!--Related Posts with thumbnails Scripts and Styles Start-->
ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΥΡΩΠΗ ΕΛΛΑΣ ΑΤΤΙΚΗ ΘΕΣΣΑΛΙΑ ΘΡΑΚΗ ΚΟΣΜΟΣ ΚΡΗΤΗ ΚΥΠΡΟΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ Μ. ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΥΡΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ ΣΤΕΡΕΑ ΕΛΛΑΣ ΧΕΡΣ ΑΙΜΟΥ ΙΣΤ. ΠΡΟΣΩΠΑ ΔΙΑΦΟΡΑ ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ ΡΩΜΑΪΚΑ

18/10/14

Η σύγκρουση του Αλεξάνδρου με τους Μακεδόνες στην Ώπη



Μακεδόνες του ελληνικού  ιππικού περί το 325 π.Χ.


Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

Το καλοκαίρι του 324 π. Χ.  κατά την έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων στην Ολυμπία, ο Νικάνωρ ο Σταγειρίτης ανέθεσε στο νικητή του αγώνα κηρύκων να αναγνώσει στους θεατές την εξής επιστολή του Αλεξάνδρου: «Ο βασιλιάς Αλέξανδρος προς τους φυγάδες από τις ελληνίδες πόλεις. Δεν ήμασταν μεν εμείς η αιτία της εξορίας σας, θα γίνουμε όμως η αιτία επανόδου όλων σας πλην των ανοσιουργών. Γράψαμε σχετικά και στον Αντίπατρο, για να υποχρεώσει σε υπακοή όσες πόλεις έχουν αντιρρήσεις». Η απόφαση έγινε δεκτή με ενθουσιασμό από τους παριστάμενους και κυρίως από τους άνω των 20.000 εξόριστους, που είχαν συγκεντρωθεί για τους Αγώνες. Η απόφαση αυτή του Αλεξάνδρου αποσκοπούσε στην εξασφάλιση ερεισμάτων σε όλες τις ελληνίδες πόλεις μέσω των ικανοποιημένων, όμως οι δυσαρεστηθέντες αποδείχθηκαν ισχυρότεροι. Οι πρώτοι που δυσανασχέτησαν και θορυβήθηκαν από τις επιπτώσεις της επανόδου των εξόριστων ήταν τα δύο πιο υπολογίσιμα από τον Αλέξανδρο ελληνικά έθνη, οι Αιτωλοί κι οι Αθηναίοι. Οι μεν Αιτωλοί δεν είχαν ξεχάσει την απειλή του Αλεξάνδρου και ανησυχούσαν για το τι θα ακολουθήσει την επάνοδο των Οινιαδών, οι δε Αθηναίοι απειλούντο με χαριστική βολή στα συμφέροντά τους.

Το 366 μετά την κατάληψη της Σάμου από το στρατηγό των Αθηναίων Τιμόθεο πολλοί κάτοικοι του νησιού εξορίστηκαν και οι περιουσίες τους μοιράστηκαν σε Αθηναίους κληρούχους. Η απομάκρυνση των κληρούχων και η επιστροφή των εξόριστων Σαμίων στις εστίες και στις περιουσίες μετά από 42 χρόνια θα προξενούσε βαρύ οικονομικό πλήγμα και σοβαρές κοινωνικές αναταράξεις στην Αθήνα. Οι αυστηρές διατάξεις του Κοινού Συνεδρίου των Ελλήνων είχαν περιορίσει ασφυκτικά
Blogger Tricks

17/10/14

Μέγας Αλέξανδρος : Η ΑΟΡΝΟΣ ΠΕΤΡΑ

Η Άορνος Πέτρα από την Χουζάρα (Huzara)  - στην περιοχή Χαριπούρ (Haripur District), φύση – τοπίο. Πίνακας του 1850, του στρατηγού Τζέιμς Άμποτ ( von_James_Abbott)


Τι είναι η άορνος πέτρα; 

Στο λεξικό διαβάζουμε: Η Άορνος Πέτρα ή απλά Άορνος στα (αρχαία ελληνικά:
ορνος (άρθρο: ο ή η),[ αγγλικά: Aornos) βρίσκεται στην περιοχή του Σβάτ ή Σουάτ ή περιοχή Σχάνγκλα (αγγλικά: Swat District ή Shangla District) στο Πακιστάν, ήταν η περιοχή όπου έγινε η Πολιορκία της Αόρνου Πέτρας, που ήταν η τελευταία πολιορκία του Μεγάλου Αλεξάνδρου, «στο αποκορύφωμα της καριέρας του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ως ο μεγαλύτερος Πολιορκητής στην ιστορία», σύμφωνα με τον σύγχρονο βιογράφο του Μεγάλου Αλεξάνδρου Ρόμπιν Λάνε Φοξ (αγγλικά: Robin Lane Fox).

Ο μέγας Έλληνας Στρατηλάτης σε νόμισμα της περιοχής




Πότε έγινε η πολιορκία;

Η πολιορκία έλαβε χώρα το χειμώνα του 327π.Χ προς την άνοιξη του 326 π.Χ. Η τοποθεσία ταυτίσθηκε ικανοποιητικά με το σύγχρονο βουνό Πιρ-Σαρ (αγγλικά: Pir-Sar) στο Σουάτ, στο Πακιστάν από τον αρχαιολόγο  Άουρελ Στάιν 
(αγγλικά: Sir Aurel Stein -Ουγγροβρετανός εβραϊκης καταγωγής-1929. On Alexander's Track to the Indus: Personal Narrative of Explorations on the North-West Frontier of India. London, Macmillan & Co. Reprint: New York, Benjamin Blom, 1972.)
το 1926, και έχει επιβεβαιωθεί και από άλλους  αρχαιολόγους.
Η Άορνος Πέτρα και οι αρχαίες ινδικές δυνάμεις που την περιφρουρούσαν αποτελούσαν σαφώς

16/10/14

Διαπιστώθηκε το μεγαλύτερο εργαστήρι αγγειοπλαστικής της ελληνικής αρχαιότητας


Στον Σελινούντα διαπιστώθηκε το μεγαλύτερο εργαστήρι αγγειοπλαστικής της ελληνικής αρχαιότητας 


Πρώτη ανασκαφή


Δεύτερη ανασκαφή- Κατά την ανασκαφή στον Σελινούντα, ένα κλίβανος που αποκαλύφθηκε πρίν καιρό , εμφανίζει μία καλά διατηρημένη πλατφόρμα για ψήσιμο κεραμικών Τελικά με την ολοκλήρωση της ανασύστασής του διαπιστώθηκε ότι είναι ο μεγαλύτερος που έχει βρεθεί στον ελληνικό κόσμο .
  

Άποψη της ελληνικής πόλεως του Σελινούντα

Γερμανοί αρχαιολόγοι έχουν ανακαλύψει πριν καιρό το μεγαλύτερο βιομηχανικό Εργαστήρι Αγγειοπλαστικής του ελληνικού κόσμου, κατά τη διάρκεια ανασκαφών στη Σικελία.
Εκτείνεται για περισσότερο

15/10/14

Κόρδαξ, ο αρχαίος χορός



Ο 'Κόρδακας', είναι ένας  προκλητικός, άσεμνος χορός ,της ελληνικής κωμωδίας  από την αρχαιότητα .





'Κορδίζομαι' και 'κόρδαξ'

'Κορδακίζειν' λεγόταν η εκτέλεση ενός άσεμνου χορού, του κόρδακα, που χορευόταν στις αρχαίες κωμωδίες και 'Κορδακιστής' λεγόταν ο χορευτής αυτού του χορού.'Κορδακισμός' και 'κορδάκισμα', λεγόταν τα αστεία και οι κωμικοί τρόποι των μίμων". Στην διάλεκτο της περιοχής Πραισού όπως και σε άλλες περιοχές της Κρήτης και της άλλης Ελλάδας υπάρχει η έκφραση για κάποιο που περιαυτολογεί, αυτοεπαινείται και παριστάνει τον σπουδαίο: Αυτός κορδίζεται ή κορδακίζεται. Όπως σε πάρα πολλές λέξεις της νέας ελληνικής και εδώ, υπάρχει ανάμνηση μιας πανάρχαιας Ελληνικής παράδοσης.
Ο χορός πρέπει στην αρχική του μορφή, να παρίστανε ένα προδωρικό χθόνιο χορό, αφιερωμένο στη λατρεία της θεάς

ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ :ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΑΣΙΑ ΣΤΟ ΔΕΛΤΑ ΤΟΥ ΙΝΔΟΥ



Η αρχαία χώρα της Ινδίας, την οποία διέσχισε ο Αλέξανδρος, δεν είναι το σημερινό κράτος της Ινδίας, αλλά το ανατολικό τμήμα του Αφγανιστάν και το Πακιστάν. Οι αρχαίοι Έλληνες διέκριναν την πρόσω και την κυρίως Ινδία. Η μεν πρόσω Ινδία προσδιοριζόταν στα βόρεια από τον Παροπάμισο, στα ανατολικά από τον Ινδό, στα νότια από τη Μεγάλη Θάλασσα και δυτικά από τον ποταμό Αράβιο (Χάμπ), η δε κυρίως Ινδία προσδιοριζόταν στα δυτικά από τον Ινδό, στα βόρεια από τον Παροπάμισο και στα ανατολικά και τα νότια από τη Μεγάλη Θάλασσα, την οποία οι Έλληνες γνώριζαν μόνο από κάποιες ασαφείς διηγήσεις, ενώ αγνοούσαν πλήρως το τμήμα της Ασία στα ανατολικά της Ινδικής χερσονήσου.



Σιντού στα σανσκριτικά σημαίνει ποταμός και οι Πέρσες ονόμασαν Χιντού-στάν, δηλαδή «χώρα των ποταμών», τη σημερινή Πενταποταμία (Παντζάμπ). Τα ονόματα Ινδία και Ινδική προέρχονται από το εξελληνισμένο όνομα της χώρας, που χρησιμοποιούσαν οι Πέρσες (Χιντού) για την περιοχή γύρω από τον ποταμό Ινδό. Από τους Έλληνες το

12/10/14

Ερμής ή Ερμείας


Ερμής Πετασοφόρος Ψυχοπομπός - Μακεδονικό 325 300 π.Χ. Αμφίπολη Τύμβος Καστά 


Ο Ερμής ή με το επικό όνομα Ερμείας, είναι ένας απ' τους παλαιότερους θεούς με γνήσια ελληνική «λαϊκή» καταγωγή. Κατά τη μυθολογία γεννήθηκε σε μια σπηλιά στην Κυλλήνη (στο σημερινό όρος Ζήρια) της Κορινθίας, από τον Δία και την πανέμορφη Νύμφη Μαία, την κόρη του Άτλαντα. Στον Όμηρο μνημονεύεται με το αρχαιότερο όνομά του Ερμής ο Κυλλήνιος, αλλά και με τους επιθετικούς προσδιορισμούς «εύσκοπος αργεϊφόντης», «διάκτορος», δηλαδή ψυχοπομπός. Στον Όμηρο χρησιμοποιούνται συχνότερα τα επίθετα «χρυσόραβδος» Ερμής, «αγγελιοφόρος» Ερμής, ενώ στον Ησίοδο «ξακουστός κήρυκας των θεών» και «προστάτης των βοσκών και των αιγοπροβάτων».

Η μυθολογία αναφέρει ότι αμέσως μετά τη γέννησή του επινόησε και κατασκεύασε την πρώτη λύρα και έδειξε, από τη βρεφική του ακόμη ηλικία, την επιδεξιότητά του να μπορεί να κλέβει ακόμη και τα βόδια του Απόλλωνα. Ο Ερμής, όπως και ο Προμηθέας, επειδή ανακάλυψε τη φωτιά και τα πυρεία, και συγχρόνως τη θυσία, προφανώς μια θυσία για το δωδεκάθεο, θεωρείται κατά βάση «ένας ανταγωνιστής του δόλιου πυρφόρου Προμηθέα».



Ο Ερμής, μολονότι στην επική ποίηση φαίνεται να έχει βοηθητική θέση έναντι των άλλων ολύμπιων θεών, πολύ γρήγορα εξελίχθηκε σε τόσο πολυσχιδή θεότητα ώστε κάλυπτε σχεδόν κάθε εκδήλωση της ζωής. Είναι ο πλέον πολυάσχολος θεός, καθώς έχει πολλά καθήκοντα στον Επάνω Κόσμο: πριν απ' όλα είναι ο αγγελιοφόρος του Δία, είναι επίσης θεός των διασταυρώσεων των δρόμων και των ορίων (συνόρων) (Ερμής Τρικέφαλος ή Τετρακέφαλος), προστάτης των θυρών των σπιτιών και των πυλών των ναών (Πύλαιος και Προπύλαιος Ερμής), θεός των

Το Λύκειο του Αριστοτέλη



Στην οδό Ρηγίλλης, στο κέντρο της Αθήνας, στον χώρο νότια του Σαρόγλειου Μεγάρου και βόρεια του Ωδείου Αθηνών έχουν αποκαλυφθεί τα κατάλοιπα της παλαίστρας ενός από τα πρώτα γυμνάσια της αρχαίας Αθήνας, του γυμνασίου του Λυκείου. Σύμφωνα με τις αρχαίες μαρτυρίες το Λύκειο ήταν ένα ειδυλλιακό, κατάφυτο προάστιο στα ανατολικά της Αθήνας, έξω από την Πύλη του Διοχάρους. Στα νοτιοδυτικά οριζόταν από το Ολυμπιείο και τα άλλα παριλίσια ιερά, στα νότια από τον ποταμό Ιλισό και στα βόρεια από τον Λυκαβηττό και τον Ηριδανό. Η περιοχή φαίνεται ότι είχε πάρει το όνομά της από το Ιερό του Λυκείου Απόλλωνος, που προϋπήρχε του γυμνασίου αλλά δεν έχει ακόμη εντοπιστεί. Ο Λύκειος Απόλλων λατρευόταν στην περιοχή από τους πανάρχαιους χρόνους, ίσως ως ποιμενικός θεός, προστάτης των κοπαδιών από τους λύκους.

Η αρχαία ανατολική Αθήνα σε σχέση με την σημερινή πόλη
Η παλαίστρα του Λυκείου, χώρος

11/10/14

Η Ελληνική Εποχή του Χαλκού τελείωσε 70-100 χρόνια νωρίτερα .


Πρόκειται για μια θεμελιακή επαναξιολόγηση, που δεν είναι σημαντική μόνο για την Ελλάδα, αλλά και για την ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου Με επιστημονικά στοιχεία τώρα πια η Εποχή του Σιδήρου άρχισε νωρίτερα στον ελληνικό κόσμο από ότι πίστευαν Και η χρονολόγηση της μινωικής Θύρας κατά 100 χρόνια νωρίτερα τώρα, γίνεται ισχυρότερη . Δηλαδή οι Έλληνες έχουν υψηλότερο πολιτισμό κατά 100 χρόνια νωρίτερα.




Οι συνηθισμένες επιστημονικές εκτιμήσεις για την λήξη της Εποχής του Χαλκού στην προϊστορική Ελλάδα και την κατάρρευση του Αιγαιακού πολιτισμού μπορεί να είναι λανθασμένες κατά περίπου έναν αιώνα, υποστηρίζουν Βρετανοί και Γερμανοί ερευνητές. Σύμφωνα με δικές τους εκτιμήσεις, που βασίζονται σε μια νέα σύγχρονη ραδιοχρονολόγηση αρχαιολογικών ευρημάτων στη Βόρεια Ελλάδα, η εποχή του Χαλκού δεν τελείωσε γύρω στο 1025 π.Χ. αλλά 70 έως 100 χρόνια νωρίτερα, δηλαδή περίπου στο 1100 έως 1125 π.Χ..

9/10/14

9 Οκτωβρίου 1479. Η πρώτη Ελληνική επανάσταση κατά των Οθωμανών


Η σημαία τής ηρωϊκής Μάνης [Κροκόνδειλος Κλαδάς]. Η επιγραφή αναφέρει «ΝΙΚΗ Ή ΘΑΝΑΤΟΣ» και όχι «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Ή ΘΑΝΑΤΟΣ», διότι η Μάνη δεν κατακτήθηκε ποτέ από τους Οθωμανούς. Κατά την διάρκεια της Οθωμανικής κυριαρχίας, η Μάνη ήταν ο τόπος στον οποίο ζούσαν ελεύθεροι άνθρωποι κατά την περίοδο της δουλείας. Η επιγραφή στο κάτω μέρος αναφέρει «Ή ΤΑΝ Ή ΕΠΙ ΤΑΣ» 

Γράφει ο  Συγγραφέας 
Παντελής Καρύκας

Ύστερα από 16 χρόνια πολέμου, η Βενετία, το 1479,ζήτησε ειρήνη από τον Μωάμεθ Β’ τον Πορθητή. Ο οπλαρχηγός Κροκόνδειλος Κλαδάς, Στρατιώτης στην υπηρεσία της Βενετίας, κατά διάρκεια του πολέμου, δεν αποδέχτηκε την ειρήνη και στις 9 Οκτωβρίου του 1479, επικεφαλής στρατιωτικού σώματος 1.600 ανδρών και βάδισε προς τη Μάνη, υψώνοντας το λάβαρο του, σημαία γαλάζια με ολόλευκο σταυρό στη μέση, πλάι στην κόκκινη πολεμική σημαία των Παλαιολόγων με τον δικέφαλο αετό (έμβλημα που επίσης καπηλεύτηκαν οι βόρειοι γείτονες).Χιλιάδες Έλληνες έσπευσαν με ενθουσιασμό να καταταγούν στον επαναστατικό στρατό του Κλαδά, ο οποίος μέσα σε έναν μήνα έφτασε να διαθέτει μεγάλο αριθμό ανδρών, σύμφωνα με, ορισμένες, πηγές.
Για να ενισχύσει τη θέληση του λαού, αλλά και για να εξαναγκάσει τους Ενετούς να ξαναρχίσουν τον πόλεμο με τους Τούρκους, κήρυττε δημόσια ότι ενεργεί με τη σύμφωνη γνώμη της Βενετίας.



Η σημαία τού Πελοποννησίου Κλέφτη (όσοι επί Οθωμανικής κυριαρχίας ζούσαν στα βουνά αρνούμενοι να υποταχθούν) Κροκόνδειλου Κλαδά (1425-1490). Ήταν μία από τις κυριότερες σημαίες τών σκλαβωμένων Ελλήνων. Υψώθηκε το 1464 στην γενέτειρά του. Μεταξύ 1479 και 1481 εκυμάτιζε στην Μάνη , ενώ μεταξύ 1481 και 1482 εκυμάτιζε στην Χειμάρα τής Βορείου Ηπείρου.



Δεν δίστασε μάλιστα να υψώσει δίπλα στις ελληνικές σημαίες και αυτή του Αγίου Μάρκου.
Έχοντας συγκεντρώσει αρκετούς άνδρες ο Κλαδάς κινήθηκε αρχικά προς απελευθέρωση των οχυρών της Μάνης, τα οποία οι Ενετοί είχαν παραχωρήσει στους Τούρκους. Με μεγάλο ενθουσιασμό οι Έλληνες ρίχθηκαν στους Τούρκους και τους κατανίκησαν.

Όλα τα ελεγχόμενα από τους Τούρκους οχυρά στην ευρύτερη περιοχή της Μάνης, κυριεύτηκαν.
Οι νίκες αυτές προκάλεσαν ρίγη ενθουσιασμού στους Έλληνες, αλλά και τρόμο στον σουλτάνο.

Ο μεγάλος φόβος του Μωάμεθ ήταν ότι

8/10/14

ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ

   ΕΡΓΟ ΑΠΑΛΛΑΓΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΝΔΟΕΥΡΩΠΑΪΚΗ -ΣΑΝΣΚΡΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΦΟΙΝΙΚΙΚΗ ΑΝΩΜΑΛΙΑ    

Η αλήθεια για τα... Κουρεμένα αρχαία γλυπτά


«Κούρευαν» τα αγάλματα, απομακρύνοντας τους βοστρύχους, κατά την αρχαιότητα και αναδείκνυαν πρωτότυπα κουρέματα που σχετίζονταν με την αφιέρωση των προσώπων σε συγκεκριμένες θεότητες!


Ποτέ και πουθενά αλλού στον ελλαδικό χώρο δεν βρέθηκαν αγάλματα με σκόλλυ στην κορυφή, παρά μόνο αυτά στο Δίον.


Δύο άγνωστες στο επιστημονικό κοινό και μοναδικές για τον ελληνικό χώρο προτομές αγοριών με ιδιόμορφο... κούρεμα (καθώς ξανασμιλεύτηκαν), που χρονολογούνται κατά τον 1ο και 3ο μ.Χ. αιώνα και έφερε στο φως η ανασκαφή του καθηγητή Δημήτρη Παντερμαλή στο Δίον το 1994, μελέτησε ο συνεργάτης του, Περικλής Χριστοδούλου.

ΛΥΘΗΚΕ ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ

Τα αποτελέσματα της έρευνάς του παρουσίασε κατά την διάρκεια  εργασιών του Διεθνούς Αρχαιολογικού Συνεδρίου για τη Γλυπτική στη Ρωμαϊκή Ελλάδα, που έγινε (2014) στο Ρέθυμνο.
«Τα δύο γλυπτά δεν έγιναν την ίδια εποχή: το ένα πρέπει να χρονολογηθεί στα τελευταία χρόνια του 1ου ή στα πρώτα του 2ου μ.Χ. αιώνα (εποχή Τραϊανού), ενώ το άλλο κατασκευάστηκε τουλάχιστον μια εκατονταετία αργότερα, στις πρώτες δεκαετίες του 3ου μ.Χ. (εποχή Καρακάλλα). Ωστόσο, γύρω στα μέσα του 3ου μ.Χ. ή και αργότερα, μεταποιήθηκε η κόμμωση των πορτρέτων και απέκτησαν θύσανο βοστρύχων στην κορυφή», είπε ο κ. Χριστοδούλου.

Εκεί ακριβώς έγκειται και η μοναδικότητα

Παυσανίου Ελλάδος περιήγησις -10 βιβλία


ΠΑΤΩΝΤΑΣ ΕΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΣΑΣ ΜΕΤΑΦΕΡΕΙ ΣΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ 

6/10/14

ΒΥΖΑΝΤΙΝΕΣ «ΔΙΕΘΝΕΙΣ» ΛΕΞΕΙΣ





Ως γνωστόν, η πλουσιότατη ελληνική μας γλώσσα χρησίμευσε και χρησιμεύει ακόμη ως αστείρευτο θησαυροφυλάκιο λέξεων για όλες τις δυτικές – και όχι μόνο- γλώσσες. Μεγάλος αριθμός επιστημονικών, φιλολογικών, τεχνολογικών και πολιτειακών όρων αποδίδεται σε πολλές γλώσσες με ελληνικές λέξεις. Ακόμη και λέξεις χρησιμοποιούμενες συχνά στην καθομιλουμένη των Δυτικών μας φίλων απηχούν την ελληνόγλωσση καταγωγή (καταστροφή – catastrophe, τηλέφωνο – telephone) ή ακόμη και ονόματα ζώων (ελέφαντας – elephant).


Κατά το Μεσαίωνα υπήρχαν πολλές πολιτιστικές αλληλεπιδράσεις μεταξύ Βυζαντίου και Δύσης. Ιδιαίτερα κατά τον πρώιμο Μεσαίωνα (μέχρι και τον 12ο αιώνα) η πολιτιστική ακτινοβολία του βυζαντινού ελληνισμού στη Δυτική Ευρώπη ήταν ισχυρότατη. Μέσα στα πλαίσια αυτής της επιρροής, οι χριστιανικοί λαοί της Δύσης (αλλά και οι Σλάβοι) δανείστηκαν αυτούσιες ελληνικές λέξεις ή μετέφρασαν απ’ τα ελληνικά στα λατινικά άλλες λέξεις για να δηλώσουν ότι και οι Βυζαντινοί. Παρακάτω θ’ αναφερθούν λίγα μόνο παραδείγματα τέτοιων δανείων.


Τα πρώτα έχουν σχέση με πολιτικούς και κοινωνικούς θεσμούς ευρέως διαδεδομένους και απόλυτα αναγκαίους τόσο τότε όσο και στη σύγχρονη εποχή.

Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία είχε οικουμενική

2/10/14

Η μετάδοση των αρχαίων κειμένων και η ιστορία της

ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΟ ΒΙΒΛΙΩΝ ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΟΣΜΟ ΤΟ 450 Π.Χ.




Αρχές του εμπορίου του βιβλίου στην Ελλάδα Γύρω στο 450 π.Χ.

Δεν είναι μόνο ότι μέχρι τα μέσα του πέμπτου αιώνα ή λίγο αργότερα ότι το εμπόριο στο βιβλίο μπορεί να θεωρηθεί ότι υπήρχε στην Ελλάδα,  θα βρει κανείς αναφορές σε ένα τμήμα της αθηναϊκής αγοράς, όπου τα βιβλία μπορούν να αγοραστούν και ο Σωκράτης που εκπροσωπείται από τον Πλάτωνα, και όπως λέει στην απολογία του ότι ο καθένας μπορεί να αγοράσει έργα Αναξαγόρα για μια δραχμή Όλες οι λεπτομέρειες του εμπορίου, ωστόσο, παραμένει άγνωστο» (Reynolds & Wilson, Γραμματείς και μελετητές, 3ο. ed. [1991] 2).


Πιθανά Βιβλιοθήκες στην  Ελλάδα περί το 410 π.Χ.

"Η αύξηση του εμπορίου του βιβλίου έδωσε τη δυνατότητα σε ιδιώτες να δημιουργήσουν βιβλιοθήκες. Ακόμα και αν η παράδοση που έκτου αιώνα αναφέρει ότι οι τύραννοι, όπως Πεισίστρατος και ο Πολυκράτης της Σάμου κατείχαν μεγάλες συλλογές βιβλίων ( Αθηναίος- I.3A), είναι σαφές ότι μέχρι το τέλος του πέμπτου αιώνα ιδιωτικές βιβλιοθήκες υπήρχαν. 

Ο Αριστοφάνης κοροϊδεύει τον Ευριπίδη για την κατάρτιση του σε μεγάλο βαθμό από φιλολογικές πηγές, για να μπορέσει να  συνθέσει τις τραγωδίες του (Βάτραχοι 943), και το δικό του έργο, είναι γεμάτο παρωδία και υπαινιγμούς και θα πρέπει να εξαρτάται σε κάποιο βαθμό σε μια προσωπική συλλογή βιβλίων.

1/10/14

Τύμβος, ένα πανάρχαιο έθιμο των Ελλήνων

Καί κατά τον 7ο και 6ο αι. π. Χ. οι Έλληνες στην Μαύρη θάλασσα έφτιαχναν μορφές κτισμάτων σαν και αυτόν στην Αμφίπολη  άλλα και των άλλων μακεδονικών τάφων .Εξάλλου από την μυκηναϊκή εποχή γινόταν  ο τρόπος ταφής με θολωτούς τάφους με ίδια στοιχεία  όπως αυτά που συναντάμε και  αργότερα στην Μακεδονία .

ΔΕΙΤΕ  ΕΡΓΑΣΙΑ ΤΟΥ ΑΡΧΑΙΟΓΝΩΜΩΝΑ 

ΟΙ ΘΟΛΩΤΟΙ ΤΑΦΟΙ ΤΑ ΜΕΓΑΛΟΥΡΓΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ



ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΜΑΥΡΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΖΑΝ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΥΠΟΓΕΙΑ ΚΤΗΡΙΑ 

Ελληνική κατασκευή τύμβου με υπόγειες αίθουσες για διάφορες χρήσεις

 .Η τούμπα στην Ελληνίδα πόλη Ολβία στην Μαύρη Θάλασσα .Κάτω από αυτήν υπάρχουν αίθουσες για διάφορες χρήσεις .Στην περιοχή αυτή ίσως λόγο κρύου κλίματος αλλά και των εχθρικών επιδρομών στην μακρινή αυτή περιοχή σπουδαία κτήρια ήταν κάτω από το έδαφος.