!--Related Posts with thumbnails Scripts and Styles Start-->

22/5/16

Η σημασία των πινακίδων της Πύλου.

  Η Γραμμική Β' είναι γραφή με συλλαβογράμματα, στην οποία αποτυπώθηκε για πρώτη φορά γραπτά η ελληνική γλώσσα κατά τον 15ο αι. π.Χ.. Η αποκρυπτογράφησή της ήρθε σαν επιστέγασμα της προσπάθειας πολλών ερευνητών σε πολλές χώρες του κόσμου, που διήρκεσε σχεδόν μισόν αιώνα.•
Οι πινακίδες της Κνωσού


Το 1909 ο Άρθουρ Έβανς δημοσίευσε το Scripta Minoa, όπου παρέθετε τα πρώτα συγκεντρωτικά στοιχεία για τον τεράστιο αριθμό πήλινων πινακίδων (περίπου 3.000), ακέραιων ή σε θραυσματική μορφή, τις οποίες είχε  ανακαλύψει κατά τις ανασκαφές  της Κνωσού, που είχαν αρχίσει το 1900. 
Οι πινακίδες αυτές έφεραν σύμβολα, που ο  Έβανς διέκρινε σε δύο τύπους γραφής: τη Γραμμική Α', που φαινόταν να αποτελεί εξέλιξη της ιερογλυφικής ή πικτογραφικής γραφής της Κρήτης (όπως αυτή που αποτυπώνεται στον δίσκο της Φαιστού), και τη Γραμμική  Β'. 
 Ο Έβανς με τους συνεργάτες του προσπάθησε να αποκρυπτογραφήσει τις δύο αυτές γραφές. Καθώς όμως ο Έβανς δεν ήταν γλωσσολόγος και επειδή τα μέχρι τότε στοιχεία δεν ήταν επαρκή, αυτό δεν κατέστη δυνατό.
 Ένα πρόσθετο εμπόδιο στάθηκε το γεγονός  ότι τόσο ο Έβανς όσο και ο John Linton Myres, ένας
Blogger Tricks

20/5/16

ΠΥΡΑΜΙΔΕΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ


Ένα εξαιρετικό βιβλίο του Χρ. Λάζου που ερευνά το σύνολο των πυραμίδων στον Ελληνικό χώρο

 ΕΠΙΣΗΣ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ  ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΠΥΡΑΜΙΔΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΜΙΝΥΕΣ
ΑΦΗΓΗΣΗ ΑΛΕΞΗΣ ΚΩΣΤΑΛΑΣ ΒΕΡΑ ΣΤΡΑΤΑΚΟΥ ΧΡΗΣΤΟΣ ΛΑΖΟΣ 

9/5/16

ΠΕΡΙΓΡΑΦΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΤΟΙΧΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΜΙΝΩΪΚΟΥ ΣΤΟΛΟΥ ΤΗΣ ΘΗΡΑΣ


Η “Μικρογραφική Ζωφόρος” διακοσμούσε την ανώτερη ζώνη του δωματίου 5, εκτεινόμενη και στους τέσσερις τοίχους. Η σύνθεση θεωρείται ότι αντιπροσωπεύει ένα μακροχρόνιο υπερπόντιο(;) ταξίδι του Θηραϊκού στόλου. Το ταξίδι φαίνεται να αρχίζει σε μια πόλη, ενδεχομένως το Ακρωτήρι. Δυστυχώς διασώθηκαν πολύ λίγα τμήματα της Ζωφόρου. Άλλα τέσσερα μεσογειακά λιμάνια παρουσιάζονται ευδιάκριτα στη Ζωφόρο, υποθέτοντας ότι αυτά είναι τα λιμάνια που επισκέφθηκε ο Θηραϊκός στόλος ή ο στόλος του Μίνωα, κατά τη διάρκεια της αποστολής του. Η “Μικρογραφική Ζωφόρος” διαμορφώνει την πληρέστερη σε συλλογή πληροφοριών, απεικόνιση παραλιακών οικισμών κατά τη διάρκεια της Εποχής του Χαλκού. Παρέχει στους αρχαιολόγους και τους ιστορικούς έναν πλούτο πληροφοριών για τα λιμάνια και τα σχέδια σκαφών της περιόδου. Έχουν φιλοτεχνηθεί κατά βάση με την τεχνική της νωπογραφίας (buon fresco), μινωική εφεύρεση, δηλαδή η απόδοση του έργου γινόταν πάνω στο νωπό ακόμα ασβεστολιθικό κονίαμα. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα τα χρώματά τους να παραμένουν ανεξίτηλα.

Ο Έλληνας ναυδόμος την Μυκηναϊκή περίοδο

Μυκηναϊκά εργαλεία ξυλουργικής με εφαρμογή στη ναυπηγική της Ύστερης Εποχής του Χαλκού


Άγνωστες πτυχές της τεχνολογίας της εποχής

Στην κλειστή γεωγραφική ενότητα του Αιγαίου εμφανίστηκαν σημαντικά όσο και ιδιότυπα πολιτιστικά μορφώματα με άμεσα ή έμμεσα έκδηλο τον νησιωτικό χαρακτήρα – «νησιωτισμό». Ήδη από τη Νεολιθική εποχή και εξής η θάλασσα παραδοσιακά περισσότερο ένωνε παρά χώριζε. Συνακόλουθα, το πλοίο ως η πρώτη σύνθετη και θαυμαστή μηχανή των κατοίκων του Αιγαίου αποτέλεσε το απαραίτητο μέσο για τις μετακινήσεις και τις επαφές και ως τέτοιο έγινε φορέας πολιτισμού, όπου μαζί με τα λογής προϊόντα ανταλλαγής διαδίδονταν νέες ιδέες και πολιτισμικά επιτεύγματα.

Με την αυγή της Εποχής του Χαλκού και τη βελτίωση, την άνθηση και τη διάδοση της μεταλλοτεχνίας ήταν φυσικό να βελτιωθεί και να εμπλουτιστεί το εύρος των ξυλουργικών εργαλείων, με συνέπεια να κατασκευάζονται πλέον μεγαλύτερα, συνθετότερα και αξιόπλοα σκαριά για τις ανάγκες της ανακτορικής οικονομίας. Η αναγκαία εκζήτηση στον τομέα της τεχνολογίας ήταν φυσικό να αγγίξει και τη ναυπηγική τέχνη. Οι πολυάριθμες παραστάσεις πλοίων, κυρίως στη μικρογλυπτική της σφραγιδογλυφίας, η «χαρτογράφηση» ενός μακρού θαλασσινού ταξιδιού, που διασώζεται στην περίφημη τοιχογραφία του στόλου από τη Δυτική Οικία στο Ακρωτήρι Θήρας, καθώς και η τοιχογραφική μικρογραφική ζωφόρος του 13ου αι. από το ανάκτορο της Πύλου καταδεικνύουν με τον πλέον εύγλωττο τρόπο την ακμή της ναυπηγικής τέχνης.

8/5/16

ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ- ΜΙΑ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΚΥΛΑΚΑ




  

Ο Σκύλαξ ήταν ο πρώτος δυτικός γεωγράφος που αναφέρεται στην αχανή χώρα. Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, ο Σκύλαξ, Έλληνας αξιωματικός τότε στο περσικό ναυτικό, στάλθηκε από τον Δαρείο Α΄ να εξερευνήσει τις εκβολές του ποταμού Ινδού. Η αποστολή ξεκίνησε από τις πηγές του,  γύρω στο 510 π.Χ. Αρχικά ακολούθησε τη ροή του ποταμού μέσα από τα βουνά του Αφγανιστάν έως την έξοδό του στην Αραβική θάλασσα.
Συνεχίζοντας, ο Σκύλαξ ακολούθησε την ακτογραμμή και εξερεύνησε τον κόλπο του Ομάν και τη νοτιοανατολική πλευρά της Αραβικής Χερσονήσου. Μέσα σε τριάντα μήνες, ο Έλληνας αξιωματικός περιέπλευσε τη Σαουδική Αραβία κι έφτασε στη Μεσόγειο διαμέσου των καναλιών του Νείλου και του τότε ισθμού του Σουέζ.
Στον Δαρείο παρέδωσε την καταγραφή του ταξιδιού του, ένα χρονικό με τον τίτλο  Περίπλους, από το οποίο σώθηκαν μόνο αποσπάσματα. Ο Δαρείος χρησιμοποίησε τις πολύτιμες αυτές πληροφορίες για να κατακτήσει τους Ινδούς και να στήσει ναυτικές βάσεις στα νέα λιμάνια

Ο ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ ΤΟΥ ΣΚΥΛΑΚΑ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΡΥΑΝΔΑ.
 ΣΤΗΝ ΘΑΛΑΣΣΑ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΚΑΤΟΙΚΟΥΝ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ , ΣΤΗΝ ΑΣΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΛΙΒΥΗ ΚΑΙ ΟΣΟΙ ΛΑΟΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΓΥΡΩ, ΞΕΧΩΡΙΣΤΑ ΚΑΙ ΣΕ ΣΕΙΡΑ, ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΙΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΛΙΜΑΝΙΑ ΤΟΥΣ, ΤΟΥΣ ΠΟΤΑΜΟΥΣ, ΤΙΣ ΑΠΟΣΤΑΣΕΙΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΤΑ ΕΠΤΑ ΚΑΤΟΙΚΗΜΕΝΑ ΜΕΓΑΛΑ ΝΗΣΙΑ, ΣΤΗΝ ΣΕΙΡΑ ΠΟΥ ΣΥΝΑΝΤΙΟΥΝΤΑΙ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΣΤΕΡΕΑ ΓΗ.


 ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ: ΑΡΧΑΙΟ 
ΚΑΙ σε ΑΠΟΔΟΣΗ στα ΝΕΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ,ΚΕΙΜΕΝΟ            

5/5/16

ΠΑΓΚΡΑΤΙΟ ΤΟ ΠΑΡΑΛΙΟ ,Ο ΜΙΝΩΙΚΟΣ ΚΡΙΝΟΣ

Κρίνος της θάλασσας, κρίνος της άμμου.Pancratium maritimum

Το κρινάκι που θαύμασαν οι Μινωίτες
Καθώς τελειώνει το καλοκαίρι, αρχίζει να κάνει την εμφάνιση του μία πανέμορφη αμαρυλλίδα, το γνωστό κρινάκι της θάλασσας.Πολυετές βολβώδες φυτό με παχύ κορμό σαν καλάμι ύψους περίπου 40 cm, το δε ριζικό του σύστημα φτάνει το 1,5 μέτρο. Θα το συναντήσουμε μόνο στις αμμώδεις παραλίες της μεσόγειου, όπου έχει απομείνει πλέον καθώς δέχεται ισχυρή επίθεση από την τουριστική ανάπτυξη στις παραθαλάσσιες περιοχές και γι’ αυτό είναι είδος υπό παρακολούθηση.

3/5/16

ΤΑ ΡΩΜΕΪΚΑ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΤΗΣ «ΒΥΖΑΝΤΙΝΗΣ» ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ

 

 Η προέλευση του όρου «θέμα»

Ο όρος θέμα αναφέρεται στη στρατιωτική και διοικητική  μονάδα της Μεσοβυζαντινής περιόδου υπό την εξουσία ενός στρατηγού. Ωστόσο, η προέλευση και η σημασία του όρου αυτού, καθώς και η εξέλιξή του στη μορφή με την οποία είναι ευρύτερα γνωστός αποτελούν σημείο τριβής για την επιστημονική κοινότητα. Για την προέλευση και τη σημασία της λέξης θέμα έχουν διατυπωθεί κατά καιρούς διαφορετικές απόψεις από τους επιστήμονες που ασχολήθηκαν με το ζήτημα.
Ο G. Ostrogorsky1 αποδίδει στον όρο τις σημασίες «τοποθετημένος», «εγκατεστημένος», «εποικισμένος» και θεωρεί ότι έτσι ονομάστηκε η στρατιωτική μονάδα που ήταν εγκαταστημένη σε μια περιοχή. Στη συνέχεια το όνομα της μονάδας πέρασε και στην περιοχή εγκατάστασής της με αποτέλεσμα ο όρος να αποκτήσει γεωγραφική και διοικητική έννοια.

2/5/16

ΤΟ ΠΛΟΙΟ ΤΗΣ ΙΩΛΚΟΥ ΚΑΙ ΤΑ ΠΛΟΙΑ ΤΟΥ ΘΗΣΑΥΡΟΥ ΑΠΟΛΛΩΝΙΑΔΑΣ ΛΙΜΝΗΣ


Τον Ιανουάριο του 1958 ο τότε έφορος αρχαιοτήτων στο Αρχαιολογικό Μουσείο του Βόλου Δ.Ρ. Θεοχάρης δημοσίευσε στο έγκυρο αμερικανικό περιοδικό Archeology [1] τα αποτελέσματα μιας δοκιμαστικής ανασκαφής που είχε πραγματοποιήσει τον Ιούλιο και Αύγουστο του 1956 στην Μυκηναϊκή Ιωλκό. 

Μεταξύ των άλλων ευρημάτων της ανασκαφής ήταν κι ένα θραύσμα από πήλινο αγγείο με την πιθανή απεικόνιση της πλώρης (;) ενός κωπήλατου πλοίου που χρονολογήθηκε από την Μεσοελλαδική περίοδο (περίπου 1600 π.Χ.) και το οποίο ο Θεοχάρης έξυπνα το συνδύασε με ένα άλλο θραύσμα με παρόμοια παράσταση, χρησιμοποιώντας μια παχιά γραμμή στο δεύτερο ως υποθετικό τιμόνι, παρατηρούσε δε ότι: «Η αλλαγή από την Μεσοελλαδικήν εις την Υστεροελλαδικήν εποχήν –ή Μυκηναϊκήν, όπως είναι κοινώς γνωστή –ήτο εδώ, όπως και αλλού βαθμιαία, και φαίνονται ότι οφείλεται εις την αυξάνουσα επαφήν με τον Μινωϊκόν πολιτισμόν της Κρήτης. Η επαφή διετηρήθη φυσικά μέσω των πλοίων και δια  τούτο είναι ενδιαφέρον ότι μερικά κομμάτια αγγείου της μεταβατικής αυτής περιόδου – μεταξύ Μέσης και Ύστερης Ελλαδικής –είναι διακοσμημένα με σειρά των πολυκόπων πλοίων. Αυτό είναι αξιοσημείωτος ένδειξις των αναπτυσσομένων ναυτικών επιχειρήσεων της Ιωλκού, η οποία τελικώς οδήγησεν εις την καθέλκυσιν ενός αρίστου πλοίου, της Αργούς»

[2]. Η αποκατάσταση της εικόνας του πρώτου πλοίου από τον Θεοχάρη έγινε δεκτή από πολλούς [3]

29/4/16

Κωνσταντινούπολη… Τότε...Και τώρα

 
Σύγκριση των εικόνων του παρελθόντος με εικόνες του σήμερα

Οι αλλαγές που συντελούνται στην Πόλη είναι διαρκείς και μεγάλες , ξεκινώντας από τις εικόνες γύρω από την Αγιά Σοφιά καταδεικνύεται με σαφήνεια
Κωνσταντινούπολη, μέσα από φωτογραφικό υλικό περασμένων αιώνων.

28/4/16

Περίπατος στα Τείχη της Βασιλεύουσας


Η ιστορία αυτού του μοναδικού τόπου χάνεται στα βάθη του χρόνου και συναντά τον μύθο. Έχω την τύχη και την χαρά, να περπατώ και να περιπλανιέμαι στην αγαπημένη μου Πόλη και ανακαλύπτοντας κάθε πτυχή της, να γίνομαι ένα με αυτήν. Εξάλλου κάθε σπιθαμή της έχει κάτι να σου διηγηθεί. Το ίδιο συμβαίνει και με τα Τείχη της, τα οποία ήταν ανέκαθεν αναπόσπαστο κομμάτι της Κωνσταντινούπολης. Περπατώντας αμέτρητες ώρες γύρω, μέσα και πάνω σε αυτά, τα γνώρισα καλύτερα, τα θαύμασα και ένοιωσα να μου διηγούνται τις χιλιόχρονες ιστορίες τους.

Διάσπαρτα βυζαντινά απομεινάρια

Οι περίπατοι και οι περιηγήσεις στην Πόλη συνεχίζονται δίχως σταματημό και κάθε σοκάκι μοιάζει σαν να προσμένει την παρουσία και τις παρατηρήσεις μου. Έτσι ενώ πολλές φορές ξεκινώ με κάποιες σκέψεις και στόχους στις διαδρομές που επιλέγω, ενδιάμεσα προκύπτουν διαφορετικά πράγματα τα οποία τραβούν την προσοχή μου, καταγράφονται από τον φωτογραφικό φακό μου και δείχνουν τις οπτικές αντιθέσεις στην επιφάνεια της ιστορικής χερσονήσου. Τούτη την φορά επέλεξα να παρουσιάσω φωτογραφικό υλικό από γειτονιές της Πόλης με όσα βυζαντινά απομεινάρια κατόρθωσαν να "επιζήσουν" στην φθορά του χρόνου, την άγνοια των ανθρώπων και την οικοδομική αλλοίωση-καταστροφή.

25/4/16

Τα κύπελλα με τους σκελετούς. Ένας ύμνος για την ζωή, μια προτροπή για την απόλαυση του παρόντος


Ένας ύμνος για την ζωή, μια προτροπή για την απόλαυση του παρόντος

Η επικούρεια φιλοσοφία έχει δώσει στην ανθρωπότητα πολιτιστικό πλούτο με εντυπωσιακά και μοναδικά χαρακτηριστικά. Η επιγραφή στα Οινόανδα είναι η μεγαλύτερη φιλοσοφική επιγραφή στον κόσμο. Το ποίημα του Λουκρήτιου των 7.414 στίχων είναι το μεγαλύτερο φιλοσοφικό ποίημα στον κόσμο. Την πρωτιά κατέχει και η βιβλιοθήκη της Ηράκλειας στους πρόποδες του Βεζούβιου, η αρχαιότερη βιβλιοθήκη του κόσμου. Το επικούρειο επιτάφιο μελοποιημένο επίγραμμα του Σείκιλου προς την Ευτέρπη, είναι το αρχαιότερο σωζόμενο μουσικό κομμάτι.

Άλλη μια αρχαιολογική ανακάλυψη

24/4/16

ΘΗΒΑ ΑΜΦΕΙΟΝ: ΕΝΑ ΧΑΜΕΝΟ ΚΟΜΜΑΤΙ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ


 Η πυραμίδα του Αμφίωνος το ,ταφικό μνημείο Ζήθου και Αμφίωνος, αποτελεί ίσως την πιο ανατρεπτική σύγχρονη αρχαιολογική ανακάλυψη!

Με την ανεύρεση της αποκαλύπτεται ένας κόσμος ξεχασμένος, ένας πολιτισμός που θέτει σε νέα βάση τη θεωρία των πυραμίδων, οδηγώντας έτσι τους Έλληνες στη διεκδίκηση άλλης μίας σημαντικής πρωτιάς. Ο θαυμαστός κόσμος της ελληνικής Ιστορίας επιβεβαιώνει και πάλι το μεγαλείο του!
Η βιβλιογραφία σχετικά με τις πυραμίδες και τα πυραμιδοειδή κτίσματα στον ελληνικό χώρο διευρύνεται τα τελευταία χρόνια μαζί με τα μνημεία που αποκαλύπτονται ή ερευνώνται εκ νέου, ιστορικά, μορφολογικά και λειτουργικά. Ειδικότερα τα πυραμιδοειδή μνημεία της Αργολίδας, για τα οποία θα μιλήσουμε παρακάτω, θεωρήθηκαν φρυκτωρίες (κτίρια στα οποία άναβαν φωτιά για να μεταδώσουν ένα μήνυμα μακριά) ή χώροι στρατωνισμού και, πάντως, ο χρονικός τους προσδιορισμός έγινε, κατ' αρχήν, με εξωγενή ιστορικά κριτήρια, δηλαδή την αυθαίρετη προϋπόθεση (προσέξτε:) ότι πυραμίδες και πυραμιδοειδή κτίσματα στον ελληνικό χώρο ήσαν αδιανόητα πριν από την εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην Αίγυπτο, την «κοιτίδα» των πυραμιδικών κατασκευών!

Η ΑΝΑΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΤΑΦΟΥ ΔΥΟ ΗΡΩΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑΣ
Τα μορφολογικά και χρονολογικά ζητήματα των πυραμίδων του ελλαδικού χώρου τέθηκαν σε νέα βάση με την έρευνα του μνημειακού χώρου του Αμφείου, στη Θήβα της Βοιωτίας.