Η ΕΞΕΛΙΞΗ ΠΟΥ ΟΔΗΓΗΣΕ ΣΤΗΝ ΤΡΙΗΡΗ

Τα πλοία, από την εποχή του Ομήρου και του Τρωικού Πολέμου είχαν ουσιαστικά τη χρήση μεταγωγικών. Οι κυρίαρχοι τύποι στο Αιγαίο Πέλαγος και γενικότερα στη Μεσόγειο Θάλασσα ήταν οι τριακόντοροι και κυρίως οι πεντηκόντοροι.

Κατά τον 9ο π.Χ. αιώνα στην Ιωνία (με τη γενική έννοια της μορφής των ακτών της) ή κατ΄ άλλους στη Φοινίκη (αν και υπάρχει διχογνωμία για την πρωτιά, όπως και πολλά αναπάντητα ακόμη ερωτηματικά) εμφανίστηκαν πλοία με δυο σειρές κουπιά (άρα και κωπηλάτες). Αυτά αρχικά ονομάστηκαν εκατόντοροι, αλλά τελικά επικράτησε η ονομασία διήρης. Έτσι ναυπηγική εξέλιξη αυτών ήταν η τριήρης.

27/1/16

ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΣΠΑΡΤΗ ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ: ΑΙΟΛΙΔΕΣ ΝΗΣΟΙ


Το περίφημο «αγγείο του Αριστόνοθου» (περί το 700-660 π Χ ), το οποίο κατασκευάσθηκε στη Μεγάλη Ελλάδα από τον Αριστόνοθο  και ανακαλύφθηκε στην Καίρη της Ετρουρίας. 

Οι Λιπάρες ή Αιολίδες νήσοι είναι μία συστάδα μικρών νησιών της Σικελίας, βορειοδυτικώς του Στενού της Μεσσήνης. Σε αυτό το άρθρο θα ασχοληθώ με μία άγνωστη πτυχή της Ιστορίας τους η οποία αφορά ένα ενδιαφέρον επεισόδιο του αρχαίου ελληνικού αποικισμού.

Το 580 π.Χ. στη Σικελία, οι Σελινούντιοι παραιτήθηκαν οριστικά από τη διεκδίκηση

24/1/16

Η Επανάσταση του Αριστόνικου



1.     ΜΕΡΟΣ: Η Επανάσταση του Αριστόνικου  (133-129 π. Χ.)
2.     ΜΕΡΟΣ : Η επανάσταση της Πολιτείας του Ήλιου και ο ρόλος της Ουτοπίας μέσα στην ιστορία

  1  

Η Επανάσταση  του Αριστόνικου 

Κιστοφορικό τετράδραχμο του Αριστόνικου. Στην πίσω όψη (δεξιά) διακρίνουμε (κοκ.) την επιγραφή ΒΑ ΕΥ (Βασιλέως Ευμένους) και το γράμμα Γ, που υποδηλώνει το τρίτο έτος της βασιλείας του. Το ελληνιστικό βασίλειο του Περγάμου διαφοροποιήθηκε νομισματικά από την υπόλοιπη μικρασιατική επικράτεια με την καθιέρωση των λεγόμενων κιστοφορικών αργυρών νομισμάτων από το βασιλιά Ευμένη Β΄ (197-159 π.Χ.).ΔΕΙΤΕ ΠΑΡΑΚΑΤΩ

Τα Κιστοφορικά Νομίσματα


Ένα από τα χαρακτηριστικά της μύησης των Ελευσινίων Μυστηρίων ήταν τα φίδια και η μυστική κίστη. Η κίστη ήταν, όπως, είπαμε, καλάθι με κάλυμμα από πάνω. Το έφτιαχναν από ευλύγιστα κλαδιά και μέσα του φυλάσσονταν τα ιερά αντικείμενα και τα φίδια που χρησιμοποιούσαν στις μυστικές τελετές. Στα Ελευσινιακά Μυστήρια την κίστη έφεραν, κατά την τελετή έναρξης, οι γυναίκες στο κεφάλι τους. Έχει βρεθεί αρχαίο νομίσμα που απεικονίζει την στιγμή αυτή. Ο Θεός-θεραπευτής Ασκληπιός εμφανίζεται να κρατάει ένα ιερό φίδι (αυτό –μαζί με την ράβδο του– έγινε σύμβολο της Παγκόσμιας Ιατρικής). Οι άτεκνες γυναίκες έφταναν στους ναούς του Ασκληπιού γιατί πίστευαν ότι αυτό δεν φέρνει μόνο γονιμότητα στην γη, αλλά και σε αυτές τις ίδιες. Ξέρουμε ότι τα παλιά χρόνια στο χωριό, μέσα στα δώρα που έδιναν στις νιόπαντρες γυναίκες του χωριού ήταν καλάθια γεμάτα καρπούς και λουλούδια. Κάποτε έβαζαν μέσα και ασημένια νομίσματα για να ξεκινήσουν με κάποια άνεση την νέα τους ζωή. Νομίσματα που δεν απείχαν πολύ από εκείνα τα αρχαία, που σήμερα τα χαρακτηρίζουμε ως κιστοφορικά...

1. Ετυμολογία και εικονογραφική εξέλιξη

Το ελληνιστικό βασίλειο του Περγάμου διαφοροποιήθηκε νομισματικά από την υπόλοιπη μικρασιατική επικράτεια με την καθιέρωση των λεγόμενων κιστοφορικών αργυρών νομισμάτων από το βασιλιά Ευμένη Β΄ (197-159π.Χ.). Η ονομασία «κιστοφορικά» ετυμολογείται από τη μυστική κίστη (cista mystica), ένα πολύ χαρακτηριστικό κυκλικό πλεκτό καλάθι, γνωστό από τη διονυσιακή λατρεία, που έφεραν στον εμπροσθότυπο.
Μέσα από το μισάνοιχτο σκέπασμα της κίστης ξεπεταγόταν ένα φίδι - άλλοτε πάλι το φίδι απεικονιζόταν κουλουριασμένο γύρω από τον κάλαθο. Στον οπισθότυπο δύο φίδια ελίσσονταν γύρω από έναν γωρυτό (φαρέτρα).

22/1/16

Τραπεζά Αιγίου



Στο πλάτωμα της Τραπεζάς ερευνάται από το 2007, ο πυρήνας μιας αρχαίας Αχαϊκής πόλης, η οποία, πιθανόν ταυτίζεται με τις Ρύπες, μητρόπολη του Κρότωνα κατά τον αποικισμό του 8ου αι. π. Χ.

Η ανασκαφή έχει αποκαλύψει έως τώρα, στην ίδια θέση, δύο διαδοχικούς ναούς του 6ου αι. και κάτω από αυτούς, την θεμελίωση ενός πολύ μεγάλου κτιρίου του 8ου αι. για το οποίο διαπιστώθηκε και λατρευτικός χαρακτήρας. Τα μνημεία αυτά, όπως και άλλα κτίρια του τεμένους στο στάδιο της ανασκαφής, σε συνδυασμό με την έρευνα μυκηναϊκών και γεωμετρικών τάφων, μαρτυρούν μια ομαλή μετάβαση στην περίοδο των ιστορικών χρόνων αλλά και μια δυναμική, πρώιμη αστικοποίηση στο τοπίο της Αχαΐας.

21/1/16

Οι μεγαλοφυείς προδιαγραφές της Τριήρους στην Ελλάδα κατά την αρχαιότητα.

1. Bασικό αίτιo της δηµιoυργίας της τριήρους ως συνέχειας της διήρους υπήρξε η καταπoλέµηση της πειρατείας, η οποία είχε καταστεί µάστιγα για τo θαλάσσιo εµπόριo της επoχής τoυ Περίανδρoυ (η΄ αι. π.Χ.).

H τριήρης, ως πoλεµικό πλoίo, ταχύτερo των πειρατικών της εποχής, θα µπoρoύσε να τα φτάνει,να τα συλλαμβάνει ή να τα βυθίζει με ευχέρεια, περιορίζοντας έτσι τo φαινόµενo της πειρατείας, όσo γινόταν.

14/1/16

ΤΟ ΜΙΝΩΙΚΟ ΙΕΡΟ ΚΟΡΥΦΗΣ ΤΟΥ ΒΡΥΣΙΝΑ


  • To Ιερό Κορυφής του Βρύσινα, νοτίως του Ρεθύμνου. Έρευνες και προβληματισμοί
  • H συστηματική ανασκαφή στο Ιερό Κορυφής του Βρύσινα
  • Το Ιερό Κορυφής του Βρύσινα. Μία μορφή πρώιμης αμφικτιονίας;
  • Η ΣΦΡΑΓΙΔΑ ΤΟΥ ΟΡΟΥΣ ΒΡΥΣΙΝΑΣ
  • ΜΙΑ ΜΕΛΕΤΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΕΡΑΜΙΚΗ ΣΤΟ ΙΕΡΟ ΤΗΣ ΚΟΡΥΦΗΣ ΤΟΥ ΒΡΥΣΙΝΑ

1
To Ιερό Κορυφής του Βρύσινα, νοτίως του Ρεθύμνου. Έρευνες και προβληματισμοί

Ίρις Τζαχίλη
Ομότιμη Καθηγήτρια Προϊστορικής Αρχαιολογίας, Πανεπιστήμιο Κρήτης

Όταν σηκώνει κανείς τα μάτια του από το Ρέθυμνο προς το νότο στρέφοντας τα νώτα του στη θάλασσα, το βλέμμα του καθηλώνεται στον ορεινό όγκο του Βρύσινα, και κυρίως στην υψηλότερη κορυφή του, το Άγιο Πνεύμα (υψόμετρο 858 μ.), που δεσπόζει στην οροσειρά του Βρύσινα, στο νότιο τμήμα της. Ο λόφος είναι ορατός περιμετρικά από τα βόρεια υψίπεδα, από τη θάλασσα, από την κοιλάδα του Λατζιμά στα ανατολικά, και στα δυτικά από τον Γάλλο και από την περιοχή και το νεκροταφείο των Αρμένων. Για αιώνες ο υψηλός λόφος με τα μικρά κτίσματα της κορυφής, και κυρίως την εκκλησία του Αγίου Πνεύματος, είναι ένα τοπόσημο που τραβά το βλέμμα,

10/1/16

ΜΙΘΡΙΔΑΤΗΣ ΣΤ' Ο ΕΥΠΑΤΟΡΑΣ ΚΑΙ ΔΙΟΝΥΣΟΣ


ΜΙΘΡΙΔΑΤΗΣ ΣΤ' Ο ΕΥΠΑΤΟΡΑΣ και ΔΙΟΝΥΣΟΣ 
Προτομή με παρουσίαση του Βασιλέα Μιθριδάτου στ' μεταξύ του Αλεξάνδρου του Μέγα ,(ανάκληση κεφαλιού ) και του ημίθεου Ηρακλή, (λεοντοκεφαλή ) δηλαδή με αναφορά σε δυο από τις μεγαλύτερες μορφές των Ελλήνων . 
  
ΜΙΘΡΙΔΑΤΗΣ ΣΤ' ΕΥΠΑΤΩΡ ΔΙΟΝΥΣΟΣ : Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΝΑΛΑΜΠΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΩΝ ΔΙΑΔΟΧΩΝ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΡΩΜΗ

Ο Μιθριδάτης ΣΤ΄, ο επονομαζόμενος Ευπάτορας και Διόνυσος υπήρξε, δίχως αμφιβολία, η επιφανέστερη προσωπικότητα του Βασιλείου του Πόντου και μία από τις πλέον εξέχουσες φυσιογνωμίες ολοκλήρου του Ελληνιστικού κόσμου.

Για να μπορέσουμε να προσεγγίσουμε χρονικά το ιστορικό πλαίσιο μέσα στο οποίο κινήθηκε ο Μιθριδάτης ΣΤ΄ και να διερευνήσουμε με ασφάλεια τις πτυχές του χαρακτήρα και της προσωπικότητας του, αλλά και να γίνει μία ενδελεχής (σσ- συνεχής, επίμονος, επιμελής) και αμερόληπτη αποτίμηση της προσφοράς και του έργου του, θα πρέπει πρώτα να κάνουμε μία σύντομη διαδρομή στην ιστορία του Πόντου και του περιβάλλοντος μέσα στο οποίο μεγάλωσε.

                  Το όνομα Πόντος, ως γεωγραφική ενότητα, στην αρχαιότητα περιλάμβανε τις παράλιες

TΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ


TΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ
          Με τη συνθήκη της Δαρδάνου σε ισχύ, το βασίλειο επανήλθε στα σύνορα που είχε πριν τον πόλεμο. Ένα βασίλειο που ουσιαστικά ήταν μία ομοσπονδία μικρών κρατιδίων που την αποτελούσαν διαφορετικοί λαοί, με διαφορετική ιστορία και παραδόσεις. Όμως, χωρίς αμφιβολία, ο Ελληνικός πολιτισμός κυριαρχούσε στο βασίλειο σε όλες του τις εκφάνσεις. 



Η ονοµασία του Ποντικού Βασιλείου

              Αν και σήµερα θεωρούµε ότι το «Βασίλειο του Πόντου» ιδρύθηκε το 281/0 π.Χ., στην αρχαιότητα δεν υπήρξε ποτέ µια επικράτεια µε την ανάλογη ονοµασία. Ο Μιθριδάτης Α’ Κτίστης εγκαθίδρυσε µια νέα βασιλική δυναστεία, τη Μιθριδατική, η οποία βασίλεψε για δύο περίπου αιώνες, αλλά το βασίλειο του δεν ονοµαζόταν «Βασίλειο του Πόντου». Η Μιθριδατική δυναστεία βασίλεψε από το 281 έως το 63 π.Χ. Οι τίτλοι των βασιλέων της, όµως, δεν είχαν εδαφικές αναφορές, κανένας ηγεµόνας δεν έφερε τον τίτλο «Βασιλιάς του Πόντου». Επίσης, τα νοµίσµατα της περιοχής αναφέρονται στον βασιλιά που τα εξέδωσε (π.χ. Βασιλέως Μιθριδάτου) και όχι στον ηγεµόνα µιας περιοχής (π.χ. Ποντικού Βασιλέως). Η επιβολή του επιθέτου «Ποντικός» και «Πόντιος» σε οτιδήποτε συσχετιζόταν µε την ευρύτερη περιοχή του Πόντου έγινε αναδροµικά.

30/12/15

Κατανοώντας τον Ξενοφάνη Δεξίου ή Ορθομένους τον Κολοφώνιο

Τόλμησε - ένας Έλληνας του έκτου αιώνα! - να απορρίψει τον μύθο ως επινόηση μιας πρωτύτερης εποχής που ξεπεράστηκε από το παρόν. Ήταν ο πρώτος Έλληνας που εξέφρασε με σαφέστατη διατύπωση την ιδέα της προόδου. Ο Ξενοφάνης εισήγαγε το μονοθεϊσμό. ....Ο Θεός είναι ένας και μέγιστος και το σύμπαν μία πραγματικότητα, ένα ανώλεθρο Ον, που είναι η πρώτη αρχή των άλλων. Για το Θεό εκτός των προαναφερθέντων είπε επίσης πως είναι αγέννητος, αφού το τέλειο δε μπορεί να γεννηθεί από το ατελές, άρα ο Θεός είναι άναρχος και αιώνιος. Η ιεραρχία αποκλείεται γιατί ένας υπο-Θεός δε νοείται ούτε όμως ίσοι μπορεί να είναι οι θεοί, γιατί γνώρισμα του Θεού είναι η ανωτερότητά του. Ο Θεός είναι επομένως μοναδικός, παντοδύναμος και δεν έχει όρια όπως τα εννοούν οι άνθρωποι. 


   ΜΕΡΟΣ 1ον   

Η Ηθική Θεωρία του Ξενοφάνη του Κολοφώνιου

Ο Ξενοφάνης Δεξίου ή Ορθομένους ο Κολοφώνιος ήταν πραγματικά ένας σοφός, έτοιμος να κατευθύνει την ευφυΐα του προς οποιοδήποτε πρόβλημα. Εκτός από τη θεολογία και την ηθική θεωρία του, είναι ενδιαφέροντα τα εξής: έδειξε με τη φιλοσοφία του τα όρια του ανθρώπου, ήταν ο πρώτος "ενίσας" και ξεκίνησε την πορεία για την αποκορύφωση της αφηρημένης , θεωρητικής σκέψης. Ήταν βέβαια και φυσικός φιλόσοφος και πρώτος απαρίθμησε διάφορα είδη απολιθωμάτων.

Συγγραφέας: Αλέξα Τσερώνη

Ο  Ξενοφάνης  γεννήθηκε στην Κολοφώνα της Ιωνίας  στη Μικρά  Ασία  γύρω στο 570π.Χ. και ήταν ίδιας ή όχι πολύ  μικρότερης ηλικίας από  τον Πυθαγόρα. Έφτασε σε μεγάλη ηλικία(πέθανε περίπου 90 ετών, σχετικά  φτωχός ). Έφυγε από την Κολοφώνα λόγω των Περσών και της διαφθοράς που κυριαρχούσε στην πόλη. Έπειτα ταξίδεψε και διέμενε κυρίως στη Μεγάλη Ελλάδα(Ιταλία). Ένα μέρος της ζωής του το πέρασε στην Ελέα της Κάτω Ιταλίας,

17/12/15

Δρομολαξιά: Νέα τμήματα της αρχαίας πόλης αποκαλύπτονται


Ενδείξεις για τρεις φάσεις κατοίκησης

Δίχρωμη λευκόχριστη κεραμική από την Δρομολαξιά 



ΚΥΠΡΟΣ - Νέα στοιχεία για τις ανασκαφές στη θέση της Ύστερης Εποχής του Χαλκού Δρομολαξιά-Βυζακιά(Χαλά Σουλτάν Τεκκέ), κοντά στο Διεθνή Αερολιμένα της Λάρνακας και στο γνωστό ομώνυμο τέμενος, ανακοίνωσε το Τμήμα Αρχαιοτήτων Κύπρου. 
Οι ανασκαφές στη θέση

Θόρυβος, εὐστάθεια και το κανονιστικό πλαίσιο των αθηναϊκών λατρευτικών σωματείων

Θόρυβος, εὐστάθεια και το κανονιστικό πλαίσιο των αθηναϊκών λατρευτικών  σωματείων

Ηλίας Ν. ΑΡΝΑΟΥΤΟΓΛΟΥ

Το 330 π.Χ. ο Δημοσθένης συνέθεσε τον λόγο Περὶ τοῦ στεφάνου ως απάντηση στην προσφυγή που είχε υποβάλλει ο Αισχίνης το 336 π.Χ. εναντίον της πρότασης του Κτησιφώντα να τιμηθεί ο Δημοσθένης με την αιτιολογία ότι αντίκειται σε νόμο (γραφή παρανόμων).

 Προς το τέλος του λόγου, ο Δημοσθένης προχωρά σε μια ιδιαίτερα σφοδρή προσωπική επίθεση εναντίον του, τονίζοντας ότι ο νεαρός Αισχίνης..

13/12/15

Το «δημόσιο» και «ιδιωτικό» στις μεταρρυθμίσεις του Δημητρίου του Φαληρέα

Ποιοι ήταν οι Γυναικονόμοι ; ...Ποίοι  οι Αστυνόμοι;.... Ποιοι οι νόμοι για μια κηδεία ; ... Ποιοι οι νόμοι για τα γαμήλια δείπνα  ; ...Ποιοι οι περιορισμοί στον χρόνο ταφής και στο είδος του ταφικού μνημείου; ...Ποιοι είχαν καθήκοντα και την αρμοδιότητα να επιβλέπουν το κόστος μίσθωσης των υπηρεσιών γυναικών που τραγουδούσαν με τη συνοδεία αυλού, «άρπας» και «κιθάρας» ;...Ποίοι είχαν αρμοδιότητα  να επιβλέπουν τον αριθμό των καλεσμένων σε δείπνα;...Γιατί η τελούμενη σε σπίτι συγγενούς μοιχεία τιμωρείται με βαρύτερη ποινή, απ’ ότι εάν τελεσθεί αλλού;...Γιατί ο νόμος για την ανθρωποκτονία πρόβλεπε την ιδιαίτερη ποινική μεταχείριση αυτού που σκοτώνει κλέφτη, ο οποίος έχει συλληφθεί επ’ αυτοφώρω τη νύχτα ;...


Σκέψεις για το «δημόσιο» και «ιδιωτικό» στις μεταρρυθμίσεις του Δημητρίου του Φαληρέα (317-307 π.Χ.)
Στο άρθρο επιχειρείται μια προσέγγιση της νομοθεσίας που αποδίδεται στον Δημήτριο Φαληρέα μέσα από το πρίσμα των κοινωνικών κατηγοριών «δημόσιο» - «ιδιωτικό». Σε αυτό το πλαίσιο η πιο σημαντική μεταρρύθμιση ήταν η βραχύβια αρχή των γυναικονόμων με αποστολή την αστυνόμευση της νομοθεσίας κατά της πολυτέλειας και επιδεικτικής κατανάλωσης. Η επίβλεψη του αριθμού των καλεσμένων σε δείπνα αποτέλεσε την πιο εύγλωττη και ακραία εκδήλωση του περιορισμού του «ιδιωτικού». Στην περίπτωση της αμφισβητούμενης κατάργησης της χορηγίας, η σχέση «δημοσίου» και «ιδιωτικού» δεν ανατράπηκε αλλά διευθετήθηκε με την κατάτμηση του σώματος των άλλοτε υπόχρεων σε χορηγίες και την μεγέθυνση της απόστασης του ἀγωνοθέτη από το υπόλοιπο κοινωνικό σώμα.  

12/12/15

Μένανδρος Δειοπείθους Κηφισσιεύς


Μένανδρος Δειοπείθους  Κηφισσιεύς 
O Μένανδρος (Αθήνα, 342-292 π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας συγγραφέας, εκπρόσωπος της Νέας Κωμωδίας. Στην εποχή του θεωρείται ότι έχει πια παρέλθει ο "χρυσός αιώνας" του αρχαιοελληνικού δράματος και ότι οι ηθοποιοί είχαν ήδη αποκτήσει πιο σημαντικό ρόλο από ό,τι οι δραματουργοί.

 Σημαντικότερος αντίπαλός του ήταν ο Φιλήμων, προς τον οποίο έκλινε η προτίμηση των Αθηναίων.Ήταν γιος του Διοπείθη από την Κηφισιά. Η οικογένειά του ήταν ευκατάστατη.
Η περιουσία που κληρονόμησε, του επέτρεψε να ασχοληθεί με τη συγγραφή. Θείος του ήταν ο ποιητής της Μέσης Κωμωδίας Άλεξις και μάλλον ο πρώτος του δάσκαλος στο θέατρο. Είχε δάσκαλό του στη φιλοσοφία τον Θεόφραστο.
Έκανε τη στρατιωτική του θητεία μαζί με τον φιλόσοφο Επίκουρο. Ήταν φίλος του Δημητρίου Φαληρέα, μια φιλία εξ αιτίας της οποίας, μετά την αποπομπή του Δημητρίου, κινδύνευσε η ζωή του. Ο βασιλιάς της Αιγύπτου Πτολεμαίος Σωτήρ τον κάλεσε κοντά του, αλλά ο Μένανδρος δεν αποδέχτηκε την πρόσκληση.

Η Οικία  του Μαινάνδρου στην Πομπηία με την μορφή του σε επίτοιχη ζωγραφική 

 Το σπίτι του βρισκόταν στη Φρεαττύδα και κατά την παράδοση πνίγηκε ενώ

Δημήτριος Φανοστράτους Φαληρεύς



Γεννήθηκε στο Φάληρο, προάστιο των Αθηνών, γύρω στο 348 π.Χ. και πέθανε  γύρω στο 280. Πολιτικός και φιλόσοφος, μαθητής του Αριστοτέλη και φίλος του Θεόφραστου. Ο πολιτικός του βίος χαρακτηρίζεται από κάποιο τυχοδιωκτισμό, καθώς άλλαζε με μεγάλη ευκολία στρατόπεδα – από τους αντιμακεδονικούς και τους δημοκρατικούς μεταπήδησε στους ολιγαρχικούς.

 Με την εύνοια του Κασσάνδρου έγινε μονάρχης των Αθηνών για δέκα χρόνια. Όπως μαρτυρεί και ο Κικέρων, ο Δημήτριος υποστήριζε αποφασιστικά τα πολιτιστικά δρώμενα της Αθήνας και ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής στους Αθηναίους. Όταν ο Δημήτριος ο Πολιορκητής κατέλαβε την Αθήνα (307 π.Χ.) ο Φαληρέας κατέφυγε στην Αλεξάνδρεια και εντάχθηκε στο άμεσο περιβάλλον του Πτολεμαίου Α΄ του Σωτήρα.

Μύθων Αισωπείων Συναγωγή


Φιλοτίμω δαπάνη των Αδελφών Ζωσιμάδων, παιδείας ένεκα των την Ελλάδα φωνήν διδασκομένων Ελλήνων.Εν Παρισίοις Εκ της Τυπογραφείας Ι. Μ. Εβεράτου,ΑΩΙ. -1810 .

11/12/15

Η δίκη του Φωκίωνα, Αθήνα 318 π.Χ





Η δίκη του Φωκίωνα, Αθήνα 318 π.Χ.*
Δρ .Ηλίας Ν. Αρναούτογλου

Πλούταρχος, Φωκίων 34: «Ο Κλείτος οδήγησε τον Φωκίωνα και τους συνεργάτες του στην Αθήνα, θεωρητικά για να δικαστούν, πρακτικά για να εκτελεστούν, αφού είχαν ήδη καταδικαστεί. Το θέαμα της επιστροφής τους στην πόλη προκαλούσε ντροπή, καθώς μεταφέρονταν πάνω σε άμαξες μέσω του Κεραμεικού στο θέατρο (του Διονύσου). Έχοντας οδηγήσει τους υπόδικους εκεί, ο Κλείτος τους φρουρούσε μέχρι να συγκληθεί η συνέλευση του λαού από τους άρχοντες. Αυτοί δεν απέκλεισαν ούτε τους δούλους ούτε τους ξένους ούτε αυτούς που είχαν στερηθεί τα (πολιτικά) δικαιώματα τους, αλλά παρείχαν πρόσβαση στο βήμα και στο θέατρο σε όλους, άνδρες και γυναίκες.

 Ο Κλείτος προσήγαγε τους άνδρες αφού διαβάστηκε η επιστολή του βασιλιά (Φιλίππου Αρριδαίου), στην οποία έλεγε ότι σύμφωνα με την κρίση του οι άνδρες αυτοί είναι προδότες. Όμως παρέχει στους Αθηναίους τη δυνατότητα να αποφασίσουν, όντας ελεύθεροι και αυτόνομοι. Και οι άριστοι των πολιτών, όταν είδαν τον Φωκίωνα, κάλυψαν το πρόσωπό τους και χαμηλώνοντας τα κεφάλια δάκρυζαν. Ένας από αυτούς σηκώθηκε και τόλμησε να πει ότι, αφού ο βασιλιάς παρέδωσε στην κρίση της συνέλευσης των πολιτών μια τέτοια υπόθεση, είναι σωστό οι δούλοι και οι ξένοι να αποχωρήσουν. 

10/12/15

Ο Αθηναίος στρατηγός Φωκίων (402 - 318 π.Χ.)


Ο Φωκίων (402 - 317 π.Χ.) ήταν πολιτικός και στρατηγός της αρχαίας Αθήνας.
Θεωρούνταν ο χρηστότερος δημόσιος άνδρας της εποχής του, δίκαιος, έντιμος, γενναίος και αφιλοκερδής. Το μόνο του μειονέκτημα ήταν η αντιδημοτικότητά του. Αυτό δεν εμπόδισε να εκλεγεί 45 φορές στρατηγός, πράγμα πρωτοφανές στην Αθήνα. Ούτε και το ότι ήταν εκ των ηγετών της φιλομακεδονικής παράταξης, τον εμπόδισε να πολεμήσει κατά των Μακεδόνων σε αρκετές περιπτώσεις.Στα 84 του χρόνια ο Φωκίων, θύμα των μεταξύ των Διαδόχων διαμαχών, της κυριαρχίας των δημαγωγών και της επιπολαιότητας των Αθηναίων, καταδικάστηκε σε θάνατο για προδοσία και ήπιε το κώνειο. Λαμπρή του εικόνα διέσωσε ο Πλούταρχος.


Η αρχή της σταδιοδρομίας
Ο Πλούταρχος υποθέτει ότι η καταγωγή του Φωκίωνα δεν ήταν ταπεινή, όπως ισχυρίζονταν διάφοροι προγενέστεροί του, γιατί μαθήτευσε στον Πλάτωνα και στον Ξενοκράτη και διαμόρφωσε εξ αρχής άριστο χαρακτήρα. Από νεαρή ηλικία προσκολλήθηκε στον στρατηγό Χαβρία και απέκτησε μεγάλη πολεμική εμπειρία. Λειτουργούσε μάλιστα ευργετικά δίπλα στον Χαβρία που ήταν φύση περίεργη : υπό ομαλάς συνθήκας ήταν νωθρός και δυσκίνητος ενώ στη μάχη παροξυνόταν και ήταν ασυγκράτητος. Ο Φωκίων λοιπόν, όταν τον έβλεπε αδρανή, φρόντιζε να του αναθερμάνει τον ζήλο, κι όταν τον έβλεπε παράτολμο τον συγκρατούσε. Γι’ αυτό κι ο Χαβρίας τον αγαπούσε, τον προήγαγε κι έκανε το όνομά του γνωστό στους Έλληνες.