Αρχαιολόγοι στην Αλαμπάμα ανακάλυψαν την μεγαλύτερη σε μήκος γνωστή σπηλαιογραφία, που δημιούργησαν οι πρώτοι ιθαγενείς .


«Δεν πρόκειται για αυτοσχεδιασμό. Πήγαν εκεί μέσα με σχέδιο, ήξεραν τις εικόνες που θα σχεδίαζαν και την κλίμακα»

Ιθαγενείς Αμερικανοί δημιούργησαν την 1.000 ετών σπηλαιογραφία, ενός κροταλία μήκους 3 μέτρων, καθώς και άλλες βραχογραφίες στα τοιχώματα και την οροφή του σπηλαίου, πιθανότατα για να απεικονίσουν πνεύματα του Κάτω Κόσμου, ανέφεραν οι αρχαιολόγοι. 

Στο ίδιο σπήλαιο υπάρχουν εκατοντάδες βραχογραφίες και θεωρείται το πλουσιότερο μέρος για την τέχνη σπηλαίων των ιθαγενών Αμερικανών, στα νοτιοανατολικά της Αμερικής.
Η ομάδα χρησιμοποίησε φωτογραμμετρία, μια τεχνική που περιλαμβάνει τη λήψη εκατοντάδων ψηφιακών εικόνων για τη δημιουργία ενός εικονικού τρισδιάστατου μοντέλου. Με την συγκεκριμένη μέθοδο, οι ερευνητές ανακάλυψαν πέντε άγνωστες μέχρι πρότινος γιγαντιαίες σπηλαιογραφίες, γνωστές ως «γλυφές».



«Αυτή η μεθοδολογία μας επιτρέπει να δημιουργήσουμε ένα εικονικό μοντέλο του χώρου, το οποίο μπορούμε να χειριστούμε», δήλωσε ο Jan Simek, βασικός συγγραφέας της μελέτης και διακεκριμένος καθηγητής στο Τμήμα Ανθρωπολογίας του Πανεπιστημίου του Τενεσί.

«Στη προκειμένη περίπτωση, η οροφή του σπηλαίου είναι πολύ κοντά στο δάπεδο. Έτσι, το οπτικό μας πεδίο περιορίζεται από την εγγύτητά μας στην οροφή. Ποτέ δεν είδαμε αυτές τις πολύ μεγάλες εικόνες επειδή δεν μπορούσαμε να πάμε αρκετά πίσω για να τις δούμε», εξήγησε στο Live Science.

Μετά τη δημιουργία του εικονικού μοντέλου, «μπορούσαμε να το δούμε από ευρύτερη οπτική», είπε. «Μας επιτρέπει να βλέπουμε τα πράγματα με τρόπο που δεν μπορούμε να δούμε από κοντά».



 Ο Αμερικανός φωτορεπόρτερ και ιδρυτής του Ancient Art Archive, Stephen Alvarez, στο «19ο Ανώνυμο Σπήλαιο» στην Αλαμπάμα. Φωτ: A Cressler/Antiquity Publications Ltd
Η σπηλαιογραφία απεικονίζει ένα μοτίβο διαμαντιών, που παραπέμπει σε «διαμαντένιο κροταλία» (Crotalus atrox), ένα πλάσμα που θεωρούταν ιερό από τους Ιθαγενείς Αμερικανούς της νοτιοανατολικής Αμερικής, σύμφωνα με τους αρχαιολόγους. 

Οι λαοί αυτοί κατασκεύαζαν μεγάλους χωμάτινους τύμβους τους οποίους χρησιμοποιούσαν για διάφορους σκοπούς, όπως τελετουργίες σύμφωνα με το Smithsonian Magazine, ώστε να είναι πιο κοντά στα πνεύματα του πάνω κόσμου, ενώ οι σπηλιές θεωρούνταν το ακριβώς αντίθετο- διαδρομές προς τον κάτω κόσμο.



Οι «γλυφές» απεικονίζουν ανθρωπόμορφες μορφές, ζώα και αφηρημένα σχήματα και χαράχτηκαν στην οροφή του σπηλαίου μεταξύ του 2ου και του 10ου αιώνα, σύμφωνα με τους υπολογισμούς των ερευνητών.

Το συγκεκριμένο σπήλαιο ανακαλύφθηκε για πρώτη φορά το 1998 και παραμένει χωρίς όνομα, αφού αναφέρεται απλώς ως «19ο Ανώνυμο Σπήλαιο» προκειμένου να μην γίνει γνωστή η τοποθεσία και να προστατευτούν τα ευρήματα. 

Διαθέτει υπόγειους διαδρόμους μήκους 5 χιλιομέτρων και η πλειονότητα των βραχογραφιών ανακαλύφθηκε σε έναν μεγάλο θάλαμο, σύμφωνα με μελέτη του 1999 που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Southeastern Archaeology.