!--Related Posts with thumbnails Scripts and Styles Start-->

19/7/16

Εφαρμογές ξύλου στα Ανάκτορα του Μίνωα.

ΜΙΑ ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΔΟΜΗΣΗΣ ΤΩΝ ΜΙΝΩΙΚΩΝ ΑΝΑΚΤΟΡΩΝ

Εικόνα 1 αναπαράσταση του παλατιού της Κνωσού εσωτερικά.
Αντισεισμική  πολιτική  πριν από τέσσερις  χιλιετίες

Μια  έρευνα διαπιστώνει  ότι οι Μινωίτες κατασκεύαζαν  πριν  από  χιλιάδες χρόνια   αντισεισμικά πολυώροφα  κτίρια με  πολλαπλά  και  τεράστια  ανοίγματα  και  με ψηλές και  μεγάλες αίθουσες, δομικό  σύστημα το  οποίο παραπέμπει στον  20 αιών α .  Βαθυκόκκινες  κολόνες (Εικ.1) , όρθιες  ανάμεσα  σε ερείπια . Σαφείς γεωμετρικές μορφές , πέτρα και  οπλισμένο  σκυρόδεμα  για ένα  κτίσμα  που  έρχεται  από  τη  Μινωική  εποχή , δηλαδή  πριν από  χιλιάδες  χρόνια. Και  μια εικόνα  η οποία ταυτίζεται με  έναν  από τους γνωστότερους  αρχαιολογικούς χώρους στον  κόσμο , την  Κνωσό.
Οι  άνθρωποι της Μινωικής εποχής  δεν   είχαν   στη   διάθεσή   τους  οπλισμένο   σκυρόδεμα ,  και   όμως   κατασκεύαζαν πολυώροφα  κτίρια με  πολλαπλά  και  τεράστια  ανοίγματα  - θύρες ή παράθυρα - και  με αίθουσες μεγάλου  ύψους και  σημαντικών  διαστάσεων . Έκλειναν  ή  άνοιγαν φεγγίτες και  ενοποιούσαν ή  απομόνωναν  χώρους.
Blogger Tricks

16/7/16

Περί των Κομνηνών Αυτοκρατόρων στην Κωνσταντινούπολη


Η δυναστεία των Κομνηνών 
 στην Κωνσταντινούπολη  

Η βυζαντινή οικογένεια των Κομνηνών, η οποία αναφέρεται για πρώτη φορά στις πηγές επί Βασιλείου Β', προέρχεται από ένα χωριό που δεν απέχει πολύ από την Αδριανούπολη. Αργότερα τα μέλη της οικογένειας εξελίχθηκαν σε μεγαλοκτηματίες της Μικράς Ασίας. Τόσο ο Ισαάκιος όσο και ο ανεψιός του Αλέξιος ξεχώριζαν λόγω των στρατιωτικών τους ικανοτήτων. Με τη καθοδήγηση του Αλέξιου το κόμμα των στρατιωτικών και οι μεγαλοκτηματίες των επαρχιών θριάμβευσαν κατά των γραφειοκρατών και της πολιτικής εξουσίας της πρωτεύουσας θέτοντας συγχρόνως τέλος στην εποχή των ανωμαλιών.
Οι πρώτοι τρεις Κομνηνοί πέτυχαν να κρατήσουν το θρόνο επί ένα αιώνα και τον μεταβίβαζαν από τον πατέρα στο γιο. Η επανάσταση του 1081 ανέβασε στο θρόνο τον Αλέξιο Κομνηνό, του οποίου ο θείος Ισαάκιος υπήρξε αυτοκράτορας, για ένα μικρό χρονικό διάστημα στα τέλη της 6ης δεκαετίας του 11ου αιώνα. (1057-1059).

15/7/16

Ο ρόλος της θρησκείας στην οικογένεια του Αθηναίου πολίτη των κλασικών χρόνων

Ο ρόλος της θρησκείας στην οικογένεια του Αθηναίου πολίτη των κλασικών χρόνων

Τίποτα δε θα μπορούσε να αμφισβητήσει το γεγονός ότι η θρησκεία και κατ’ επέκταση οι διάφορες θεότητες που λατρεύονταν, είχαν ιδιαίτερο ρόλο στη ζωή των Αθηναίων πολιτών των κλασικών χρόνων.
Εδώ θα γίνει αναφορά στη θρησκεία που κυριαρχούσε κατά τα κλασικά χρόνια στην Αθήνα αλλά και στις θεότητες που λατρεύονταν από τους Αθηναίους πολίτες, επίσης θα σχολιαστεί ο ρόλος που έπαιζαν οι θεότητες στα μέλη των αθηναϊκών οικογενειών και το πώς συμμετείχαν αυτά στη λατρεία των θεοτήτων αλλά και στις υπόλοιπες θρησκευτικές δραστηριότητες.

12/7/16

Οι μεταμορφώσεις στον Κρητομυκηναϊκό κόσμο


ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΑΙΓΑΙΑΚΗ ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΑ 

Από πολιτισμική άποψη -από την άποψη δηλαδή των όποιων μεταμορφώσεων στα επίπεδο του υλικού βίου, οι χρόνοι της προϊστορίας εμφανίζονται όλο και πιο βραδείς όσο διεισδύουμε βαθύτερα στην αχλύ των χιλιετιών .

10/7/16

Ο Αρχαιολογικοί Χώροι των Κρητομινωιτών στο Αιγαίο


Φωτ: Φίλιππος Κατσιγιάννης-origin2.ethnos.gr
 Ονοματικός κατάλογος  και μικρά περιήγησης στους τόπους των  Κρητομινωιτών. Όλες οι τοποθεσίες που αναφέρονται στην επιστημονική βιβλιογραφία και έχουν συνδέσεις σε πρόσθετες περιγραφικές και οπτικές πληροφορίες στο μέτρο του δυνατού, με ορισμένες εξαιρέσεις.

9/7/16

«Βίος Αλεξάνδρου του Μακεδόνος» ,στα Παραμύθια .


Είναι γεγονός, ότι μετά τον θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου και λόγω της μεγάλης υστεροφημίας του, πλάστηκαν διάφοροι μύθοι και αναγνώσματα, που πολλές φορές ελάμβαναν την μορφή θρύλων και παραδόσεων ή υπερβολικών παραμυθιών με γεγονότα άλλοτε υπαρκτά και άλλοτε ανύπαρκτα. Ό,τι ακριβώς έγινε και με το «Παραμύθι του Μεγ’ Αλέξαντρου» ή τον «Μύθο του Αλεξάνδρου» ή την «Φυλλάδα του Μεγ’ Αλέξαντρου» σε στίχους ή πεζά κείμενα, που αποδίδονται στον όποιο «Ψευδοκαλλισθένη» καθ’ όλη την διάρκεια των αιώνων που πέρασαν.Την αρχική ελληνική έκδοση αυτού του μύθου από τον 2ο ή 3ο αιώνα μετά Χριστόν, επακολούθησαν πολλές μεταφράσεις ή διασκευές στις περισσότερες ασιατικές ή ευρωπαϊκές χώρες.Υποβλήθηκε δε σε διάφορες αναθεωρήσεις κατά τη διάρκεια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας 


Προσωπογραφία του Μεγάλου Αλεξάνδρου, όρθιου
 με στολή και στέμμα βυζαντινού αυτοκράτορα
.
ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΣΕ ΕΚΔΟΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟΥ ΤΗΣ ΒΕΝΕΤΙΑΣ 

8/7/16

ΤΑ ΠΛΟΙΑ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΟΜΗΡΟΥ


ΜΑΡΙΟΣ Γ. ΣΙΜΨΑΣ
Αρχιπλοίαρχος Π. Ν.
Ο αρχιπλοίαρχος τον Πολεμικού Ναυτικού κ. Μάριος Γ. Σίμψας, βασιζόμενος στα κείμενα τού Ομήρου και μεταγενεστέρων του συγγραφέων, μάς δίνει μια παραστατική εικόνα τής δομής και τής εν γένει μορφής των πλωτών σκαφών τού Τρωικού Πολέμου. Η έρευνα αυτή, όπως θα δη ό αναγνώστης, απλώνεται σε όλα τα σημεία, ώστε να σχηματίζεται μια ζωντανή εικόνα των πλοίων τής εποχής εκείνης.
Είναι γνωστό πώς ό Όμηρος συνέθεσε τις ραψωδίες του τον ένατο αιώνα, τρεις, δηλαδή, ίσως και περισσότερους αιώνες μετά από τον Πόλεμο τής Τροίας, τον οποίο περιγράφει. Υπάρχουν ακόμη βάσιμες υποθέσεις ότι ό μεγάλος ραψωδός υπήρξε, πριν από την τύφλωσί του και πάντως κατά την νεότητά του, ναύτης. Και αυτό μπορεί να το δη κανείς στον τρόπο, με τον οποίο περιγράφει τα ναυτικά περιστατικά, τις μεθόδους ναυσιπλοΐας και το μέσον πού σχίζει τον υγρό πόντο, δηλαδή το πλοίο. Τα όσα γράφει γι’ αυτό συμφωνούν απολύτως με τα όσα γνωρίζομε από άλλες πηγές για τα κωπήλατα πλοία τής εποχής—αυτό μάς βεβαιώνουν οι πλέον έγκυροι συγγραφείς και υπεύθυνοι ερευνηταί στην πλουσιωτάτη περί το πλοίο βιβλιογραφία. Εκείνο όμως, πού έχει ιδιαίτερη σημασία, είναι ότι ό ποιητής έχει πάντοτε κατά νούν ότι μιλά για τα πλοία τού Τρωικού Πολέμου, τού 12ου δηλαδή αιώνος, και δεν παρασύρεται σε αναχρονισμούς. Πουθενά, λόγου χάριν, δεν αναφέρει το έμβολο, για τα πλοία των Αχαιών, αν και αποτελούσε κοινό και σημαντικό χαρακτηριστικό τού πολεμικού πλοίου τής εποχής του.

Περί του Πλάτωνος και της Ακαδημίας του

Η Ακαδημία του  Πλάτωνα από ψηφιδωτό της Πομπηίας 
Ο Πλάτωνας έζησε απ’ το 427 έως το 347 π.Χ. Ήταν γιος  του Αρίστωνα και της Περικτιόνης. Η οικογένειά του είχε μεγάλη επιρροή. Ο Πλάτωνας   ξεκίνησε   τη  φιλοσοφική   του  καριέρα   ως  μαθητής   του Σωκράτη. Όταν ο δάσκαλός του πέθανε, ο Πλάτωνας ταξίδεψε στην Αίγυπτο και την Ιταλία, σπούδασε μαζί με τους μαθητές του Πυθαγόρα και ξόδεψε αρκετά χρόνια ως σύμβουλος στην εξουσιάζουσα οικογένεια των Συρακουσών.

Γκραβούρα- O Πλάτων και οι μαθητές του στο Σούνιο στον ναό του Ποσειδώνος 

Τελικά, επέστρεψε στην Αθήνα και δημιούργησε  τη δική του σχολή φιλοσοφίας στην ακαδημία .
Στους μαθητές εκεί, ο Πλάτωνας προσπάθησε να τους υιοθετήσει το Σωκρατικό τρόπο σκέψης και να οδηγήσει τη πρόοδό τους διαμέσου της μαθηματικής γνώσης στην επίτευξη της κατανόησης της φιλοσοφικής αλήθειας 1. Η “αλήθεια” είναι μια έννοια  που απασχόλησε αρκετά τον  Πλάτωνα, στην οποία οικοδομεί ολόκληρο το σύστημα   και πιο συγκεκριμένα, επί του ιδεώδους της αλήθειας μέσω της ορθολογικής επιστήμης 2.
Στις αρχικές διδακτικές προσπάθειές του, ο Πλάτωνας προσπάθησε να διαβιβάσει το πνεύμα της Σωκρατικής διδασκαλίας παρουσιάζοντας ακριβείς αναφορές απ’ τις  συζητήσεις του με το δάσκαλό του. Βασική πηγή για τις οποίες είναι οι “διάλογοι”.

Γκραβούρα -Η Ακαδημία του Πλάτωνος και στο βάθος πεδίου η Ακρόπολη των Αθηνών.
Ένα από τα σημαντικότερα έργα του είναι και απολογία του Σωκράτη η οποία φέρει μια περιγραφή της φιλοσοφικής ζωής του Σωκράτη όπως ο ίδιος τη παρουσίασε στο αθηναϊκό δικαστήριο.
Οι μεσαίοι διάλογοι του  Πλάτωνα, αναπτύσσουν, διατυπώνουν, και υποστηρίζουν τα δικά του συμπεράσματα σε ό,τι αφορούν κεντρικά φιλοσοφικά θέματα. Ξεκινώντας με τον Μένωνα, για παράδειγμα, ο Πλάτωνας όχι μόνο αναφέρει τη γνώμη του Σωκράτη, πως κανείς δε κάνει λάθος εν γνώση του, αλλά επίσης εισάγει το δόγμα της πνευματικής ηρεμίας σε μια απόπειρα να ανακαλύψει αν η αρετή μπορεί να διδαχθεί ή όχι.

ΣΕ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΗΤΟΣ




ΕΛΛΗΝΕΣ Η' ΡΩΜΙΟΙ; ΟΙ ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ  ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΜΑΣ ΟΝΟΜΑΣΙΑΣ

Η συγκρότηση εθνικής ταυτότητος και αυτοσυνειδησίας ενός έθνους είναι μία πολύπλοκη και πολυσύνθετη διαδικασία, πολλές φορές διαρκεί αιώνες και επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες, ιστορικούς, πολιτικούς, πολιτισμικούς, γεωγραφικούς, θρησκευτικούς, ιδεολογικούς. Συχνά η διαμόρφωση εθνικής αυτοσυνειδησίας και ταυτότητος, η αίσθηση δηλ του συνανήκειν σε ένα έθνος με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, είναι μία επώδυνη διαδικασία που περνά μέσα από αντιπαραθέσεις με άλλους λαούς και πολιτισμούς, διαπερνά ιστορικές περιόδους, γνωρίζει ήττες και οδυνηρές καταστάσεις. Όλα αυτά ισχύουν πολύ περισσότερο όταν ομιλούμε για το ελληνικό έθνος, με την πανάρχαια και πολυετή ιστορία του αλλά και τις πολλές ιστορικές περιπέτειες.
  
Ιδίως για το ελληνικό έθνος, το να καθορισθούν τα στοιχεία που συναποτελούν την ταυτότητά του, σημαίνει ότι όποιος το επιχειρήσει με σοβαρό και αξιόπιστο, αντικειμενικό και επιστημονικό τρόπο, οφείλει να είναι γνώστης της ελληνικής ιστορίας σε όλη την διαχρονία της, να αντιλαμβάνεται τις ιδεολογικές ζυμώσεις εντός του έθνους, να παρακολουθήσει την ιστορία των ιδεών και των πολιτιστικών ρευμάτων, και να καταλήξει στον προσδιορισμό κοινώς αποδεκτών στοιχείων ελληνικότητος.  Και επειδή η ελληνικότητα είναι

5/7/16

Προκόπιος ο Καισαρεύς


ΟΤΙ ΕΑΝ Η ΕΞ ΑΝΘΡΩΠΩΝ Η ΒΟΥΛΗ ΑΥΤΗ Η ΤΟ ΕΡΓΟΝ ΤΟΥΤΟ ΚΑΤΑΛΥΘΗΣΕΤΑΙ ΕΙ ΔΕ ΕΚ ΘΕΟΥ ΕΣΤΙΝ ΟΥ ΔΥΝΑΣΘΕ ΚΑΤΑΛΥΣΑΙ.

Ο Προκόπιος του 6ου αιώνα είναι όχι μόνο ο πρώτος της σειράς των βυζαντινών ιστορικών, αλλά και ο επιφανέστερος και ο σημαντικότατος όλων των ιστοριογράφων. Είναι ο κατ΄ εξοχήν ιστορικός της εποχής του Ιουστινιανού

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΑΝΑΡΤΗΣΗΣ  
ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΠΡΟΚΟΠΙΟΥ

Ο Προκόπιος ο Καισαρεύς (500 - 565 μ.Χ.) ήταν ένας εξέχων Έλληνας ρωμιός λόγιος γεννημένος στην Καισάρεια της Παλαιστίνης -Παράλιος Καισάρεια-(John Moorhead, Procopius, Encyclopedia of Historians and Historical Writing: M–Z, Vol. II, Kelly Boyd, (Fitzroy Dearborn Publishers, 1999), 962: "Like many Byzantine scholars, Procopius affected a remarkable traditional form of writing") .Θεωρείται ο κορυφαίος ιστοριογράφος της Ύστερης Αρχαιότητας ή του Πρώιμου Μεσαίωνα. Η επιμελημένη παιδεία του είναι φανερή στον τρόπο που αντιμετωπίζει τα πράγματα. Η γλώσσα του και το έργο του μιμούνται αρχαιοελληνικά πρότυπα, πράγμα που γίνεται ολοφάνερο στην περιγραφή του λοιμού του 542 στην Κωνσταντινούπολη, όπου μιμείται την αντίστοιχη περιγραφή του Θουκυδίδη για τον λοιμό της Αθήνας στα χρόνια του Πελοποννησιακού πολέμου.

Ακολουθώντας ως γραμματέας τον στρατηγό Βελισάριο στους πολέμους του Ιουστινιανού, ο Προκόπιος συνέγραψε δύο κύρια ιστορικά έργα, ένα σχετικά με τους πολέμους της περιόδου 527 - 554 (Υπέρ των πολέμων λόγοι) και ένα σχετικά με το οικοδομικό έργο του Ιουστινιανού στην επικράτεια της αυτοκρατορίας (Περί Κτισμάτων), καθώς και ένα πρόσθετο έργο (Απόκρυφη Ιστορία) στο οποίο προσπαθεί, φτάνοντας στον λίβελο, να αποδομήσει την εικόνα των πρωταγωνιστών των δύο προηγουμένων.

Έχει συζητηθεί πολύ η στάση του απέναντι στον Χριστιανισμό. Μέσα από τα βιβλία του φαίνεται ότι θεωρεί τον εαυτό του χριστιανό. Δεν είναι όμως φανατικός χριστιανός και οπωσδήποτε είναι επηρεασμένος και από αρχαιοελληνικές ιδέες, όπως η ειμαρμένη. (Ο πέραν του ανθρωπίνου επιπέδου Πνευματικός Κόσμος (αυτούς τους οποίους οι Έλληνες ονομάζουν θεούς) προκειμένου να βοηθήσει τους ανθρώπους ώστε να γίνει δυνατή η απελευθέρωσή τους από τους κόσμους κατώτερης ενέργειας και η είσοδός τους σε Κόσμους θειότερης ενέργειας, καθιέρωσε τον Νόμο της Ειμαρμένης. Διευκρινίζεται ότι η λέξη ειμαρμένη προέρχεται από το απρόσωπο ρήμα είμαρται που σημαίνει είναι πεπρωμένο. Η ειμαρμένη είναι το πεπρωμένο, το από την μοίρα διδόμενο, το αναπόφευκτο και ο Νόμος της Ειμαρμένης είναι Νόμος της Πνευματικής Δικαιοσύνης που καθιέρωσε ο πνευματικός κόσμος. ) Μέσα στη διήγησή του παρεμβάλλονται περιστατικά με θεόσταλτα σημάδια και όνειρα στα οποία φαίνεται να πιστεύει.Τα λίγα βιογραφικά στοιχεία που ξέρουμε γι' αυτόν προέρχονται από τον ίδιο, μέσα από τα βιβλία του.

Προκόπιος ο Καισαρεύς :Υπέρ των πολέμων λόγοι -ΛΟΓΟΣ 1- 2

«Υπέρ των πολέμων λόγοι», ιστοριογραφικό έργο σε οκτώ βιβλία, που καλύπτουν την περίοδο 527 - 553/554. 
Τα επτά πρώτα βιβλία, που πρέπει να γράφτηκαν μεταξύ 548 και 550, «κυκλοφόρησαν» στην Κωνσταντινούπολη το 551 και αναφέρονται στις νικηφόρες εκστρατείες του Βελισάριου κατά
των Περσών (Βιβλία Α' και Β'),
των Βανδάλων (Βιβλία Γ' και Δ')
και των Γότθων (Βιβλία Ε' και Ζ').
Στο τελευταίο όγδοο βιβλίο, που είναι συμπληρωματικό των προηγούμενων και γράφτηκε αργότερα (πάντως πριν από το 555) περιγράφει τα γεγονότα μεταξύ 551-553/554.


Ο Προκόπιος διαφώτισε την εποχή του Ιουστινιανού με τρία συγγράμματα, πολύ διαφορετικά το ένα από το άλλο, κατά το περιεχόμενο όμως και το σκοπό αλληλοσυμπληρούμενα.
Χρονολογικά και όσον αφορά την αξία, πρωτεύει το μεγάλο ιστορικό του έργο, το οποίο περιέχεται σε 8 βιβλία που έχουν τον τίτλο «Υπέρ των πολέμων λόγοι».
 Τα βιβλία αυτά εκθέτουν λεπτομερώς τα στρατιωτικά και διπλωματικά γεγονότα ως το 554. Στα δύο πρώτα βιβλία ο Προκόπιος αφηγείται τον Α΄ Περσικό πόλεμο (Μηδικός ή Μηδικά), τα δύο επόμενα αναφέρονται στον πόλεμο εναντίον των Βανδάλων (Λιβυκός πόλεμος ή Λιβυκά) και τρία στη συνέχεια βιβλία εξιστορούν το Γοτθικό πόλεμο.
 Στο 8ο βιβλίο του ο ιστορικός εκθέτει συνοπτικά τα συμβάντα μέχρι το 554. Αλλά, επειδή εκτός των πολέμων αυτών εκτίθενται και άλλα συμβάντα, το βιβλίο μπορεί κάλλιστα να ονομαστεί «ιστορία των χρόνων του Ιουστινιανού».
Ο ιστορικός Αγαθίας συμφωνεί με την παραπάνω άποψη παρατηρώντας μάλιστα στο προοίμιό του ότι ο Προκόπιος συνέγραψε τα περισσότερα γεγονότα που συνέβησαν στην εποχή του Ιουστινιανού. Τόσοι πολλοί μεταγενέστεροι ιστορικοί χαρακτήρισαν το έργο αυτό του Προκοπίου ως ιστορία των πολεμικών πράξεων του Βελισαρίου, πράγμα που εξηγείται από το γεγονός ότι ο Βελισάριος κατείχε λαμπρή θέση επί Ιουστινιανού ως στρατηγός όλων.


Προκόπιος ο Καισαρεύς :Υπέρ των πολέμων λόγοι - ΛΟΓΟΣ 3-4-5

«Υπέρ των πολέμων λόγοι», ιστοριογραφικό έργο σε οκτώ βιβλία, που καλύπτουν την περίοδο 527 - 553/554.