ΑΝΔΡ(Α)ΣΙΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΝ ΤΑΝΑΓΡΑΣ ΠΕΔΙΩΙΤΕΥΧΩΝ


Μια σειρά επιτύμβιων στηλών με ανάγλυφες παραστάσεις της κλασικής εποχής που εκτίθενται στο Διαχρονικό Μουσείο Λάρισας περιγράφουν γλαφυρά την ιδιότητα και το θάνατο του νεκρού, ενώ ταυτόχρονα αναδεικνύουν τα καλλιτεχνικά ρεύματα της εποχής και την τάση για προβολή. Το παραπάνω σύνολο, καθώς και ένα πλήθος άλλων επιτύμβιων μνημείων από τη Θεσσαλία, υποδεικνύουν την ύπαρξη τοπικών εργαστηρίων τα οποία παρήγαγαν έργα αντάξια αυτών των αθηναϊκών εργαστηρίων.

Σε γενικές γραμμές και βάσει τεχνοτροπικών ιδιαιτεροτήτων αναγνωρίζονται σύμφωνα με μια μελέτη 6-7 εργαστήρια τα οποία διαχωρίζονται ανάλογα με τη γεωγραφική τους θέση στις οποίες διακρίνονται οι ιδιαιτερότητές τους, όπως αυτό της Φαρσάλου-Φερών, του Παλαμά-Κραννώνα και άλλα. Όσον αφορά την ταύτιση των εικονιζόμενων δεν είναι δυνατή παρά μόνο όταν σώζεται κάποια επιγραφή ή ένα επίγραμμα όπως στην περίπτωση του Θεότιμου Μενύλλου



Εντυπωσιακή επιτύμβια στήλη κλασικής εποχής, που σώζεται τμηματικά. Είναι σπασμένη λοξά στο κατώτερο μέρος, περίπου στο ύψος των γονάτων της μορφής, ενώ λείπει και ολόκληρη η επίστεψη. Στην μπροστινή της επιφάνεια έχει ανάγλυφη παράσταση κρανοφόρου πολεμιστή, στραμμένου προς τα αριστερά.
Φοράει χειριδωτό χιτωνίσκο και πάνω από αυτόν χλαμύδα, που δένει στο δεξιό ώμο με πόρπη. Στο κεφάλι φοράει θεσσαλικό κράνος, που συγκρατείται με λεπτό ιμάντα και περνάει κάτω από το πηγούνι. Στο αριστερό χέρι κρατάει δόρυ και στρογγυλή ασπίδα, ενώ στο υψωμένο δεξί ένα δεύτερο δόρυ, που ετοιμάζεται να ρίξει.
Η στήλη φέρει στη δεξιά στενή πλευρά τετράστιχη έμμετρη επιγραφή, η οποία μάς πληροφορεί για το όνομα του νεκρού: Θεότιμος Μενύλλου. Από την επιγραφή συμπεραίνεται ότι ο νεκρός πολεμιστής είχε λάβει μέρος στη μάχη της Τανάγρας το 457 π.Χ., όπου και σκοτώθηκε. Κλασική περίοδος, 457 π.Χ.

ΑΝΔΡ(Α)ΣΙΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΝ ΤΑΝΑΓΡΑΣ ΠΕΔΙΩΙΤΕΥΧΩΝ, Ω ΘΕΟΤΙΜΕ ΜΕΝΥΛΛΟΥ ΠΑΙ. ΣΥΝ ΑΡΙΣΤΟ(Ι)ΣΑΤΡΑΓΟΣ ΕΥΡΥΧΩΡΟΥ ΘΕΣΣΑΛΙΑΙ ΣΤΕΦΑΝΟΝΟΥΤΙ ΚΑΤΑΙΣΧΥΙΝΑΣ ΠΟΛΕΩΣ ΚΛΕΟΣ ΕΝΘ[ΑΔΕ] ΚΟΙΤΕΣΑΙ






Επιτύμβια στήλη με ανθεμωτή επίστεψη η οποία σώζεται κατα το ήμισυ. Στην μπροστινή της επιφάνεια έχει ανάγλυφη παράσταση κρανοφόρου πολεμιστή, στραμμένου προς τα δεξιά.
Φοράει χειριδωτό χιτωνίσκο. Στο κεφάλι φέρει θεσσαλικό  «ΒΟΙΩΤΙΚΌ» κράνος,. Στο αριστερό χέρι κρατάει στρογγυλή ασπίδα, ενώ στο δεξί, το οποίο δεν σώζεται ολόκληρο, πιθανότατα, ένα δόρυ. Στον δεξί ώμο είναι περασμένος δερμάτινος ιμάντας που απολήγει σε θήκη όπου βρίσκεται το ξίφος κοντά στο ύψος της λεκάνης.


Ανάγλυφη στήλη κλασικής εποχής, που είχε χρησιμοποιηθεί ως σήμα σε γυναικείο τάφο. Είναι σπασμένη λοξά στην ανώτερη πλευρά της, δεν φέρει επιγραφή και εικονίζει στην τμηματικά σωζόμενη ανάγλυφη παράσταση, γυναικεία μορφή, που φοράει χειριδωτό χιτώνα και ιμάτιο. Στο υψωμένο αριστερό της χέρι κρατάει αλάβαστρο (μυροδοχείο) και στο δεξί στρογγυλό αντικείμενο (κουβάρι ή, πιθανότατα, σφαίρα), ενώ ιδιαίτερα εντυπωσιακή είναι η χλιδή των κοσμημάτων της.
Η στήλη κατασκευάσθηκε από θεσσαλικό εργαστήριο, όπως δείχνουν διάφορες λεπτομέρειες στην τεχνική, και τοποθετείται χρονολογικά στα μέσα του 5ου αι. π.Χ. Τα πρότυπα του εργαστηρίου ανάγονται σε ιωνικά ανάγλυφα της εποχής. Μέσα 5ου αι. π.Χ.

ΠΗΓΗ : Ancient Melitaia / Αρχαία Μελιταία