!--Related Posts with thumbnails Scripts and Styles Start-->
ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΥΡΩΠΗ ΕΛΛΑΣ ΑΤΤΙΚΗ ΘΕΣΣΑΛΙΑ ΘΡΑΚΗ ΚΟΣΜΟΣ ΚΡΗΤΗ ΚΥΠΡΟΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ Μ. ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΥΡΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ ΣΤΕΡΕΑ ΕΛΛΑΣ ΧΕΡΣ ΑΙΜΟΥ ΙΣΤ. ΠΡΟΣΩΠΑ ΔΙΑΦΟΡΑ ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ ΡΩΜΑΪΚΑ

25/11/14

ΙΣΤΟΡΙΑΙ ΗΡΟΔΟΤΟΥ 4 : ΒΙΒΛΙΟΝ Ζ΄: ΠΟΛΥΜΝΙΑ - ΒΙΒΛΙΟΝ Η΄ : ΟΥΡΑΝΙΑ΄ - ΒΙΒΛΙΟΝ Θ΄ : ΚΑΛΛΙΟΠΗ



ΤΟΜΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟΣ  Β΄ ΜΕΡΟΣ 
Blogger Tricks

ΙΣΤΟΡΙΑΙ ΗΡΟΔΟΤΟΥ 3 ; ΒΙΒΛΙΟΝ Ε΄ : ΤΕΡΨΙΧΟΡΗ. - ΒΙΒΛΙΟΝ ΣΤ : ΕΡΑΤΩ





ΤΟΜΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟΣ  Α΄ ΜΕΡΟΣ 

ΙΣΤΟΡΙΑΙ ΗΡΟΔΟΤΟΥ 2 : ΒΙΒΛΙΟΝ Γ΄: Θ Α Λ Ε Ι Α - ΒΙΒΛΙΟΝ Δ΄ : Μ Ε Λ Π Ο Μ Ε Ν Η.





ΤΟΜΟΣ ΠΡΩΤΟΣ   Β  ΜΕΡΟΣ



ΙΣΤΟΡΙΑΙ ΗΡΟΔΟΤΟΥ 1: ΒΙΒΛΙΟΝ Α΄: Κ Λ Ε Ι Ω - ΒΙΒΛΙΟΝ Β΄: Ε Υ Τ Ε Ρ Π Η


ΤΟΜΟΣ ΠΡΩΤΟΣ   Α΄ΜΕΡΟΣ 

24/11/14

Το ορφικό έλασμα της Πέλιννας :Τώρα πέθανες και τώρα γεννήθηκες




Σταύρος Γκιργκένης
Διδάκτωρ κλασικής φιλολογίας Α.Π.Θ.

Τα δύο ορφικά ελάσματα που βρέθηκαν στην Πέλιννα (ή Πελινναίον, σημερινό Παλαιογαρδίκι) ήταν τοποθετημένα επάνω στο στήθος νεκρής γυναίκας (τέλος 4ου αιώνα π.Χ.). Ένα μικρό άγαλμα μαινάδας βρέθηκε στον ίδιο τάφο. Από το ένα έλασμα λείπουν οι στίχοι 4 και 7. Ίσως το μικρότερο από τα ελάσματα να χαράχτηκε πρώτο, αλλά, επειδή το κείμενο δεν χώρεσε ολόκληρο, ξαναγράφτηκε στο μεγαλύτερο έλασμα. Τα ελάσματα έχουν τη μορφή κισσού, όπως αυτός παριστάνεται σε αγγειογραφίες. Μοιάζουν όμως και σαν καρδιές. Ο κισσός ήταν σύμβολο του Διονύσου, ο οποίος αποκαλείται αλλού κισσοφόρος, κισσόβρυος, κισσοχαίτης, ενώ η καρδιά ήταν το μόνο κομμάτι του Διόνυσου που δεν κατασπάραξαν οι Τιτάνες: από αυτήν αναγεννήθηκε ο θεός στον ορφικό μύθο. Ο Παυσανίας (2.37.2-2) κάνει λόγο για μια καρδιά από ορείχαλκο σε σχέση με τα μυστήρια της Λέρνας.

Κάποιος που δεν κατονομάζεται απευθύνεται στο νεκρό σε δεύτερο πρόσωπο. Μπορεί να είναι κάποια θεότητα του Κάτω Κόσμου, ο Ορφέας, η ίδια η πινακίδα ή κάποιος συμμετέχων στην κηδεία, πιθανότατα ο ορφικός ιερέας. Η φράση «τούτη δω τη μέρα» παραπέμπει στην ημέρα της ταφής, επομένως η τελευταία εκδοχή ενισχύεται.

Η αρχαία Μυτιλήνη αποκαλύφθηκε



Επί χρόνια, σχεδόν 40, όσοι περνούσαν από το οικόπεδο με τις βρωμούσες στην πλάτη του Ασύλου Ανιάτων, που μετεξελίχθηκε σε Γυμνάσιο Επάνω Σκάλας και σήμερα στεγάζει το 6ο Γυμνάσιο της περιοχής, γελούσαν σαν τους έλεγες πως… αυτό είναι το ιερό της Κυβέλης!

Κι όμως έτσι ήταν… Ο παρατημένος αρχαιολογικός χώρος της οδού Αρχιπελάγους από τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1970 είχε

22/11/14

Η ναυμαχία του Αρτεμισίου 480 π.Χ.


 Οι τρεις ναυμαχίες του  Αρτεμισίου
 Τα γεγονότα από τους Διόδωρο, Ηρόδοτο, Πλούταρχο.


Στα μέσα της δεκαετίας του 480 π.Χ, οι Αθηναίοι ξεκίνησαν τις προετοιμασίες για πιθανό πόλεμο κατά των Περσών. Το 482 π.Χ, ο Θεμιστοκλής έπεισε τους Αθηναίους να δημιουργήσουν ένα στόλο από τριήρεις, λέγοντας τους ότι πρόκειται να επιτεθεί στην Αίγινα. Ωστόσο, οι Αθηναίοι δεν κατείχαν τον απαραίτητο αριθμό στρατιωτών για να μπορέσουν να αντιμετωπίσουν τους Πέρσες - συνεπώς, χρειάζονταν μια συμμαχία από ελληνικές πόλεις-κράτη. 

Το 481 π.Χ, ο Ξέρξης έστειλε πρεσβευτές σε όλες τις ελληνικές πόλεις-κράτη, με εξαίρεση την Αθήνα και τη Σπάρτη, ζητώντας γη και ύδωρ.  Η Σπάρτη και Αθήνα έλαβαν την υποστήριξη μερικών ελληνικών πόλεων, και το ίδιο έτος, στην Κόρινθο, συγκλήθηκε συνέδριο, όπου και δημιουργήθηκε η ελληνική συμμαχία. Το κάθε μέλος της συμμαχίας είχε την δυνατότητα να στέλνει αγγελιοφόρους στις υπόλοιπες πόλεις-μέλη, ζητώντας στρατό για αμυντικούς σκοπούς. Σύμφωνα με τους σύγχρονους ιστορικούς, αυτό αποτελεί αξιοσημείωτο, καθώς οι εμφύλιες συρράξεις μεταξύ των Ελλήνων, εκείνη την περίοδο, συνεχίζονταν.

Το 480 π.Χ, συγκλήθηκε νέο συνέδριο. Μια αντιπροσωπεία από τη

20/11/14

Αλέξανδρος, Μέγας οικονομολόγος


Ο Μέγας  Αλέξανδρος μπορεί να είναι παγκοσμίως γνωστός για  τις  πολεμικές εκστρατείες  που  έκανε  με απαράμιλλη στρατηγική  μαεστρία,  αλλά λίγοι  γνωρίζουν ότι  χειριζόταν άψογα  και τα οικονομικά του πολέμου, έχοντας -μεταξύ άλλων- διεκπεραιώσει με μεγάλη  επιτυχία μια φορολογική και δημοσιονομική μεταρρύθμιση μεγάλης  κλίμακας.
Αν και δεινός οικονομολόγος, δεν έκανε  πάντα...οικονομία, αφού  οι ιστορικές μαρτυρίες τον περιγράφουν ως εξαιρετικά γαλαντόμο και γενναιόδωρο άνθρωπο, (ίσως αυτό είναι μια πραγματική οικονομία ...) όταν επρόκειτο να επιβραβεύσει μια έξυπνη ιδέα  -ακόμη και ένα

Ο ΕΒΡΟΣ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ - ΜΥΘΟΣ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑ


Το ποτάμι ονομαζόταν Ρόμβος, ώσπου ο 'Εβρος ο γιος του βασιλιά Κασσάνδρου και της Κροτωνίκης, πνίγηκε για ν' αποφύγει τις συκοφαντίες της μητριάς τον Δαμασίππης (της οικογένειας των Λαπιθών) για βιασμό. Την ερμηνεία αυτή μας δίνει ο Πλούταρχος στο έργο τον "Περί ποταμών και όρων" κεφ. 3. Ο Βιργίλιος τον ονομάζει Οιάγριον 'Εβρο. Κατά τον Ησύχιο η θρακική σημασία τον ονόματος 'Εβρος σημαίνει: τράγος βατήρ (βάθρο). Η Άννα Κομνηνή τον αναφέρει ως Εύρο, το ρήμα εύω σημαίνει φλογίζω ενώ αύω = ανάβω. Εύρος σημαίνει και ανατολικός άνεμος, σφοδρός και συχνά Θερμός. Ο Αλκαίος τον αναφέρει ως "κάλλιστού ποταμών". Επίσης αναφέρεται από τους: Ηρόδοτο, Θουκυδίδη, Οράτιο, Αριστοτέλη, Στράβωνα, Ευρυπίδη, Πλίνιο, Μελέτιο κ.ά.

Στον 'Εβρο κοντά στην Ουσκουδάμα (Αδριανούπολη), λούστηκε ο Ορέστης, ο γιος του Αγαμέμνωνα πού σκότωσε τη μάνα του την Κλυταιμνήστρα, κυνηγημένος από τις Ερινύες και θεραπεύτηκε. Τότε αποφάσισε να χτίσει μια πόλη, πού την ονόμασε Ορεστιάδα, για να θυμάται το μέρος πού βρήκε την υγειά του και γλίτωσε αστό τις Τύψεις.
Η Θράκη ήταν κόρη τον Ωκεανού και της Παρθενόπης και κατελάμβανε μια τεράστια περιοχή για όλούς τους 'Ελληνες τον νότού ήταν ο τόπος απ' όπού ξεκινούσε ο Βορέας με τους Βορεάδες. Κάλαη και Ζήτη και τις κόρες του Χιόνη (μητέρα τον Εύμολπου) και Κλεοπάτρα (σύζυγο του βασιλιά Φινέα). Από τη Θράκη ξεκίνησαν ο Άρης και ο Διόνυσος.

ΟΡΦΕΑΣ: Μουσείο Βερολίνου - Αγγείο 5ου αι. π.Χ

'Ήταν όμως και ο τόπος τον Ορφέα, του Μουσαίου, του Λίνου του Θάμυρη και του Ευμόλπου, πού δίδαξαν στους ανθρώπους τα Θεία μυστήρια και τη μουσική. 'Ετσι οι άνθρωποι από τη μια έπλαΘαν ιστορίες για κακούς βασιλιάδες όπως ο Λυκούργος και ο Διομήδης με τα άλογά του, πού ξέσκιζαν κι έτρωγαν ανθρώπους, ο Τηρέας πού ήταν κακούργος και τέλος o Πολυμήστορας πού πρόδωσε τον Πρίαμο της Τροίας, όταν αυτός του εμπιστεύτηκε το γιο του Πολύδωρο (η μητέρα του Καστιάνειρα ήταν από την Αισύμη, παλλακίδα του Πριάμου) και το θησαυρό της χώρας του.
Από την άλλη όμως έπλαθαν ιστορίες για την

16/11/14

Νήσος Χίος : Γνωριμία με τον αρχαιολογικό χώρο του Εμποριού


Τόπος προικισμένος από τη φύση, το Εμποριό αποτελεί σήμερα τον σημαντικότερο επισκέψιμο αρχαιολογικό χώρο της Χίου. Η στρατηγική του θέση, το απάνεμο λιμάνι του, που προσέφερε ασφαλές αγκυροβόλιο, η ύπαρξη πηγής νερού και η εύφορη κοιλάδα του αποτέλεσαν τους βασικούς παράγοντες για την πρώιμη κατοίκησή του ήδη από τους Νεολιθικούς χρόνους.

της Δέσποινας Τσαρδάκα

Οι ανασκαφές που διενεργήθηκαν από την Αγγλική Αρχαιολογική Σχολή (1952-1955) στη μικρή βραχώδη χερσόνησο στα νότια του λιμανιού, γνωστή ως «Καστρί», έφεραν στο φως τα λείψανα της προϊστορικής εγκατάστασης, που χρονολογείται από την τις αρχές της Νεότερης Νεολιθικής περιόδου (τέλη 6ης χιλιετίας) μέχρι τη Μυκηναϊκή Περίοδο (12ος αι. π.Χ.), ενώ στη δυτική και νότια πλαγιά του Προφήτη Ηλία αποκαλύφθηκε η τειχισμένη Ακρόπολη και ο οικισμός των πρώιμων ιστορικών χρόνων.

Η Ελιά . Απαρχή και συνέχεια στον ελληνικό κόσμο .




Στη Προϊστορική εποχή

 Πινακίδα απόδοσης ελαιώνων στη Λύκτο.
Η φυσιογνωμία ενός λαού θεμελιώνεται καθοριστικά εκτός των άλλων και μέσα από τη σχέση του με τον περιβάλλοντα χώρο. Κι αν θα έπρεπε να δώσουμε το στίγμα της ελληνικής φύσης κατονομάζοντας κάποια καρποφόρα δέντρα που επέδρασαν στις κοινωνικοοικονομικές πραγματικότητες την πρώτη θέση αναμφίβολα διεκδικεί η ελιά.

Δέντρο του μεσογειακού χώρου η ελιά, επηρέασε καταλυτικά την εξέλιξη του πολιτισμού σ’ ένα χώρο όπου αναπτύχθηκαν μερικοί από τους πιο πρώιμους πολιτισμούς.

Η σύνδεση της με τη διατροφή και τη λατρεία αποτελεί σημαντικό φαινόμενο που εισχωρεί στη μυθολογία των μεσογειακών λαών και διαμορφώνει λατρευτικές πρακτικές, δοξασίες, έθιμα και συνήθειες αρκετές από τις οποίες διατηρούνται ακόμα και σήμερα.

Η καλλιέργεια της ελιάς πιστεύεται, ότι αποτελεί ένα ξεχωριστό στοιχείο πολιτισμού που οδηγεί στις πιο σύνθετες κοινωνικές δομές. Αποτελεί πολιτισμικό ορόσημο στην εξέλιξη του μεσογειακού πολιτισμού.
Τα πρώτα στάδια εκμετάλλευσης της ελιάς από τους κατοίκους του προϊστορικού Αιγαίου παραμένουν ακόμη σκοτεινά. Πιστεύεται, ωστόσο, ότι από τη Νεολιθική τουλάχιστον εποχή, μαζί με τους βρώσιμους καρπούς διαφόρων δέντρων, θα γινόταν ευκαιριακά και συλλογή των καρπών της αγριελιάς (Olea europaea oleaster) για τη συμπλήρωση και τον εμπλουτισμό του διαιτολογίου.

Οι απαρχές της ελαιοκαλλιέργειας- Αρχαιολογικά ευρήματα



 Απολιθωμένα φύλλα ελιάς 50-60 χιλιάδων χρόνων που ανακαλύφθηκαν στη Θήρα (Σαντορίνη). Οι απαρχές της ελαιοκαλλιέργειας τοποθετούνται συνήθως στο χρονικό ορίζοντα της λεγόμενης Πρώιμης Χαλκοκρατίας δηλαδή την 3η χιλιετίας π.Χ.

Από τον

Η ελαία και το ελαιόλαδο στον Ιπποκράτη



Στον Ιπποκράτειο Κώδικα συναντώνται περισσότερες από εξήντα φαρμακευτικές χρήσεις του ελαιόλαδου, με κυριότατη τη χρήση κατά των δερματικών παθήσεων, αλλά και ως αντισυλληπτικό μέσο. Μάλιστα γίνεται σαφής διαχωρισμός του ελαιόλαδου, το οποίο, σε συνδυασμό με το σίτο και τον οίνο, αποτελεί τη βάση της ιπποκρατικής διαιτητικής από άλλα έλαια, όπως του σκίνου, της πικραμυγδαλιάς και της βελανιδιάς.

Στο βιβλίο του «Διαιτητική και Θεραπευτική», ο Ιπποκράτης γράφει για το λάδι: «Οι ασκήσεις στη σκόνη και οι ασκήσεις με λάδι διαφέρουν στο εξής: Η σκόνη είναι κρύα, το λάδι είναι ζεστό. Το χειμώνα το λάδι ευνοεί περισσότερο την ανάπτυξη, γιατί εμποδίζει την ψυχρότητα να απομακρυνθεί από το σώμα. Το καλοκαίρι το λάδι με την παραγωγή λιώνει τη σάρκα καθώς αυτή ζεσταίνεται λόγω εποχής… Η εντριβή με λάδι και νερό μαλακώνει το σώμα και δεν το αφήνει να ζεσταθεί υπερβολικά».

Με ζεστό ελαιόλαδο αλείφονταν οι γυναίκες

12/11/14

Αμφίπολη :Ασύλητο ημιτελές Μαυσωλείο - θεωρήσεις -σκέψεις- απόψεις .

«Αστυνομική» έρευνα για τον Τύμβο Καστά . Ασύλητο ημιτελές Μαυσωλείο  και για τον Μέγα Αλέξανδρο . Όλη η ιστορία του Μεγαλείου του .



Ο
Μέγας Αλέξανδρος κατέλαβε την Αλικαρνασσό μετά από πολιορκία το 334 π.Χ. Η Αλικαρνασσός αποτέλεσε το θέατρο μιας από τις πιο σημαντικές μάχες κατά την εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Το Μαυσωλείο της Αλικαρνασσού ένα από τα 7  θαύματα του Αρχαίου κόσμου  είχε ολοκληρωθεί σχεδόν 20 χρόνια προτού ο Αλέξανδρος  την κατακτήσει
Το Μαυσωλείο είναι ένα ταφικό μνημείο με μορφή κτιρίου, εντός του οποίου βρίσκονται τάφοι επιφανών ανθρώπων… κάτι σαν νεκροταφείο επισήμων.
 Ο Αλέξανδρος εντυπωσιάστηκε. Ανέθεσε στον  πιστό του αρχιτέκτονα τον Δεινοκράτη την κατασκευή ενός παρόμοιο στο βασίλειο της Μακεδονίας .

Ο Δεινοκράτης επέλεξε την Αμφίπολη που από το 357 π.Χ. που καταλήφθηκε από τον Φίλιππο, τον πατέρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου ,έγινε μέρος του Βασιλείου των Μακεδόνων και παρέμεινε  «σταθερά » μέχρι την πτώση του Μακεδονικού Βασιλείου από τους Ρωμαίους
Η θέση της Αμφιπόλεως ήταν

11/11/14

Αθηναίοι και Ίωνες


 Ιωνικότητα και ελληνικότητα κατά τον 5ο αιώνα π.Χ.


Αγορά Αθηνών -αναπαράσταση- Ο Ναός του Πατρώου Απόλλωνος. Πατρώος αποκαλείται ο θεός, ως πατέρας του Ίωνα, γενάρχη των Ιώνων και των Αθηναίων.Ο μικρός ναός του Απόλλωνος Πατρώου οικοδομήθηκε στο γ΄ τέταρτο του 4ου αι. π.Χ., στη δυτική πλευρά της Αγοράς, δίπλα στη Στοά του Διός Ελευθερίου. Στέγαζε το λατρευτικό άγαλμα του Απόλλωνος Αλεξικάκου, έργο του Καλάμιδος, καθώς και άλλα φημισμένα γλυπτά. Η περιγραφή του κτηρίου από τον Παυσανία είναι σημαντική, καθώς υποδεικνύει τα έργα τέχνης που είχαν στηθεί εμπρός και μέσα στο ναό. Το άγαλμα της λατρείας ήταν του Ευφράνορος και ταυτίζεται με το μεγάλο μαρμάρινο ντυμένο ακέφαλο άγαλμα που φυλάσσεται στο Μουσείο της Αγοράς. Σήμερα σώζεται σε ύψος 2,54 μ. Ο θεός ήταν ενδεδυμένος και κρατούσε λύρα.Μπροστά από το σηκό, ενδεχομένως στον πρόναο, όπως υποστηρίζει ο ανασκαφέας, είχαν στηθεί ένα άγαλμα του Απόλλωνα από το Λεωχάρη (α΄ μισό 4ου αι. π.Χ.) και το άγαλμα του Απόλλωνος Αλεξικάκου από τον Κάλαμη, μετά το λοιμό του 429-426 π.Χ., τον οποίο σταμάτησε ο θεός. 
 Γνωρίζουμε από τις πηγές ότι ελληνικοί πληθυσμοί, όπως οι Ίωνες, οι οποίοι είχαν αναμιχθεί πολιτιστικά και φυλετικά με στοιχεία της Ανατολής, αντιμετωπίζονταν ορισμένες φορές με καχυποψία. Οι Ίωνες περιγράφονται ενίοτε ως εκβαρβαρισμένοι και εκθηλυμένοι από την επαφή τους με τους βαρβάρους της Ασίας και η προκατάληψη αυτή σε βάρος των Ιώνων φαίνεται ότι ξεκινά ήδη από την αρχαϊκή εποχή με τον Ξενοφάνη, ο οποίος σχολιάζει τη μεταβολή στη μαλθακότητα των Ιώνων από την επαφή με τους Λυδούς και την πολυτέλεια της ζωής και της ενδυμασίας τους.[ Ξενοφάνης απ. Β3 West. H τυραννία, για την οποία θρηνεί ο Ξενοφάνης σ’αυτό το απόσπασμα, μπορεί να αποτελούσε μια αντίδραση ενάντια στις λυδίζουσες τάσεις των αριστοκρατών της πόλης. ]

 Ο Καλλίνος και ο Αρχίλοχος προέβλεψαν ή θρήνησαν την καταστροφή της Μαγνησίας, εξαιτίας της επιδίωξης του πλούτου και της ανατολίτικης χλιδής (Αθήν. 525C), ενώ ο Θέογνης στο στ. 1103 μιλά για την καταστροφή της Μαγνησίας, της Σμύρνης και της Κολοφώνος εξαιτίας της ύβρης. Πβ. και το σαρκασμό της αχαλίνωτης σεξουαλικής συμπεριφοράς της «λυδίζουσας» (ηδα δ λυδζουσα) από τον Ιππώνακτα (απ. 92), ο οποίος αν και Εφέσιος εξορίστηκε στην Κολοφώνα.

Η αρνητική αυτή στάση απέναντι στους Ίωνες εξηγεί για ποιο λόγο στο πεδίο της μουσικής η ιωνικότητα συντάσσεται με τον κόσμο των βαρβάρων και αντιτίθεται με τη δωρικότητα, η οποία εκφράζει καλύτερα την ελληνικότητα. Ομοίως στο πεδίο της ενδυμασίας ο δωρικός πέπλος είναι κατά κάποιο τρόπο πιο «ελληνικός» από τον ιωνικό χιτώνα.

Αριστερά :Δωρικός Χιτών- δεξιά: Ιωνικός Χιτών

Φαίνεται, ωστόσο, ότι η προκατάληψη εναντίον των Ιώνων κατά τον 5ο αιώνα εκπορευόταν κυρίως από δύο πηγές: 1) από τους Δωριείς αντιπάλους των Αθηναίων. 2) Από τους ίδιους τους Αθηναίους ή από κείμενα, τα οποία άντλησαν από αθηναϊκές πηγές, όπως λ.χ. ο Ηρόδοτος.

   1) Έχει υποστηριχθεί ότι η αντίθεση Δωριέων-Ιώνων αποτελεί

10/11/14

Αρχαίοι ποταμοί των Αθηνών

Όταν την Αθήνα διέσχιζαν 700 ποτάμια, ρέματα και ρυάκια!

 Στην φωτογραφία απεικονίζεται ο Ιλισσός ποταμός μπροστά στο Καλλιμάρμαρο Στάδιο το 1900

Στα τέλη του 19ου αιώνα, διέσχιζαν το λεκανοπέδιο 700 χείμαρροι, ποτάμια και ρυάκια. Η οδός Σταδίου ήταν ποτάμι και μπαζώθηκε μαζί με τον αρχαίο Ιλισό, Ηριδανό και Κυκλοβόρο. Από τότε συνέχεια «βουλιάζουμε»…

«Η καταιγίδα ήταν τόσο έντονη, που φούσκωσε το ποτάμι. Η γέφυρα παρασύρθηκε, με αποτέλεσμα η Αθήνα να κοπεί στα δύο». Η είδηση διαδόθηκε από στόμα σε στόμα σπέρνοντας τον φόβο στους κατοίκους της πόλης. Πότε και που συνέβη αυτό; Tο 1852, στην Αθήνα. Ποιο ήταν το ποτάμι που φούσκωσε; Η σημερινή οδός Σταδίου…Μάλιστα, στο ύψος του Αρσακείου υπήρχε και μία γέφυρα και η νεροποντή την παρέσυρε με αποτέλεσμα να κοπεί η Αθήνα στα δύο.

Τα ποτάμια εξακολουθούν να ρέουν κάτω από τους δρόμους της Αθήνας. Σε πολλά κτίρια κατά μήκος του δρόμου αντλούνται και σήμερα νερά, με υδραυλικά συστήματα, ενώ γεωτρήσεις του ΙΓΜΕ, απέδειξαν ότι οι περισσότεροι δρόμοι της Αθήνας κρύβουν ένα μπαζωμένο ρέμα ή ένα υπόγειο ποτάμι.

Ο Ιλισός, ο Ηριδανός, ο Κυκλόβορος, το Λυκόρεμα, ο Βουρλοπόταμος, ο Βοϊδοπνίχτης, ο Αλασσώνας είναι μερικά από αυτά

Σύμφωνα με