!--Related Posts with thumbnails Scripts and Styles Start-->
ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΥΡΩΠΗ ΕΛΛΑΣ ΑΤΤΙΚΗ ΘΕΣΣΑΛΙΑ ΘΡΑΚΗ ΚΟΣΜΟΣ ΚΡΗΤΗ ΚΥΠΡΟΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ Μ. ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΥΡΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ ΣΤΕΡΕΑ ΕΛΛΑΣ ΧΕΡΣ ΑΙΜΟΥ ΙΣΤ. ΠΡΟΣΩΠΑ ΔΙΑΦΟΡΑ ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ ΡΩΜΑΪΚΑ

24/2/15

Περίφημοι στρατοί και τάγματα του αρχαίου κόσμου στις περιοχές των Ελλήνων



Από την αρχαιότητα  μέχρι και τον Μεσαίωνα, εμφανίστηκαν στρατοί τρομεροί που έμοιαζαν με την πειθαρχία και την ανωτερότητά τους ως μαζικές ειδικές δυνάμεις, την ίδια ώρα που μεμονωμένα σώματα μάχης κατάφεραν να ξεχωρίσουν και να γίνουν φόβητρο απαράμιλλο για κάθε εχθρό που είχε την τραγική ατυχία να τα αντιμετωπίσει στο πεδίο της σύγκρουσης.

 Είτε μιλάμε για πόλεις-κράτη με σιδηρά στρατιωτική οργάνωση, όπως η περίφημη αρχαία Σπάρτη, είτε για επίλεκτα σώματα στρατών, το δόγμα ότι ο πόλεμος είναι μια τέχνη που κατακτιέται με την εκπαίδευση ποτέ δεν βρήκε καλύτερη ενσάρκωση στα πρώιμα αυτά χρόνια των ανθρώπινων συρράξεων.
Εδώ θα μιλήσουμε τόσο για περίφημα
Blogger Tricks

22/2/15

Η τελετή των Αμφιδρομίων


Αμφιδρόμια: Η τελετή ένταξης του παιδιού από την οικογένεια στην Αρχαία Ελλάδα



Η επίσημη αποδοχή του παιδιού από την οικογένεια γινόταν με τα “Αμφιδρόμια”, στην αρχαία Αθήνα καθώς και σε άλλες αρχαίες πόλεις . Αμφιδρόμια ονόμαζαν την μετά το τοκετό τελετή του καθαρμού. Μετά τον τοκετό πλένονταν και καθαρίζονταν η λεχώνα, το βρέφος και όλοι όσοι έρχονταν σε επαφή μαζί τους. Επειδή τόσο η γέννηση όσο και ο θάνατος

18/2/15

Νέα στοιχεία δείχνουν ακόμα πιο αρχαία τη νεολιθική θέση της Κουτρουλού Μαγούλας

Αρχαιότερος κατά τουλάχιστον τέσσερις αιώνες, είναι ο νεολιθικός οικισμός της Κουτρουλού Μαγούλας στη Φθιώτιδα, ο οποίος σύμφωνα με τις νεότερες έρευνες, χρονολογείται γύρω στο 5900 πΧ και όχι στο 5500 πΧ, όπως αρχικά πιστευόταν. 


Φωτογραφία που εικονίζει αρχαιολογικά ευρήματα ανασκαφών στην Κουτρουλού Μαγούλας, στη Φθιώτιδα.Η Κουτρουλού Μαγούλα, κοντά στα χωριά Βαρδαλή και Νέο Μοναστήρι της Φθιώτιδας, είναι ένας από τους μεγαλύτερους τεχνητούς λόφους που δημιουργήθηκαν στην Ελλάδα, καλύπτοντας μια έκταση περίπου 40 στρεμμάτων και με ύψος 6.6 μέτρα από την πεδιάδα. Οι ανασκαφές  την τρίτη περίοδο έρευνας πεδίου του προγράμματος αρχαιολογίας και αρχαιολογικής εθνογραφίας, αποκαλύπτοντας μια σημαντική και εντυπωσιακά διατηρημένη αρχαιολογική θέση. 







Την παραπάνω

13/2/15

ΕΡΕΥΝΑ :Νέα χρονολόγηση του Τρωικού Πολέμου – Τοποθετείται στο 1347 πΧ και η γέννηση του Ηρακλή στο 1406 πΧ


Την άποψη ότι Τρωικός Πόλεμος διεξήχθη περίπου 150 χρόνια πριν από το 1200 πΧ εκφράζει ο μαθηματικός ερευνητής Αρχαιοαστρονομίας δρ. Μηνάς Τσικριτσής, ο οποίος με τη συνεργασία του αστροφυσικού Ξενοφώντα Μουσά, παρουσιάζει στοιχεία βάσει των οποίων πιθανολογείται ότι το Τρωικός Πόλεμος ξεκίνησε το 1347 πΧ.

«Η προσέγγιση αυτή είναι πιθανό να αμφισβητηθεί από τις γνωστές ιστορικές αντιλήψεις που μαθαίνουμε στο σχολείο και θέλουν τον Τρωικό Πόλεμο περίπου το 1200 πΧ.

Τα συμπεράσματά μας μεταφέρουν χρονολογικά τα γεγονότα 150 χρόνια πίσω από την καθιερωμένη άποψη.
Έτσι πιθανότατα

27/1/15

Μιγκέλ ντε Θερβάντες : ΠΙΘΑΝΑ ΒΡΕΘΗΚΑΝ ΤΑ ΛΕΙΨΑΝΑ ΤΟΥ -ΒΙΝΤΕΟ

Πολέμησε νικηφόρα στη ναυμαχία της Ναυπάκτου (ή Λεπάντο) στις 7 Οκτωβρίου, εναντίον του οθωμανικού στόλου, αμφισβητώντας για πρώτη φορά την κυριαρχία του στη Μεσόγειο. Σύμφωνα με ανεξάρτητες μαρτυρίες που διασώζονται, η στάση του Θερβάντες υπήρξε γενναία, αρνούμενος να περιοριστεί στα «μετόπισθεν» παρά το γεγονός πως ήταν προσβεβλημένος από πυρετό[3]. Κατά τη διάρκεια της μάχης τραυματίστηκε δύο φορές στο στέρνο, ενώ ένας τρίτος τραυματισμός προκάλεσε μόνιμη βλάβη, αχρηστεύοντας το αριστερό του χέρι.


Άγαλμα του Μιγκέλ ντε Θερβάντες στο λιμάνι της Ναυπάκτου

Ο Μιγκέλ ντε Θερβάντες Σααβέδρα[i] (Don Miguel de Cervantes y Saavedra, 29 Σεπτεμβρίου 1547 – 22 Απριλίου 1616) ήταν Ισπανός λογοτέχνης, ποιητής και θεατρικός συγγραφέας. Το έργο του ανήκει χρονικά στη «χρυσή εποχή» (περ. 1492-1648) της Ισπανίας, κατά την οποία παρατηρήθηκε μία εξαιρετική άνθιση στις τέχνες, ενώ ο ίδιος αποτελεί έναν από τους μείζονες λογοτέχνες παγκοσμίως. Το διασημότερο μυθιστόρημά του, ο Δον Κιχώτης, συγκαταλέγεται στα κλασικά έργα της παγκόσμιας λογοτεχνίας, μεταφρασμένο σε περισσότερες από εξήντα γλώσσες και έχοντας υποβληθεί σε συστηματική ανάλυση και κριτικό σχολιασμό από το 18ο αιώνα.

Ο Θερβάντες γεννήθηκε στο Αλκαλά ντε Ενάρες, περίπου 30 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Μαδρίτης, τέταρτος από τα συνολικά επτά παιδιά της οικογένειάς του. Τα νεανικά του χρόνια, για τα οποία διαθέτουμε ελάχιστες πληροφορίες, χαρακτηρίστηκαν από τις πολυάριθμες μετακινήσεις της οικογένειας σε διαφορετικές ισπανικές πόλεις.

12/1/15

Εις Δήμητραν

Η θεά Δήμητρα κοιτά λυπημένη  την κάθοδο της Περσεφόνης στον Άδη -Μακεδονικός τάφος Αιγές


 (Ομήρου) ΤΟ ΑΡΧΑΙΟΝ ΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΙ Η ΜΕΤΑΦΡΑΣΗΣ

Οι Ομηρικοί Ύμνοι αποτελούν μια συλλογή αρχαίων ελληνικών ύμνων σε μέτρο δακτυλικό εξάμετρο, το ίδιο που χρησιμοποιείται στην Ιλιάδα και την Οδύσσεια. Στην Αρχαιότητα, οι ύμνοι αυτοί αποδίδονταν στον Όμηρο: η πρώτη αναφορά σε αυτούς σε γραπτό κείμενο γίνεται από τον Θουκυδίδη (iii.104). Ορθώς ο Wolf στα Prolegomena ad Homerum έβγαλε το συμπέρασμα ότι αυτοί οι ύμνοι χρησίμευαν στους ραψωδούς ως προεισαγωγή στις επικές απαγγελίες.Οι παλαιότεροι από αυτούς γράφτηκαν κατά τον 7ο αιώνα π.Χ. κι έτσι βρίσκονται ανάμεσα στα αρχαιότερα μνημεία της ελληνικής λογοτεχνίας. Παρά το γεγονός ότι οι περισσότεροι Ομηρικοί ύμνοι γράφτηκαν κατά την Αρχαϊκή περίοδο (7ος-6ος αιώνας π.Χ.), μερικοί θεωρούνται ως έργα της Ελληνιστικής Περιόδου.Οι ύμνοι ποικίλουν σε μέγεθος: κάποιοι είναι σύντομοι και τελειώνουν σε τρεις ή τέσσερις σειρές, ενώ άλλοι καλύπτουν μέχρι και πεντακόσιους στίχους. Οι μεγαλύτεροι ύμνοι περιλαμβάνουν επίκληση, εγκώμιο και αφήγηση, κάποιες φορές εκτεταμένη. Τα περισσότερα σωζόμενα χειρόγραφα από τα Βυζαντινά χρόνια ξεκινούν με τον Τρίτο Ύμνο. Μια τυχαία ανακάλυψη το 1777, στη Μόσχα, έφερε στο φως τους δυο ύμνους που βρίσκονται στην αρχή της συλλογής, τον Ύμνο προς το Διόνυσο και τον Ύμνο προς τη Δήμητρα. Περιέχονται σε ένα μοναδικό χειρόγραφο του 15ου αιώνα και σώζονται σε αποσπασματική μορφή.Οι 33 ύμνοι είναι αφιερωμένοι στους εξέχοντες θεούς της Ελληνικής μυθολογίας.

10/1/15

Σχεδόν μαζί... Το φοινικικό και το ελληνικό αλφάβητο....




ΤΟ ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΩΝ ΦΟΙΝΙΚΩΝ ΜΕ ΤΟ ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΟ ΣΕ ΑΛΦΑΒΗΤΙΚΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΠΕΧΟΥΝ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΕΝΑΝ ΑΙΩΝΑ .


Τι γίνεται τελικά δεν ήρθε το «φοινικοσυλλαβοαλφαβητο»  στους Έλληνες ; Η εμφάνιση και στη Μακεδονία της ελληνικής γλώσσας στην παγιωμένη της μορφή, υποστηρίζει τη μετάθεση της εισαγωγής του αλφαβήτου, εάν έγινε , τουλάχιστον κατά έναν αιώνα, από το 750 π.Χ. στο 900-850 π.Χ…!!! Και ενώ συμβαίνει αυτό, μόλις εκατό χρόνια πριν, ίσως και λιγότερο , έχουμε το πρώτο δείγμα με «φοινικοσυλλαβοαλφαβητο» περίπου  το 1000 π.Χ. Σε λίγο δεν μένει παρά να έχουμε  παλαιότερη γραφή με ελληνικό αλφάβητο ,από το
«φοινικοσυλλαβοαλφαβητο»… Αλλά … Να το έχουμε πάρει εμείς από τούς Φοίνικες….!!!



Οι Επιγραφές του 700 περ. π.Χ. από την Μεθώνη Πιερίας στη Μακεδονία



ΓΙΑΝΝΗΣ Ζ. ΤΖΙΦΟΠΟΥΛΟΣ, Καθηγητής Αρχαίας Ελληνικής Φιλολογίας και Επιγραφικής, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Ελλάς

Η ανάρρηση στον θρόνο της Μακεδονίας του Αλεξάνδρου το 336 π.Χ. και ο θάνατός του το 323 π.Χ. αποτελούν ορόσημο στην ιστορία της Ευρώπης και της Εγγύς Ανατολής, ενώ τα επιτεύγματα του μακεδόνα βασιλιά αναγνωρίζονται ως μοναδικά και ασύγκριτα. Τα επιτεύγματα αυτά φέρουν αρκετά από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του μακεδονικού βασιλείου, το οποίο μέχρι και τη βασιλεία του Φιλίππου αγωνιζόταν διαρκώς να επιβληθεί και να εδραιώσει την κυριαρχία του στο βόρειο τμήμα της Ελλάδας. Η επίτευξη του στόχου αυτού από τον Φίλιππο και στη συνέχεια από τον Αλέξανδρο, αμέσως μετά την ανακήρυξή του ως βασιλιά, δεν ήταν τυχαία, αλλά συνέχιζε τη στρατηγική των προγενέστερων βασιλέων της Μακεδονίας. Για την προϊστορία αυτή του Αλεξάνδρου και του Φιλίππου καθοριστικής σημασίας είναι

9/1/15

Μια πύλη μεγάλων διαστάσεων έφερε στο φως η σκαπάνη των αρχαιολόγων στο χώρο της αρχαίας Πέλιννας


Ο προμαχώνας της ακροπόλεως 

Μια πύλη μεγάλων διαστάσεων έφερε στο φως η σκαπάνη των αρχαιολόγων στο χώρο της αρχαίας Πέλιννας, σύμφωνα με όσα δηλώνει ο αρχαιολόγος της ΛΔ΄ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασσικών Αρχαιοτήτων κ. Λεωνίδας Χατζηαγγελάκης. Η Πέλιννα ή Πελινναίον, πόλη της τετράδος Εστιαιώτιδος, απλωνόταν στην αριστερή όχθη του Πηνειού ποταμού στη δυτική Θεσσαλία, ανάμεσα στην Τρίκκη και την Φαρκαδόνα.

Σύμφωνα με την μυθολογική παράδοση την πόλη ίδρυσε ο Πέλιννος, που ήταν γιος του Οιχαλιέα, από την πόλη του Ευρύτου Οιχαλία.

Η πρώτη αναφορά της Πέλιννας γίνεται από τον Πίνδαρο, που την αναφέρει ως πατρίδα του Ιπποκλή, ο οποίος νίκησε στα Πύθια σε αγώνες διαύλου το 498 π.Χ.

Πιο αναλυτικά όπως είπε ο κ. Χατζηαγγελάκης, οι αρχαιολογικές έρευνες έφεραν στο φως

5/1/15

Μήπως ο Κοπέρνικος σύλησε τον Αρίσταρχο;


Σπύρος Καλομητσίνης 
Μαθηματικός -  συγγραφέας.

Δεν υπάρχει επιστημονικό σύγγραμμα που, όταν αναφέρεται στην ιστορία της επιστήμης, να μην μιλάει με μεγάλο σεβασμό και θαυμασμό για το έργο του Κοπέρνικου. Είναι αυτός που υποστήριξε το ηλιοκεντρικό σύστημα, τη μεγάλη επανάσταση από την οποία ξεκίνησε η σημερινή Επιστήμη. Ακολούθησαν οι Κέπλερ, Γαλιλαίος, Νεύτων και στη συνέχεια όλη η σειρά των γιγάντων, που οδήγησαν στα σημερινά θαύματα της Επιστήμης.

Όμως, το ηλιοκεντρικό σύστημα, πρώτοι το πρότειναν Αρχαίοι Έλληνες αστρονόμοι και από αυτούς βασικά το πήρε ο Κοπέρνικος… πρόκειται, λοιπόν, για «κλοπή», για ιστορική αδικία. Θα παραθέσουμε εδώ μερικά στοιχεία από την περίφημη ιστορία του πολιτισμού του Will Durant....

Ο Κοπέρνικος σπούδασε στην Ιταλία (1497-1500) Μαθηματικά, Φυσική και Αστρονομία. Ο καθηγητής του Ντομένικο ντα Νοβάρα, δίδασκε ότι αρχαίοι Έλληνες αστρονόμοι πρώτοι είχαν απορρίψει το γεωκεντρικό σύστημα, και είχαν δεχθεί το ηλιοκεντρικό. 
Ο Φιλόλαος ο Πυθαγόρειος είχε υποστηρίξει τον πέμπτο π.Χ. αιώνα ότι η γη και οι πλανήτες κινούνται πέριξ ενός «κεντρικού πυρός».

4/1/15

Η Χρήση του σπαθιού στη φάλαγγα και στο τείχος ασπίδων

                                                                                                                              Του Γεώργιου Γεωργά



Ιλιάδα
Ραψωδία Χ 305 ‘ὣς ἄρα φωνήσας εἰρύσσατο φάσγανον ὀξύ,
τό οἱ ὑπὸ λαπάρην τέτατο μέγα τε στιβαρόν τε,
οἴμησεν δὲ ἀλεὶς ὥς τ᾽ αἰετὸς ὑψιπετήεις,
ὅς τ᾽ εἶσιν πεδίον δὲ διὰ νεφέων ἐρεβεννῶν
310 ἁρπάξων ἢ ἄρν᾽ ἀμαλὴν ἤ πτῶκα λαγωόν·
ὣς Ἕκτωρ οἴμησε τινάσσων φάσγανον ὀξύ.
ὁρμήθη δ᾽ Ἀχιλεύς, μένεος δ᾽ ἐμπλήσατο θυμὸν
ἀγρίου, πρόσθεν δὲ σάκος στέρνοιο κάλυψε
καλὸν δαιδάλεον, κόρυθι δ᾽ ἐπένευε φαεινῇ
315 τετραφάλῳ· καλαὶ δὲ περισσείοντο ἔθειραι
χρύσεαι, ἃς Ἥφαιστος ἵει λόφον ἀμφὶ θαμειάς.
οἷος δ᾽ ἀστὴρ εἶσι μετ᾽ ἀστράσι νυκτὸς ἀμολγῷ
ἕσπερος, ὃς κάλλιστος ἐν οὐρανῷ ἵσταται ἀστήρ,
ὣς αἰχμῆς ἀπέλαμπ᾽ εὐήκεος, ἣν ἄρ᾽ Ἀχιλλεὺς
320 πάλλεν δεξιτερῇ φρονέων κακὸν Ἕκτορι δίῳ
εἰσορόων χρόα καλόν, ὅπῃ εἴξειε μάλιστα.
τοῦ δὲ καὶ ἄλλο τόσον μὲν ἔχε χρόα χάλκεα τεύχεα
καλά, τὰ Πατρόκλοιο βίην ἐνάριξε κατακτάς·
φαίνετο δ᾽ ᾗ κληῖδες ἀπ᾽ ὤμων αὐχέν᾽ ἔχουσι
325 λαυκανίην, ἵνα τε ψυχῆς ὤκιστος ὄλεθρος·
τῇ ῥ᾽ ἐπὶ οἷ μεμαῶτ᾽ ἔλασ᾽ ἔγχεϊ δῖος Ἀχιλλεύς,
ἀντικρὺ δ᾽ ἁπαλοῖο δι᾽ αὐχένος ἤλυθ᾽ ἀκωκή·
οὐδ᾽ ἄρ᾽ ἀπ᾽ ἀσφάραγον μελίη τάμε χαλκοβάρεια,
ὄφρά τί μιν προτιείποι ἀμειβόμενος ἐπέεσσιν.

Στο παραπάνω απόσπασμα της Ιλιάδας από τη ραψωδία Χ, βλέπουμε την επική μονομαχία του Αχιλλέα ενάντια του Έκτορα. Μπορούμε να δούμε ότι ο Έκτορας ξιφούλκησε το κοφτερό σπαθί του, με σκοπό να σκοτώσει τον Αχιλλέα, ωστόσο όλοι ξέρουμε πως κατέληξε η μονομαχία. Με το θάνατο του πρίγκιπα των Τρώων. Αφού πρώτα ο Αχιλλέας βρήκε

Ο ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ ΤΟΥ ΠΥΘΕΑ ΤΟΥ ΜΑΣΣΑΛΙΩΤΗ


Ο Πυθέας ο Μασσαλιώτης ανέλαβε να βρει ασφαλή δρόμο για την μεταφορά ΚΑΣΣΙΤΕΡΟΥ και ΗΛΕΚΤΡΟΝ από τον Βορά αλλά και δυνατότητα προσέγγισης των αποικιών της δυτικής μεσογείου με την μητροπολιτική Ελλάδα , προσέγγιση που παρεμπόδιζε η Καρχιδόνα.
Η Μασσαλία στα 333πχ αντιμετώπισε ναυτικό αποκλεισμό από τους Καρχιδονίους, οι οποίοι φύλαγαν τα περάσματα προς τον Ατλαντικό. Έτσι ο Μιδάκριτος ο Μασσαλιώτης πρότεινε να βρουν πέρασμα μέσα από τα ποτάμια της Γαλατίας προς τον Ατλαντικό!!!!!

2/1/15

ΚΥΝΟΣ ΚΕΦΑΛΕΣ 197 π.Χ. - ΠΥΔΝΑ 168 π.Χ. - ΟΙ ΜΑΧΕΣ

ΟΙ ΑΝΤΙΓΟΝΙΔΕΣ ΒΑΣΙΛΕΙΣ -ΦΙΛΙΠΠΟΣ Ε΄ ΚΑΙ ΠΕΡΣΕΑΣ




Στον κύριο  ελληνικό γεωγραφικό κορμό  στα τέλη του 3ου π.Χ. αιώνα το κυρίαρχο κράτος ήταν η Μακεδονία. Η Μακεδονία είχε έρθει αντιμέτωπη με τους Ρωμαίους κατά τον Α΄ Μακεδονικό πόλεμο. Μια δύναμη της εποχής ήταν και η Αιτωλική Συμπολιτεία η οποία ήταν εχθρός της Μακεδονίας και το 211 π.Χ. έκλεισε συμμαχία με τη Ρώμη στην οποία περιήλθαν και οι σύμμαχοί της. Έτσι οι εχθροπραξίες συνεχίστηκαν με τους Μακεδόνες του Φίλιππου Ε' να πετυχαίνουν νίκες σε βάρος των Αιτωλών. Τελικά το 206 π.Χ. οι Αιτωλοί και οι σύμμαχοί τους συνθηκολόγησαν τερματίζοντας τον Α΄ Μακεδονικό πόλεμο. Οι Ρωμαίοι όμως άρχισαν να επεμβαίνουν στα ελληνικά πράγματα και μετά τη νίκη τους στη Ζάμα επί των Καρχηδονίων (202 π.Χ.), έστρεψαν το ενδιαφέρον τους για επέκταση αποκλειστικά στον Ελληνικό κυρίως γεωγραφικό κορμό , αφού είχαν κατακτήσει όλη τη Δυτική Μεσόγειο. Έτσι το 200 π.Χ. άρχισε ο Δεύτερος Μακεδονικός Πόλεμος με τους Ρωμαίους να έχουν την υποστήριξη των συμμάχων τους.


Πρόλογος

Είναι σε όλους γνωστή η ιστορία της Μακεδονίας στα χρόνια του Φιλίππου του Β' και του γιου του, του Αλέξανδρου του Γ', του ξακουστού Μεγάλου Αλεξάνδρου. Στους πολλούς άγνωστη ωστόσο εί- ναι η ιστορία της χώρας από την οποία ξεκίνησε η κατάκτηση της Ασίας τους δύο αιώνες που ακολούθησαν το θάνατο του μεγάλου στρατηλάτη, το 323 π.Χ.
Μέχρι τη στιγμή που η ειρήνη επικράτησε στη Μακεδονία, η εξουσία άλλαξε δεκάδες φορές χέρια και το βασιλικό διάδημα κεφάλι. Μετά το θάνατο του Αλεξάνδρου το 323 π.Χ., βασιλείς ορίστηκαν ο γιος του, ο Αλέξανδρος ο Δ', που γεννήθηκε μετά το θάνατό του, και ο επιληπτικός ετεροθαλής αδελφός του, ο Φίλιππος Αρριδαίος. Τη στρατηγία της Ευρώπης και τον ουσιαστικό έλεγχο της Μακεδονίας ανέλαβε ο

30/12/14

Ολυμπιείο - Ιερό και Ναός του Ολυμπίου Διός

Από τους  μεγαλύτερους ναούς της αρχαιότητας


Ο ναός του Ολυμπίου Διός ή Ολυμπιείο ή οι Στύλοι του Ολυμπίου Διός είναι ένας σημαντικός αρχαίος ναός στο κέντρο της Αθήνας. Παρότι η κατασκευή του ξεκίνησε τον 6ο αιώνα π.Χ., δεν ολοκληρώθηκε παρά

26/12/14

Το Ανάκτορον του Φιλίππου Β΄ στις Αιγές

Στα ριζά του λόφου της ακρόπολης, σε ένα υπερυψωμένο άνδηρο που δεσπόζει στο χώρο και σημαδεύεται από μια αιωνόβια βελανιδιά, σώζονται τα εντυπωσιακά ερείπια του Ανακτόρου που σφραγίζουν με την επιβλητική παρουσία τους ακόμη και σήμερα την εικόνα των ερειπίων της πόλης. Το Ανάκτορο των Αιγών που αποτελούσε βασικό πόλο του μεγάλου οικοδομικού προγράμματος του Φιλίππου Β΄ στην πόλη - λίκνο της δυναστείας, θα πρέπει να είχε ολοκληρωθεί πριν το 336 π.Χ., όταν ο βασιλιάς, με πρόφαση τους γάμους της κόρης του με τον Αλέξανδρο της Ηπείρου, γιόρτασε εδώ την παντοδυναμία του.